غَمَا عِشْقێ پَرِیْتِمْ أَزْ
حَبِيبَا غَمْرَڤِينْ كَانِی
Xema ’işqê perêhtim ez
Hebîba xemrevîn kanî
سَرَاسَرْ تێکْ بِهێتِمْ أَزْ
ژِ دَرْدێ فَرْقُ و هِجْرَانێ
Seraser têk behêtim ez
Ji derdê ferq û hicranê
فِرَاقَا دِلْبَرَا رِنْدَه
بِهێتِمْ هَرْ وَكِی فِنْدَه
Firaqa dilbera rend e
Behêtim herwekî find e
مُسِلْمَانَكْ دِ رێ مِنْ دَه
خَبَرْبِتْ بَالێ سُلْطَانێ
Misilmanek dirê min de
Xeber bit balê sultanê
خَبَرْ بِتْ بَالْ شَكَرْخَایێ
شَپَالُ و خُوبُ و زِيبَایێ
Xeber bit bal şekerxayê
şepal û xob û zîbayê
كُو مِيرَه بَلْكِی بِیرْ نَایێ
أَسِيرَكْ وێ دِ زِنْدَانێ
Ko mîr e belk-i bîr nayê
Esîrik wê di zindanê
أَسِيرِمْ لَرْزَه وُ تَاڤێ
نَه طَاقَتْ ڤێ نَه پَرْوَاڤێ
Esîr im lerze û tavê
Mi taqet vê ne perwa vê
دِ حَبْسَا وێ مِ نَاڤێ
بِكِمْ فَرْيَادُ و أَفْغَانێ
Di hebsa wê qe min navê
Bikim firyad û efxanê
مِ نَاڤێ أَزْ بِفَرْيَادْ كِمْ
لِ ظُلْمَا دِلْبَرێ دَادْ كِمْ
Mi navêt ez bi firyad kim
Li zulma dilberê dad kim
صَحِی دێ شُبْهێ فَرْهَادْ كِمْ
بِدِمْ رُوحێ ژِ كۆڤَانێ
şehê dê şubhê Ferhad kim
Bidim rûhê ji kovanê
ژِ كۆڤَانَا تَه شِرِينێ
دِنَالِمْ شُبْهێ كَۆيِينێ
Ji kovana te şîrînê
Dinalim şubhê goyînê
دِرێژِمْ هێسْتِرێنْ خُوِینێ
وَكِی طَاڤێ دِ بَارَانێ
Dirêjim hêstirên xwînê
Wekî tavê di baranê
وَكِی بَرْقَا بُهَاری أَزْ
ژِ دَسْتْ چَشْمێنْ خُمَاری أَزْ
Wekî berqa biharî ez
Ji dest çeşmên xumarî ez
دِكِمْ فَرْيَادُ و زَارِی أَزْ
مَگَرْ جَارَكْ كِی اِحْسَانێ
Dikim firyad û zarî ez
Meger carek kî ihsanê
تُو پُرْ اِحْسَانُ و خُویْ رَحْمِی
لِ دَرْوێشَانْ آبێ خَشْمِی
Tu pir ihsan û xweyrehm î
Li derwêşan abê xeşm î
چِه بِيتِنْ گَرْ بِنِێڤْ چَشْمِی
نَظَرْ كِی تُو لِآسْتَانێ
çi bîtin ger bi nêv çeşm î
Nezer kî tu li astanê
لِمِنْ پُرْسَكْ بِ دِلْدَارِی
دِبِتْ هَمْتَایێ دِيدَارِی
Li min pirsek bi dildarî
Dibit hempayê dîdarî
ڤَوَسْتَايِمْ دِ فَرْوَارِی
بِكَه لْعَبْدێ خُوه فَرْمَانێ
Vewesta yim di ferwarî
Li ’ebdê xwe ke fermanê
دِ فَرْمَانێ ڤَوَسْتَايِمْ
دِ بَنْدَا خِدْمَتێ دَايِمْ
Di fermanê vewesta yim
Di benda xidmetê da yim
وَكِی گۆيْ بێ سَرُ و پَايِمْ
هَمَانْ لێ دِی تُو چَوْگَانێ
Wekî goy bê ser û pa yim
Heman lê dî tu çewganê
لِبَرْ چَوْگَانُ و كَاشُۆيَانْ
ژِ دَرْبَا تُرْكُ و هِنْدۆيَانْ
Li ber çewgan û kaşoyan
Ji derba tirk û hindûyan
دِ بَازِمْ هَرْ وَكِی گۆيَانْ
دَمَا أَوْ تێنَه مَيْدَانێ
Dibazim herwekî goyan
Dema ew têne meydanê
دَمَا أَوْ تێنْ بِبَازِی تێنْ
دِگَلْ قَوْسێنْ شِيرَازِی تێنْ
Dema ew tên bi bazî tên
Digel qewsên şîrazî tên
چِه مُوكَارِنْ دِ تَازِی تێنْ
بِدَعْوَا تێنَه لێکْدَانێ
çi mûkarin di tazî tên
Bi de’wa têne lêkdanê
بِدَعْوَا تێنْ مَه يَغْمَا كِنْ
دِ عَامێ شُورُ و غَوْغَا كِنْ
Bi de’wa tên me yexma kin
Di ’amê şûr û xewxa kin
شَوَاشُ و فِتْنَيَانْ رَاكِنْ
بِشِیرْ أَوْ تێنَه تَالَانێ
Suwaş û fitneyan rakin
Bi şîr ew têne talanê
دُو تَالَانْچِی دِ مَشْهُورْ تێ
ژِ مَعْدَنْ عَيْنِی كَافُورْ تێ
Du talançî di meşhûr tê
Ji me’den ’eynê kafûr tê
دِ تێکِلْ ظُلْمَتُ و نُورْ تێ
مَه كُفْرِ دِی دِ اِيمَانێ
Di têkil zulmet û nûr tê
Me kufrî dî di îmanê
مَه كُفْرِ دِی دِ اِسْلَامێ
ژِ شَرْقێ ظُلْمَتُ و شَامێ
Me kufrî dî di islam bê
Ji şerqê zulmet û şam bê
ژِ زُلْفَانْ عَنْبَرێ خَامێ
كَنَارێ خَالُ و نِيشَانێ
Ji zulfan ’enberê xam bê
Kinarê xal û nîşanê
دُو زُلْفِنْ عَنْبَرَفْشَانِنْ
دُو لَعْلِنْ شَكَّرِسْتَانِنْ
Du zulfê ’enberefşan in
Du le’lê şekkerestan in
دُو چَشْمِنْ سِحْرێ فَتَّانِنْ
دِلێ مِنْ وَانْ خَدَنْگْ دَانێ
Du çeşmê sihrifettan in
Dilê min wan xedeng danê
دِلێ مِنْ وَانْ خَدَنْگْ لێدَا
دِ بُرْجَا رۆژُ و شَبْ تێدَا
Dilê min wan xedeng lê da
Di birca roz û şeb tê da
لِ سَلْوَا مَارْ لِڤِينْ تێدَا
بِمَسْتِی تێنَه سَیْرَانێ
Li selwa mar livîn pê da
Bi mestî hate seyranê
بِسَلْوێ مَارْ بِلَڤْ هَاتِنْ
دِ بُرْجَا تِيپْ بِصَفْ هَاتِنْ
Li selwê mar bi lef hatin
Di bircan tîp bi şef hatin
ژِ بَاطِنْ تِيرْ بِخَفْ هَاتِنْ
ژِ بَرْ بَنْدَا گِرِيبَانێ
Ji batin tîr bi xef hatin
Ji berbenda girîbanê
ژِ بَرْ بَنْدَا نِقَابَا وێ
لِ بَرْ فَتْلَا عِصَابَا وێ
Ji berbenda niqaba wê
Li ber fetla ’işaba wê
جَمَالَا مَاهِتَابَا وێ
مَه بَدْرَكْ دِی دِ سَیْوَانێ
Cemala mahitaba wê
Mi bedrek dî di seywanê
هَيِیڤْ بُو أَوْ دِ ظُلْمَاتێ
دِخومْ سۆنْدێ بِ آيَاتێ
Heyîv bû ew di zulmatê
Dixwim şondê bi ayatê
كُو نُورێ دَا سَمَاوَاتێ
أَسَدْ هَاتْ رَاسْتِی مِيزَانێ
Ko nûrê da semawatê
Esed hat rast-i mîzanê
أَسَدْ هَاتْ رَاسْتِی پَرْوِينَانْ
ژِ بۆ خَمْلێ شَمَالْ اِينَانْ
Qemer hat rast-i perwînan
Ji bo xemlê şemal înan
مَه نێرْگِزْ دِينْ دِ نَسْرِينَانْ
دِ نِێڤْ بَاغێ گُلِسْتَانێ
Me nêrgiz dîn di nesrînan
Di nêv baxê gulistanê
دِ بَاغێ مِنْ مَدَامْ دِلْ تێ
جِنَسْری وْ سۆسِنُ و گُلْ تێ
Di baxê min medam dil tê
Cinesrî w sosin û gul tê
بَنَفْشُ و طَرْحُ و سُنْبُلْ تێ
چَڤِينْ سَرْ شُبْهِێ رَيْحَانێ
Binefş û terh û sinbil tê
çevîn ser şubhê reyhanê
لِ دێمێ سُنْبُلَانْ سَرْ دَانْ
چَڤِينْ سَرْ سۆسِنُ و وَرْدَانْ
Li dêmê sinbilan ser dan
çevîn ser sosin û werdan
لِ مَاهێ عَقْرَبَانْ گَرْ دَانْ
دِ سَرْ دَا آبێ حَیْوَانێ
Li mahê ’eqreban ger dan
Di ser da ab-i heywanê
ژِ عِشْقێ لَوْ «مَلَا» خَسْتَه
ژِ حَرْفَا بَادَهيێ مَسْتَه
Ji ’işqê lew Mela xest e
Ji herfa badeyê mest e
ژِ هۆشُ و عَاقِلِی رَسْتَه
لِ دَرْ گۆشێنْ دِ مَیْخَانێ
Ji hoş û ’aqilî rest e
Li der goşên di meyxanê
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
