Namê ’enberşikenê bêt ji ’enber meke behs
Bil ji wê silsile û zulfê mu’enber meke behs
Veke lêvê we ji nêvê biwerîn qend û nebat
Ji lebê le’leşeker bêj û ji şekker meke behs
Bi ser enguştê ’eqîqê bide fincana rehîq
Abê heywan te çi yin nav-i ji kewser meke behs
Zeriyên şehla û durdane bibin şahidê bezm
Ji genimreng û siyehçerde û esmer meke behs
Dê bişaret bi işaret ji neyê bête sema’
Tu ji nayê di sema’ê bike bawer meke behs
Bi wê nihalê bi deraxûş û bidê canê şirîn
şaxê ’umrê bixwe ber jê we ji Qeyşer meke behs
Ayeta husnê mufeşşel ke ji keşşafê cemal
’Ilmê ’işqê bike tefsîr û ji defter meke behs
Razê dehrê ji sipihrê tû nizanî bi cedel
Hikmeta dawer e tu j’ hikmeta dawer meke behs
Ab-i heywan te divêtin tu bibe hemrehê xudr
Cama Cem bîn û ji Dara û Sikender meke behs
Ji ezel ’aqibeta karê ko me’lûm-i nebit
Cama mey noş û ji teqdîra muqedder meke behs
Dil yarê me nebû nerm-i bi sed ab-i girî
Ji dilê dilbera ma û berê mermer meke behs
Tîr-i sed têne ceger sîne li ber maye çeper
Ji dil û cergê kul û sîneyê kerker meke behs
şîrê elmasî kişînit tu ji lami’ de xeber
Vekirit huqqe’ê yaqût-i ji gewher meke behs
Ji şefeq Zuhre xwiya bit tu binê perwînan
Cebhetê ew binumêt tu ji meh û xawer meke behs
Li rûyê yarê du meh new me qeran dîne di mest
Tu ji seyra qemerê tali’ û exter meke behs
Pir ji dêm û xet û xalan te xeber daye Mela
nezerê wer bide bejnê ji mufesser meke behs
نامێ عَنْبَرْشِكَنێ بێتْ تُو ژِ عَنْبَرْ مَكَه بَحْثْ
بِلْ ژِ وێ سِلْسِلَئێ وْ زُلْفێ مُعَنْبَرْ مَكَه بَحْثْ
ڤَكَه لێڤێ وُ ژِ نێڤێ بِوَرِينْ قَنْدُ و نَباتْ
ژِ لَبێ لَعْلێ شَكَرْبێژُ و ژِ شَكَّرْ مَكَه بَحْثْ
بِسَرْ أَنْكُشْتێ عَقِيقی بِدَه فِنْجانێ رَحِيقْ
آبێ حَيْوانْ تَه چِینْ ناڤُ و ژِ كَوْثَرْ مَكَه بَحْثْ
زَرِيێنْ شُبْهَتێ دُرْدانَه بِبِنْ شاهِدێ بَزْمْ
ژِ گَنِمْرَنْگُ و سِيَهْچَرْده وُ أَسْمَرْ مَكَه بَحْثْ
دێ بِشارَتْ ژِ اِشارَتْ ژِ نَيێ بێنه سَماعْ
تُو ژِ نايێ وُ سَمايێ بِكَه باوَرْ مَكَه بَحْثْ
دێ نِهانِي بِ دَرْآغُوشِ بِدِي جانێ شِرِينْ
شاخێ عُمْرِی بِ خُوه بَرْ ژێ و ژِ قَيْصَرْ مَكَه بَحْثْ
آيَتێ حُسْنێ مُفَصَّلْ كَه ژِ كَشّافێ جَمالْ
عِلْمێ عِشْقێ بِكَه تَفْسِيرُ و ژِ دَفْتَرْ مَكَه بَحْثْ
رازێ دَهْرێ ژِ سِپِهْرێ تُو نِزانِي بِ جَدَلْ
حِكْمَتێ داوَرَه تُو ژْ حِكْمَتێ داوَرْ مَكَه بَحْثْ
آبێ حَيْوانْ تَه دِڤێتنْ تُو بِبه هَمْرَهێ خِضْرْ
جاما جَمْ بِینُ و ژِ دارا وُ سِكَنْدَرْ مَكَه بَحْثْ
ژِ أَزَلْ عاقِبَتێ كارِ كُو مَعْلُومِ نَبِتْ
جامێ مَیْ نۆشَه ژِ تَقْدِيرُ و مُقَدَّرْ مَكَه بَحْثْ
دِلێ يارێ مَه نَبُو نَرْمِ بِسَدْ آبێ گِرِی
ژِ دِلێ دِلْبَرێ ما وُ بَرێ مَرْمَرْ مَكَه بَحْثْ
تِيرِ سَدْ تێنَه جَگَرْ سِينَه لِبَرْ مايَه چَپَرْ
ژِ دِلُ و جَرْگێ كُلُ و سِينَهيێ كَرْكَرْ مَكَه بَحْثْ
شِيرێ أَلْماسێ كِشِينِتْ تُو ژِ لامِعْ ده خَبَرْ
ڤَكِرِتْ حُقَّهيێ ياقُوتِ ژِ گَوْهَرْ مَكَه بَحْثْ
ژِ شَفَقْ زُهْرَه خُيا بِتْ تُو بِنێ پَرْوِينَيانْ
جَبْهَتێ «اُو» بِنُمِێتْ تُو ژْ مَهُ و خاوَرْ مَكَه بَحْثْ
لِ ڕُويێ يارێ دُو مَهْ نَوْ مَه قِرانْ دِينَه دِ مَسْتْ
تُو ژِ سَيْرا قَمَرُ و طالِعێ أَخْتَرْ مَكَه بَحْثْ
پُرْ ژِ دێمُ وْ خَطُ و خالانْ تَه خَبَرْ دايه مَلێ
نَظَرێ وَرْ بِدَه بَژْنێ ژِ مُفَسَّرْ مَكَه بَحْثْ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
