پُرْ مَكَه إِسْرَافێ دِ قَتْلێ مُبَاحْ
( سَفْكُ دَمِ الْعَاشِقِ مَالَا يُبَاحْ )
Pir meke israfê di qetlê mubah
Sefku demi l-’aşiqi ma la yubah
سِينَه بِدَسْتێ خُوه مُبَارَكْ ڤَكَه
( تَعْرِفُ كَمْ فِي كَبِدِي مِنْ جِرَاحْ )
Sîne bi destê xwe mubarek veke
Te’rife kem fî kebidî min cirah
دِلْ ژِ هَوَايَا تَه وُ فِكْرێنْ دِ هُورْ
( فِي لُجَجٍ بَيْنَ هُبُوبِ الرِّياحْ )
Dil ji hewaya te di fikrên di hûr
Fî lucecin beyne hubûbi r-riyah
عِشْقِ گِهاكێ وُ لِعَقْل خُوهْ مَا
( يَفْتِكُ بِالْعَاشِقِ حُسْنُ الْمِلَاحْ )
’Işq ko giha kê we li ’eqlê xwe ma
Yeftiku bi-l’aşiqi husnu l-milah
دێ دُو سِيَهْ سُرْمَهيێ چَهْڤێنْ خُوه كِتْ
خَاكێ رَهێ يَارێ صَبَا هَرْ صَبَاحْ
Dê du siyeh sirmeyê çehvên xwe kit
Xakê rehê yarê şeba her şebah
تۆزُ و غُبَارێنْ سَحَرێ بَرْ چَمَنْ
( قَدْ نَشَرَ الطِّيبَ وَبِالْمِسْكِ فَاحْ )
Toz û xubara seherê ber çimen
Qed neşere t-tîbe we-bi-l-miski fah
فَێرِسُ و رِمْبَازِ گِهَانْ يَكْ بِتِيرْ
( أَحْمَدُ فِي الْبَيْنِ قَتِيلُ الرِّماحْ )
Fêris û rimbaz-i gihan yek bi tîr
Ehmedu fi l-beyni qetîlu r-rimah
بُوسَه زَنَانْ هَرْ كِه بَرْ آنْ آسْتَانْ
( مَكَّنَ مِنْ جَبْهَتِهِ لَا بَرَاحْ )
Bûsezenan her ki ber an asitan
Mekkene min cebhetihi la berah
حَلَّ لَهُ الْقَتْلُ بِشَرْعِ الْهَوَی
( مَنْ كَشَفَ السِّرَ وَبِالسِّرِ بَاحْ )
Helle lehu l-qetlu bi-şer’i l-hewa
Men keşefe s-sirre we-bi-s-sirri bah
حُسْنێ أَدَايَاتَه «مَلَا» هَرْ كێ دِي
( صَحَّ لَهُ أَنَّكَ عَيْنُ الْفِصَاحْ )
husna edaya te Mela her ki dî
Sehhe lehu enneke ’eynu l-fişah
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
