عَرْعَرْ خَرامَه بِ قَدُّ و قامَتْ
يَكْ بُوسَه دا مَه بِ سَدْ قِيامَتْ
Er’erxerama bi qedd û qamet
Yek bûse da me bi sed qiyamet
يَكْ بُوسَه بَخْشِي أَوَّلْ بِ إِحْسانْ
آخِرْ لِ مِنْ كِرْ جُرْمُ و غَرامَتْ
Yek bûse bexşî ewwel bi ihsan
Axir li min kir curm û xeramet
ژِ ژَنْگُ و زَرْقێ دِلْ دا بِشۆتِنْ
جاما صَدَفْ بینْ رَنْدُ و كَرامَتْ
Ji jeng û zerqê dil da bişûtin
Cama sedef bên rend û keramet
ژِ هَرْدُو چَشْمێنْ تَهیْ مَسْتُ و خُونْرێزْ
نُورا دُو چَشْمانْ كێ دِي سَلامَتْ
Ji herdu çeşmên tey mest û xwînrîz
Nûra du çeşman kê dî selamet
لِ دَرْدُ و ئێشانْ پێكانُ و نێشانْ
مَه ژِ دِلْ دِ چَهْڤانْ كِفْشِنْ عَلامَتْ
Li derd û êşan peykan û nîşan
Me ji herdu çeşman kifş in ’elamet
رِسْوايێ عِشْقێ نَه تَنْها أَزْ بُومْ
كێ دِى زَمانانْ حُبْ بێ مَلامَتْ
Riswayê ’işqê tenha ne ez bûm
Kê dî zemanan hub bê melamet
دُو سَجْده فَرْضِنْ «في الْحالْ» بِبِينْ بَرْ
دَما خُيابِنْ أَوْ قَدُّ و قامَتْ
Du secde ferd in fi l-hal bibîn ber
Dema xwiya bin ew qedd û qamet
دا عَيْبێ رَنْدانْ نَكی بِ بادِێ
( نُفُوسُ قَوْمٍ بِها تَسامَتْ )
Da ’eybê rendan nekî bi badê
Nufûsu qewmin biha tesamet
«مَلا لِ عُمْرێ بێ فَيْدَه بۆرِي
كُشْتا بِزۆري قَهْرُ و نَدامَتْ
Mela li ’umrê bêfeyde borî
Kêşa bi zor an qehr û nedamet
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
