ژِ رَمْزَا دِلْبَرێ دِيسَا
لِمِنْ بَاطِنْ ڤَژِينْ دَرْدَه
Ji remza dilberê dîsa
Li min batin vejîn derde
دِلِبْسێ تَارِيێ اِيسَا
خُيَا بُو أَوْ سِيَهْ چَرْدَه
Di lebsê tariyê min dî
Xwiya bû ew siyahcerde
دِلِبْسێ تَارِیُ و نُورێ
پَرِی رَنْگێ صِفَتِ حُورێ
Di lebsê tarî û nûrê
Perîrengê sifethorê
ژِ وَادِی أَیْمَنَا طُورێ
مُقَدَّسْ كِرْ لِمِنْ عَرْدَه
Ji Wadî eymena torê
Muqeddes kir li min ’erd e
ژِنَارُ و نُورێ تَقْدِيسێ
تَجَلَّا كِرْ لِمِنْ دِيسێ
Ji nar û nûrê teqdîsê
Tecella kir li min dîsê
لِسَرْ تَخْتێ خُوه بَلْقِيسێ
هِلَانِينْ بێ حِجَابْ پَرْدَه
Li ser textê xwe Belqîsê
Hilanîn bêhicab perde
حِجَابُ و پَرْدَه آڤێهْتِنْ
صَبَا رَیْحَانْ هِلَاڤێهْتِنْ
hicab û perde avêhtin
Seba reyhan hilavêhtin
ژِ بُرْجَانْ تِيرِ پُڕْ رێهْتِنْ
گِهَانْ مِنْ رَاسْتُ و چەپْ جَرْدَه
Ji bircan tîr-i pir rêhtin
Gihan min rast û çep cerde
كِرِمْ آمَانْجێ مِزْرَاقَانْ
دِ دِلْ دَا تِيرِ چُونْ فَاقَانْ
Kirim amancê mizraqan
Di dil da tîr-i çûn faqan
بِجَلَّادێ خُوه أَوْ خَاقَانْ
دِبێژِتْ : هێژْ تُو خَنْجَرْ دَه
Bi celladê xwe ew xaqan
Dibêjit hêj tu xencer de
بِدَرْبِێنْ خَنْجَرَانْ كُشْتِينْ
بِخُونَا سُهْرِ لێمِشْتِينْ
Bi derbên xenceran kuştîn
Bi xwîna şohr-i lê miştîn
دِچِينَا سُنْبُلێنْ قِشْتِينْ
مَه دِلْ پُڕْ مِسْكُ و مَاوَرْدَه
Di çîna sinbilên qişt în
Me dil pir misk û mawerd e
گُلِێنْ هَرْ مِسْكێ أَذْفَرْ لێ
عَبِيرُ و عَنْبَرێ تَڕْ لێ
Gulên her misk-i ezfer lê
’Ebîr û ’enberê ter lê
سَمَايَا سۆسِنَانْ هَرْ لێ
بِزُلْفَانْ مَا تَه مَاوَرْدَه
Semaya sosinan her lê
Bi zulfan mat û mawer de
بِسَرْ وێ سُنْبُلێنْ تَارِی
بِهَڤْ رَا بَازِیُ و يَارِی
Bi serwê sinbilên tarî
Bi hev ra bazî û yarî
بِجُۆ دَا خُونْ بِبِتْ جَارِی
ژِ قَوْسَانْ گَمْزَيَانْ بَرْدَه
Bicû da xwîn bibit carî
Ji qewsan gezmeyan berde
أَزِمْ آمَانْجێ وَانْ تِيرَانْ
ژِ پَیْكَانَانُ و سَرْتِيرَانْ
Ez im amancê wan tîran
Ji peykanan û sertîran
بِبِمْ پُۆلَا لِبَرْ شێرَانْ
سَرَاسَرْ تێکِ مَامْ گَرْدَه
Bûyim polad li ber şîran
Seraser têk-i mam ber de
كُو دِلْبَرْ هَاتَه ڤێ یۆلێ
ژِ بَرْ پُڕْ هِنْ كَتِنْ چۆلێ
Ko dilber hate vê yolê
Ji ber pir hin ketin çolê
ژِ قَنْجَانْ گَۆ رَڤَا هۆلێ
ژِمَحْبُوبَانْ بِرِنْ نَرْدَه
Ji qencan ko revand holê
Ji mehbûban birin nerde
ژِ قَدُّ و بَژْنُ و بَالَایێ
ژِ رَنْگُ و دێمُ و سِيمَایێ
Ji qedd û bejn û balayê
Ji reng û dêm û sîmayê
تُو رَنْگِی قَطْ خَبَرْ نَایێ
دِحُسْنێ جَوْهَرَكْ فَرْدَه
Tirengî qet xeber nayê
Di husnê cewherek ferde
بِخَمْلُ و رَنْگُ و رَعْنَایِی
بِمَحْبُوبِی ، بِزِيبَایِی
Bi xeml û reng û re’nayê
Bi mehbûbê bi zîbayê
بِأڤْ حُسْنَا خُدێ دَایِی
ژِ گُلْ رَنْگَانْ گُلَا زَرْدَه
Bi ew husna xwidê dayê
Ji gulrengan gula zer de
نَبَاتُ و شَكَّرَا لێڤێ
نَسِيمێ وێ گُلُ و سێڤێ
Nebat û şekkera lêvê
Nesîmê wê gul û sêvê
هِلِينِتْ پَرْدَهیَا شێڤێ
شِفَايَا هِنْدَكِی دَرْدَه
Hilînit perdeya şêvê
şifaya hindekê derd e
ژِ نَقْشُ و صُنْعێ جَبَّارِی
مُطَرَّا طُرَّه یَا تَارِی
Ji neqş û şun’ê cebbarî
Muterra turreya tarî
لِنُورێ مِسْكێ تَاتَارِی
لِسَرْ وَانْ خَمْرِيَانْ بَرْدَه
Li nûrê miskê tatarî
Li ser wan xemriyan berde
لِبَرْ رۆژێ بِبِتْ خێلِی
بِنێرِمْ قَامَتَا عێلِی
Li ber rojê bibit xêlî
Binêrim qameta ’êlî
قَدِيفُ و زَرْكَشێ تێلِی
زَبَادُ و مِسْكُ و عَنْبَرْ دَه
Qedîf û zerkeşê têlî
Zubad û misk û ’enber de
بِسِيمَاڤِی ، بِزێراڤِێ
تُو رۆژی نَقْشَكِێ بَاڤِێ
Bi sîmavê bi zêravê
Tu rojê neqşikê bavê
كُو دَا أَرْژَنْگْ ژِ وێ نَاڤِێ
لِبَرْ رۆژێ نَبِتْ پَرْدَه
Ko da Erjeng ji wê navê
Li ber rojê nebit perde
أَگَرْ بَرْقَكْ ژِوێ رۆژێ
ژِشَوْقَا عِقْدُ و بِشْكۆژێ
Eger berqek ji wê rojê
Ji ber wê ’iqd û bişkojê
بِدِتْ قَلْبِی وَكِی دۆژێ
لِبَرْ دۆژَه دِبِتْ بَرْدَه
Bidit qelbî wekî dojê
Li ber dojeh dibit berd e
دِ مَیْدَانَا شِرِينْ غَنْجَانْ
بِچَرْخِنْ مِثْلێ شَطْرَنْجَانْ
Di meydanê şirînxencan
Biçerxin mislê şetrencan
تُرَابَا بَرْ پِیێ قَنْجَانْ
زَبَادُ و عَنْبَرِینْ گَرْدَه
Turaba ber pêyê qencan
Zubad û ’enberên gird e
دِبِتْ بێژِنْ وِی سُلْطَانِی
بِهَفْتْ آيَاتێ فُرْقَانِی
Dibit bêjin wî sultanî
Bi heft ayatê furqanî
لِمَحْبُوبَانْ تُو خَاقَانِی
وَرَه دَرْبێ لِقَیْصَرْ دَه
Li mehbûban tu xaqan î
Were derbê li qeyser de
«مَلَا» زَانِمْ ژِمَجْذُوبَانْ
تَنێ نَاژِی تُو بێ خُوبَانْ
Mela zanim ji meczûban
Tinê najî tu bê xoban
دَمَا دِلْ دِی بِمَحْبُوبَانْ
بِشۆخُ و شَنْگُ و أَسْمَرْ دَه
Dema dil dî bi mehbûban
Bi şox û şeng û esmer de
دَمَا جَلَّادِ بێنْ بَازِی
بِشِيرُ و خَنْجَرِێنْ طَازِی
Dema cellad-i bên bazî
Bi şîr û xencerên tazî
لِدَرْگَهْ دَا نَكِی گَازِی
دَلَالُ و نَازِپَرْوَرْدَه
Li dergeh da nekî gazî
Delal û naz û perwer de
أَمَانَتْ دَا ژِ بێ هۆشِی
دُرِێنْ نَاسُفْتَه نَفْرۆشِی
Emanet da ji bêhoşî
Durên nasufte nefiroşî
«مَلَا» زَانِمْ ژِمَدْهۆشِی
تَه دِلْ بێ خُوَابُ و بێ خُورْدَه
Mela zanim ji medhoşî
Te dil bê xwab û bê xwird e
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
