Qelbê Me Şubih Zêr 08:44

قَلبێ مه شُبی زێرێ ژِ فَيْضاته جَلا گِرْتْ
ما رُوسِيَهُ و سِفْرِصِفَتْ رَنْگَێ صَفا كِرْتْ
Qelbê me şubih zêr ê ji feyda te cela girt
Ma rûsiyeh û sifri-sifet reng-i sefa girt

تَشْبِيهِى جَسَدْ دِلْ مه دِ نێڤْ آنَشێ عِشْقێ
دِلْ قَلْبێ حَقِيقَتْ بِتُ و اِكْسِيرێ هَما گِرْتْ
Teşbîhê bi cedwel me di nêv ateşê ’işqê
Dil qelbê heqîqet bit û iksîr-i hema girt

سالِكْ كِيه هاتِى ژِ مَجازێ بِحَقِيقَتْ
صُورَتْ نه شِناسِىُ و بِمَعْناته فَنا گِرْتْ
Salik kî ye hatî ji mecazê bi heqîqet
Sûret ne şinasî yû bi me’na ne fena girt

تَنْها نه لِمِنْ لامِعێ حُسْناته شَفَقْ دا
عالَمْ بِخُوه وێ حُسْنُ و جَمالێ دِخُوه دا گِرْتْ
Tenha ne li min lami’ê husna te şefeq da
’Alem bi xwe wê husn û cemalê di xwe da girt

تَیْغُونێ دِ دَسْتێ ته زَهى دَوْلَتُ و اِقْبالْ
هَرْ چِى ته بُویی رامِ دِ تُۆرا خُوه هُما گِرْتْ
Teyxûn-i di destê te zehê dewlet û iqbal
Herçî te birî dam-i di tora xwe huma girt

جانێ خُوه مه كِرْ دانه و داما كُو ڤَدايی
آهُوصِفَتْ أوْ پێ حَسِيا راهێ خَتا گِرْتْ
Canê xwe me kir dane’ê dava ko vedayî
Ahûsifet ew pê hissiya rahê xeta girt

عَنْقانه شِكارا كَسه داڤا تُو بِچِينه
داڤاتُو لِعَنْقا كُو ڤَدِى بادِى هَوا گِرْتْ
’Enqa ne şikara kes e davan tu biçîn ver
Dava ko li ’enqa tu vedî bad-i hewa girt

هَرْ کَسْ سَحَرێ طالِبێ تِشْتَكْ بِچَمَنْ هاتْ
هِنْ سۆسِنُ و هِنْ سُنْبُلُ و هِنْ زُلفێ دُوتا گِرْتْ
Herkes seherê talibê tiştek bi çimen hat
Hin sosin û hin sinbil û hin zulfê duta girt

دَسْتێ مه سَحَرْ گِرْتُ و بِرِینْ سَيْرێ حَبِيبێ
فِي الْحالِ رَقِيبِى ژِ حَسَدْ لَرْزه وُ تا گِرْتْ
Destê me seher girt û birîn seyrê hebîbê
Fi l-hali reqîbî ji hesed lerze û ta girt

أَوْ كَبْكێ خَرامانْ كُو دِ كۆزێ لِقَبۆ هاتْ
شاهينێ قَضايێ بِتَغافُلْ ژِ خُوه راگِرْتْ
Ew kebkê xeraman ko di kozê li qebo hat
Şahînê qedayê bi texaful ji xwe ra girt

زِنْهارِ كَسێ دَسْتِ بِبِتْ أَرْقَمێ سَروێ
بێ عِشْوَیێ لَعْلانْ نه بِتَسْلِيمێ ژِها گِرْتْ
Zinhar-i kesê dest-i bibit erqemê serwê
Bê ’işweyê le’lan ne bi teslîm-i jiha girt

صَبرێ بَرِى شۆرِينه، وه اُسْتادِى خَبَرْ دا
لَوْ دِلْ مه بِتَحْلِىُ وغَمانْ خُرَّمُ و شاگِرْتْ
Sebrê berê şîrîn e we ustad-i xeber da
Lew dil me bi tehlî yû xeman xurrem û şa girt

هَرْ نَشْتَرُ و شَوْكێنْ كُو حَبِيبێ مه لِدِلْ دانْ
مِنْ يَكْ بِيَكُ و تێكِ لِدَردێ خُوه شِفا گِرْتْ
Her neşter û şewkên ko hebîbê me li dil da
Min yek bi yek û têk-i li derdê xwe şifa girt

عاشِقْ ژِ غَمێ سايهيێ وێ جامه طَلَبْ كِرْ
يُرعَقْلِ دِدِيرِتْ مه ژِ قِسْمێ حُكَما گِرْتْ
’Aşiq ji xemê saye’ê wê camê teleb kir
Pir ’eql-i didêrit me ji qismê hukema girt

صَفْ صَفْ نَه تَنێ گَزْمه دِبارِنْ رِكَڤانانْ
دِلْ كاكُلێ زُلفانْ ژِ كَمَنْدێ بِتَبا گِرْتْ
Sef sef ne tinê gezme dibarin ji kevanan
Dil kagul û zulfan di kemendê bi teba girt

دێوانه هَرێ تێته دِ ڤێ سِلْسِلُ وبَنْدێ
كُو مُسْتَحَقێ خُسْرَوێ خُوبانْ بِجَزا گِرْتْ
Dîwane’-i her tête di vê silsile û bendê
Ko mustehiq e Xwisrowê xoban bi ceza girt

بَيْوَسْته دُو فێرِسْ ژِ مه را دابَرِزِینْ دِلْ
زُلفانْ رِ چَپُ و راسْتى لِأوغِلْمه جَما گِرْتْ
Peyweste du fêris ji me ra daberizîn dil
Zulfan bi çep û rast-i li oxilme cema girt

قَوْسێ دُو هِلالانْ كُو لِسَرْ بُرْجێ أسَدْ بِتْ
بُوشُهْره دِ عامێ عَمَلْ أنگُشْتِ نُما گِرْتْ
Qewsê du hilalan ko li ser Bircê-esed bit
Bû şuhre di ’amê ’emel enguşt-i numa girt

شِعْراته «مَلا» سِحْرێ شَكَرْرِيزه بِمُعْجِزْ
زانِمْ ژِ لَبێ لَعْلێ ته أڤْ لَفْظُ و أدا گِرْتْ
Şi’ra te Mela sihr-i şekerrîz e bi mu’ciz
Zanim ji lebê le’lê te ev lefz û eda girt

Melayê Cizîrî Dîvanı

15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.