Qelbê me şubih zêr ê ji feyda te cela girt
Ma rûsiyeh û sifri-sifet reng-i sefa girt
Teşbîhê bi cedwel me di nêv ateşê ’işqê
Dil qelbê heqîqet bit û iksîr-i hema girt
Salik kî ye hatî ji mecazê bi heqîqet
Sûret ne şinasî yû bi me’na ne fena girt
Tenha ne li min lami’ê husna te şefeq da
’Alem bi xwe wê husn û cemalê di xwe da girt
Teyxûn-i di destê te zehê dewlet û iqbal
Herçî te birî dam-i di tora xwe huma girt
Canê xwe me kir dane’ê dava ko vedayî
Ahûsifet ew pê hissiya rahê xeta girt
’Enqa ne şikara kes e davan tu biçîn ver
Dava ko li ’enqa tu vedî bad-i hewa girt
Herkes seherê talibê tiştek bi çimen hat
Hin sosin û hin sinbil û hin zulfê duta girt
Destê me seher girt û birîn seyrê hebîbê
Fi l-hali reqîbî ji hesed lerze û ta girt
Ew kebkê xeraman ko di kozê li qebo hat
Şahînê qedayê bi texaful ji xwe ra girt
Zinhar-i kesê dest-i bibit erqemê serwê
Bê ’işweyê le’lan ne bi teslîm-i jiha girt
Sebrê berê şîrîn e we ustad-i xeber da
Lew dil me bi tehlî yû xeman xurrem û şa girt
Her neşter û şewkên ko hebîbê me li dil da
Min yek bi yek û têk-i li derdê xwe şifa girt
’Aşiq ji xemê saye’ê wê camê teleb kir
Pir ’eql-i didêrit me ji qismê hukema girt
Sef sef ne tinê gezme dibarin ji kevanan
Dil kagul û zulfan di kemendê bi teba girt
Dîwane’-i her tête di vê silsile û bendê
Ko mustehiq e Xwisrowê xoban bi ceza girt
Peyweste du fêris ji me ra daberizîn dil
Zulfan bi çep û rast-i li oxilme cema girt
Qewsê du hilalan ko li ser Bircê-esed bit
Bû şuhre di ’amê ’emel enguşt-i numa girt
Şi’ra te Mela sihr-i şekerrîz e bi mu’ciz
Zanim ji lebê le’lê te ev lefz û eda girt
قَلبێ مه شُبی زێرێ ژِ فَيْضاته جَلا گِرْتْ
ما رُوسِيَهُ و سِفْرِصِفَتْ رَنْگَێ صَفا كِرْتْ
تَشْبِيهِى جَسَدْ دِلْ مه دِ نێڤْ آنَشێ عِشْقێ
دِلْ قَلْبێ حَقِيقَتْ بِتُ و اِكْسِيرێ هَما گِرْتْ
سالِكْ كِيه هاتِى ژِ مَجازێ بِحَقِيقَتْ
صُورَتْ نه شِناسِىُ و بِمَعْناته فَنا گِرْتْ
تَنْها نه لِمِنْ لامِعێ حُسْناته شَفَقْ دا
عالَمْ بِخُوه وێ حُسْنُ و جَمالێ دِخُوه دا گِرْتْ
تَیْغُونێ دِ دَسْتێ ته زَهى دَوْلَتُ و اِقْبالْ
هَرْ چِى ته بُویی رامِ دِ تُۆرا خُوه هُما گِرْتْ
جانێ خُوه مه كِرْ دانه و داما كُو ڤَدايی
آهُوصِفَتْ أوْ پێ حَسِيا راهێ خَتا گِرْتْ
عَنْقانه شِكارا كَسه داڤا تُو بِچِينه
داڤاتُو لِعَنْقا كُو ڤَدِى بادِى هَوا گِرْتْ
هَرْ کَسْ سَحَرێ طالِبێ تِشْتَكْ بِچَمَنْ هاتْ
هِنْ سۆسِنُ و هِنْ سُنْبُلُ و هِنْ زُلفێ دُوتا گِرْتْ
دَسْتێ مه سَحَرْ گِرْتُ و بِرِینْ سَيْرێ حَبِيبێ
(فِي الْحالِ) رَقِيبِى ژِ حَسَدْ لَرْزه وُ تا گِرْتْ
أَوْ كَبْكێ خَرامانْ كُو دِ كۆزێ لِقَبۆ هاتْ
شاهينێ قَضايێ بِتَغافُلْ ژِ خُوه راگِرْتْ
زِنْهارِ كَسێ دَسْتِ بِبِتْ أَرْقَمێ سَروێ
بێ عِشْوَیێ لَعْلانْ نه بِتَسْلِيمێ ژِها گِرْتْ
صَبرێ بَرِى شۆرِينه، وه اُسْتادِى خَبَرْ دا
لَوْ دِلْ مه بِتَحْلِىُ وغَمانْ خُرَّمُ و شاگِرْتْ
هَرْ نَشْتَرُ و شَوْكێنْ كُو حَبِيبێ مه لِدِلْ دانْ
مِنْ يَكْ بِيَكُ و تێكِ لِدَردێ خُوه شِفا گِرْتْ
عاشِقْ ژِ غَمێ سايهيێ وێ جامه طَلَبْ كِرْ
يُرعَقْلِ دِدِيرِتْ مه ژِ قِسْمێ حُكَما گِرْتْ
صَفْ صَفْ نَه تَنێ گَزْمه دِبارِنْ رِكَڤانانْ
دِلْ كاكُلێ زُلفانْ ژِ كَمَنْدێ بِتَبا گِرْتْ
دێوانه هَرێ تێته دِ ڤێ سِلْسِلُ وبَنْدێ
كُو مُسْتَحَقێ خُسْرَوێ خُوبانْ بِجَزا گِرْتْ
بَيْوَسْته دُو فێرِسْ ژِ مه را دابَرِزِینْ
دِلْ زُلفانْ رِ چَپُ و راسْتى لِأوغِلْمه جَما گِرْتْ
قَوْسێ دُو هِلالانْ كُو لِسَرْ بُرْجێ أسَدْ بِتْ
بُوشُهْره دِ عامێ عَمَلْ أنگُشْتِ نُما گِرْتْ
شِعْراته «مَلا» سِحْرێ شَكَرْرِيزه بِمُعْجِزْ
زانِمْ ژِ لَبێ لَعْلێ ته أڤْ لَفْظُ و أدا گِرْتْ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
