كُو اِشَارَتْ بِبشَارَتْ بِدِرِتْ نَغْمَهیێ چَنْگْ
ژِرُوێ آیِينَهیێ دِلْ دێ بِرَتْ پَرْدَهیێ زَنْگْ
Ko işaret bi bişaret bidirit nexmeya çeng
Ji rûyê ayîne’ê dil biretin perdeya zeng
فَهْمێ رَازْ أَرْ بِكِرِی وَرْ بِبِهِی مُژْدَهیێ سَازْ
چَنْگێ بێ پَرْدَه دِبێژِتْ تَه نَیُ و نَایێ بِدَنْگْ
Fehm-i raz er bikirî wer bibehî mujde’ê saz
çeng-i bêperde dibêjit ne ney û nay-i bi deng
وَهْ كُو بێ شَاهِدُ و مَحْبُوبِ تَه عُمْرێ خُوه بُوَارْ
كَارَكِی رَابَه بِكَه وَقْتَه كُو اێڤَارَه دَرَنْگْ
Weh ko bê şahid û mehbûbê te ’umrê xwe biwar
Karikê rabe bike weqt e ko êvar e dereng
بَرێ مَقْصُودِ ژِطُوبَا نَگِرِينْ مَعْلُومَه
مَه ژِدَسْتێ خُوه یێ كُوتَاهُ و ژِپَایێ خُوه یێ لَنْگْ
Berê meqşûdê ji tobê negirîn me’lûm e
Me ji destê xwe yê kutah û ji payê xwe yê leng
دِلێ يَارێ مَه نَبُو نَرْمِ بِسَدْ آبێ گِرِی
أَثَرێ دێ چِه بِكِتْ آبِ بِسَدْ قَطْرَه لِسَنْگْ ؟
Dilê yarê me nebû nerm-i bi sed ab-i girî
Eserê dê çi bikit ab-i bi sed qetre li seng
سِينَه كَهْ تێتِ كُو بِكَرْ بِتْ أَوْ ژِدَرْبێ مُحْبَتێ
مَه جَگَرْ شُبْهَتێ بَارُوتَه وُ دِلْ مَایَه پَرَنْگْ
Sîne geh têt ko bi ker bit ew ji derbê muhbetê
Me ceger şubhetê barût e we dil maye pereng
بِچِه رَنْگِی مَه دِ دِلْ خَفْ بِبِتِنْ گَوْهَرێ عِشْقْ
عَاشِقَانْ مُحْبَتُ و مِهْرَا زَرِيَانْ كِفْشَه ژِ رَنْگْ
Bi çi rengî me di dil xef bibitin gewhera ’işq
’Aşiqan muhbet û mihra zeriyan kifş e ji reng
كِفْشَه مَجْمُوعُ و پَرِيشَانِيێ حَالێ مَه دِ دِلْ
ژِسَرێ زُلْفَا پَرِيشَانُ و ژِ بِسْكَا تَه یَه شَنْگْ
Kifş e mecmû’ û perîşaniyê halê me di dil
Ji serê zulfa perîşan û ji biska te ye şeng
نَه تَنێ گَزْمه دِبَارِنْ مَه ژِ قَوْسێ دُو هِلَالْ
مَه ژِ مُژْگَانێ سِيَهْ تێنَه جَگَرْ تِيرُ و خَدَنْگْ
Ne tinê gezme dibarin me ji qewsê du hilal
Me ji mijganê siyeh têne ceger tîr û xedeng
مِثْلێ وی قَوْسێ هِلَالِی كُو دِنُونْ رَيْحَانِی
كێ نِشَانْ دَانَه ژِشِيرَازُ و كێ آنِينَه ژِ یَنْگْ ؟
Mislê wê qewsê hilalê ko du nûn reyhanî
Kê nişan dane ji şîraz û kê anîne ji Yeng
هَرْ لِدۆرا حَجَرْ أَسْوَدْ حَبَشَانْ چَرْخُ و طَوَافْ
تێنْ وُقُوفَا عَرَفَاتێ بِسَمَا نُوبِیُ و زَنْگْ
Her li dora hecerê-eswed hebeşan çerx û tewaf
Tên wuqûfa ’erefatê bi sema nûbî û zeng
صَفْ بِصَفْ تُرْكُ و مُغَلْ دَوگُشُ و هِنْدِی دِ كَمِينْ
نَه عَجَبْ هَاتِنَه جَنْگێ حَبَشُ و رُومُ و فَرَنْگْ
şef bi şef tirk û muxul doguş û hindî di kemîn
Bi ’eceb hatine cengê hebeş û rom û fireng
مِيرُ و كُرْمَانْجِ لِهُۆلَانْ قَدَرَكْ وَسْتَانَه
لێ دِ نِيڤێ بَصَفُ و تِيپێ عَرَبْ هَاتِنَه جَنْگْ
Mîr û kirmanc li holan qederek westa ne
Lê di nêvê bi şef û tîp-i ’ereb hatine ceng
ژِ گُهَرْ غُنْچَه گُشَايێ دِگِرِتْ دُرْجێ عَقِيقْ
بِشَكَرْخَنْدَه زَنِی گَرْ بِگِرِيتْ شَكَّرێ تَنْگْ
Ji goher xunçe koşa’î digirit durcê ’eqîq
Bi şeker xende zenî ger bigirît şekkerê teng
وَرَه بێ پَرْدَه ﴿ مَلا ﴾ فِی غَزَلێ بِينَه مَقَامْ
هَرْ دَمَا بِێنَه سَمَا دَفْ بِدَفُ و چَنْگِ بِچَنْگْ
Were bêperde Mela vê xezelê bîne meqam
Herdema bêne sema def bi def û çeng-i bi çeng
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
