Ger ji wê horîsiriştê ’işweyek izhar-i bit
Dê bibit narê Xelîli l-lah û dojeh sar-i bit
Wer ji ber perdê yedê beyda bi mu’ciz bête der
şems û kewkeb dê hilên ’alem tejî enwar-i bit
Wer ji ’eksa xemriyan qewsê qezeh dit yasemîn
Dê gul û reyhan bibarin têk û têk gulzar-i bit
şem’-i dê can dit ji şewqê bête ber şubhê nefes
Narit axir ger bi mûyek behsê zulfa yar-i bit
Silsila behsê ji xwîna dilber an zulfa biçîn
Dê xeta bit navê misk er nafe’ê tatar-i bit
toqê gerden helqeyê zunnarê zulfa yarê min
Dê kilîta kelbê ’işqê helqeya zunnar-i bit
’Eqdê ihramê di ’işqê da ko pîrê ’işqê best
Dê çi xem ger xerqe rehnê xane’ê xemmar-i bit
Gezmeyek qewsê şevên ’aşiq bi nîva dil kevit
Dê ji can destan bişût xasma kevan nûbar-i bit
Wer ji qewseynan bi mîzan bêne der cotek xedeng
Dê ceger bit pare pare sîne tar û mar-i bit
Xwîn ji mîlakê bi derba xencerê ger bête der
Bo şehîdê ’işqê êdî dê ji kû hişyar-i bit
Dê ji wan le’lan şifayê dil bi qanûn telbe kit
Da işaret xweş bikin herçî kesê bîmar-i bit
Bilbilê mecrûhê ’işqê taqeta xaran nihin
Dê kulafa rîşê sîne bişkowek bêxar-i bit
Her dilê bazîsifet dê şeydê teyxûnek we bê
Firr û perwazê humayî penceyê şûnqar-i bit
Yar-i dê hakim bitin qewlê reqîban guh nekit
şahê mulkê dilberî dê fa’ilek muxtar-i bit
Dil bi zulmê nasojî, xenc û xet û xal in di dil
Xeyrixwahên dewletê mîrî ji wan guhdar-i bit
Teyrê dil bê tem’ekê nayête dest şehzadeyan
Qûşçiyê şahîn di destê wî di bêazar-i bit
Bende’ê Baxwey bivêt dê meylê sîm û zer nekit
Da ’etaya padişahan bê hed û ijmar-i bit
Sar dibit dil ma bi sed cewr û cefayan zerreyek
’Işq-i teb’etnar e hingî dê biçit dijwar-i bit
Leşkerê ’alem meger yekser te dijmin bin Mela
xem bi mûyek nakişînî ger te dilber yar-i bit
گَرْ ژِ وێ حُورِى سِرِشْتێ عِشْوَيَكْ إِظْهارِ بِتْ
دى بِبِتْ نارێ (خَلِيلُ اللهُ) و دۆژه سارِ بِتْ
وَرْ ژِ بَرْ پَرْدێ يَدێ بَيْضا بِمُعْجِزْ بێته دَرْ
شَمْسُ و كَوْكَبْ دێ هِلِێنْ عالَمْ تَژِى أنْوارِ بِتْ
وَرْ ژِ عَكْسا خَمْرِيانْ قَوْسُ و قُزَحْ دِدِتْ ياسَمِینْ
دى گُلُ و رَيْحانْ بِبارِنْ تێكُ و تێ گُلْزارِ بِتْ
شَمْعِ دێ جانْ دِتْ ژِ شَوقێ بێته بَرْ صُبْحێ نَفَسْ
نارِتْ آخِرْ گَرْ بِمُويَكْ بَحْثێ زُلْفا يارِ بِتْ
سِلْسِلا بَحْثێ ژِ خُونا دِلْ بَرانْ زُلْفا بِچِينْ
دى خَطا بِتْ نافَه مِسْكْ أرْ نافه يێ تاتارِ بِتْ
طۆقى گَرْدَنْ حَلْقه يا زُنّارێ زُلْفا يارِه مِنْ
دێ كِلِيتا كَلْبێ عِشْقێ حَلْقه يێ زُنّارِ بِتْ
عَقْدێ اِحْرامێ دِ عِشْقێ داكُو پِيرێ عِشْقێ بَسْتْ
دێ چِه غَمْ گَرْ خِرْقه رَهْنێ خانه يێ خَمّارِ بِتْ
گَزْمَيَكْ قَوْسێ شَڤِينْ عاشِقْ بِنِيْڤا دِلْ كَڤِتْ
دێ ژِ جانْ دَسْتانْ بِشۆتْ خاسْما كَڤانْ نُوبارِ بِتْ
وَرْ ژِ قَوْسَيْنانْ بِمِيزانْ بێته دَرْ جۆتَكْ خَدَنْگْ
دێ جَگَرْ بِتْ پاره پاره سِينه تارُ و مارِ بِتْ
خُونْ ژِ مێلاکێ بِدَرْبا خَنْجَرێ ما بێته دَرْ
بُو شَهِيدێ عِشْقێ اێدى دێ ژِ كُو هِشْيارِ بِتْ؟
دێ ژِ وانْ لَعْلانْ شِفايێ دِلْ بِقانُونْ طَلْبه كِتْ
دا إشارَتْ خُوشْ بِكِنْ دێ هَرْ كَسێ بِيمارِ بِتْ
بُلْبُلێ مَجْرُوحێ عِشْقێ طاقَتا خارانْ نَهِنْ
دێ كَلافا رِيشێ سِينه بِشْكۆوَكْ بێ خارِ بِتْ
هَرْ دِلێ بازی صِفَتْ دێ صَيْدێ تَیْغُونَكْ وه بِی
فِرُّ و پَرْوازا هُمايی پَنْجَه يێ شُنْقارِ بِتْ
يارْ دِڤێ حاكِمْ بِتِن قَوْلێ رَقِيبانْ گُهْ نَكِتْ
شاهێ مُلْكێ دِلْبَرێ دێ فاعِلَكْ مُخْتارِ بِتْ
دِلْ بِظُلْمێ ناسۆژِی غُنْجُ و خَطُو خالێنْ لِدِلْ
خَيْرِخُواهێنْ دَوْلَتێ مِيرْ دێ ژِ وانْ گُهْرْدارِ بِتْ
طَيْرێ دِلْ بێ طَمْعَكێ ناإێته دَسْتْ شَهْزادَيانْ
قُوشْچِیێ شاهِينْ دِ دَسْتِی دێ دِ پێ آزارِ بِتْ
بَنْدَهيێ باخُوێ بِڤێتْ دێ مَيْلێ سِيمُ و زَرْ نَكِتْ
دا عَطايا پادِشاهانْ بێ حَدُ و أَژْمارِ بِتْ
سارِ نابِتْ دِلْ بِسَدْ جَوْرُ و جَفايانْ ذَرَّيَكْ
عِشْقِ طَبْعَتْ ناره هِنْگی دێ بِچِتْ دِژْوارِ بِتْ
لَشْكَرێ عالَمْ مَگَرْ يَكْسَرْ تَه دِژْمِنْ بِنْ «مَلا»
غَمْ بِ مُويَكْ ناكشِینِي گَرْ تَه دِلْبَرْ يارِ بِتْ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
