Latê Husn î û Şehê Xuban î 08:08

Latê husn î û şehê xuban î
Bi xwe hem xan î we hem xaqan î

Yûsifê sanî tu îro xanim
Ko bi husna xwe nedêrî sanî

Bi sur û heybet û sehmê xwe perî
Bi te şîn li butan sultan î

Bi tebilxaneyê şah î were text
Ko tu îro şehê Kurdistan î

Kagulê berde bi ser xal û xetan
Ko muselsel binumêt rîhan î

Ismê e’çem te divê çil ism î
Ji du herfan bi mu’emma zanî

çi berat bû we bi ser da kagul-i
çîn bi çîn mest bi tuxra ranî

Te çi hacet bi suleymaniyê husnê
Xatemek le’le bi gewher anî

çi xet eşkeste muselsel ya reb
Ko te pê nesix kirî dîwanî

Gerçî pirxal û nişan î emma
Bi Nişanî ko tu bênîşan î

Ey perî horisiriştê herçend
Bi beşer adem î û insan î

Surrê subhan te ji husnê dinumît
Ehsene l-lah ji sura subhanî

çi heddê ’eql e qiyasê te kirit
Ev e burhan ko tu bêburhan î

Me temenna ji nesîm xakê rehê kir
Pê bikîn dîde û dil nûranî

Nefesek bê te me nayê bi l-lah
Ne tinê rûh î tu rûh û can î

sed hezaran ji te peykan di dil in
Lê li serwê me tinê derman î

Te birînên me kewand dîsa
Ji nû agir te li daxan danî

Te Mela pir di ceger gezme ne lew
We perîşan î we pirêşan î

لَاتێ حُسْنِی وُ شَهێ خُوبَانِی
بِخُوه هَمْ خَانِیُ و هَمْ خَاقَانِی

يُوسُفێ ثَانِی تُو اِيرۆ خَانِمْ
كُو بِ حُسْنَا خُوه نَدِيرِی ثَانِی

بِ سُڕُ و هَيْبَتُ و سَهْمێ خُوه پَرِی
بِ تَه شێنِنْ لِبُتَانْ سُلْطَانِی

بِ طَبِلْخَانَهيێ شَاهِی وَرَه تَخْتْ
كُو تُو اِيرۆ شَهێ كُرْدِسْتَانِی

كَاکُلێ بَرْدَه بِسَرْ خَالُ و خَطَانْ
كُو مُسَلْسَلْ بِنُمِتْ رَيْحَانِی

اِسْمێ أَعْظَمْ مَه دِڤێ جِلِ اِسْمِی
ژِ دُو حَرْفَانْ بِمُعَمَّا زَانِی

چِه بَرَاتْ بُو وَه بِسَرْ دَا كَاكُلْ
چِينْ بِچِينْ مَسْتْ بِ طُغْرَا رَانِی

تَه چِه حَاجَتْ بِ سُلَیْمَانِييێ حُسْنێ
خَاتَمَكْ لَعْلَه بِ گَوْهَرْ آنِی

چِه خَطْ شِكَسْتَه مُسَلْسَلْ يَا رَبْ
كُو تَه پێ نَسْخِ كِرِی دِيوَانِی

گَرْ چِه پُڕْ خَالُ و نِشَانِی أَمَّا
«بِنِشَانِی» كُو تُو بێ نِشَانِی

أیْ پَرِی حُورِی سِرِشْتێ هَرْ چَنْدْ
بَشَرْ آدَمِیُ و اِنْسَانِی

سُڕێ سُبْحَانْ تَه ژِ حُسْنێ دِنُمِتْ
(أَحْسَنَ اللّٰهُ) ژِ سُرا سُبْحَانِی

چِه حَدێ عَقْلَه قِيَاسێ تَه كِرِتْ ؟
أَڤَه بُرْهَانْ كُو تُو بێ بُرْهَانِی

مَه تَمَنَّا ژِ نَسِيمْ خَاكێ تَه كِرْ
پێ بِكِينْ دِيدَه وُ دِلْ نُورَانِی

نَفَسَكْ بێ تَه مَه نَايێ (بِاللّٰهِ)
نَه تَنێ رُوحِی تُو رُوحُ و جَانِی

سَدْ هَزَارَانْ ژِ تَه پَیْكَانْ دِ دِلِنْ
لێ لِسَرْ وێ مَه تَنێ دَرْمَانِی

تَه بِرِينێنْ مَه كَوَانْدِنْ دِيسَا
ژِ نُو آگِرْ تَه لِ دَاغَانْ دَانِی

تَه «مَلَا» پُڕْ دِ جَگَرْ گَزْمَه نَه لَوْ
وَه پَرِيشَانِی وُ پُرْ اێشَانِی

Melayê Cizîrî Dîvanı

15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.