Mela me li gerdena dilber ji nû sed bûse mayin deyn
Mecalê dê bixwazim jê dibê deynê te “fewqe l-’eyn”
Bi remza qabê qewseyn-i ji wan birhan xeberdar în
“Fe-ati l-qewse barîha ela ya ramîye l-qewseyn”
Ji sirra lamekan wacib tenezzul kir di imkanê
“Fe-eyne l-’ilmu eyne l-’eyn we-eyne l-eynu iz la-eyn”
Ji mabeyna du ebrûyan peyapey berqê lami’ tên
Bi ’eynê ger bibî şafe çi nûrek şirf e ew mabeyn
Bi destûra te, da wî jî ji vê navê verêkim ez
“Fe-şeffi l-’eyne nûre l-’eyn ela ya zeyne kulle z-zeyn”
Bihayê ’işweyek le’lan me yekser “ma melek” bexşî
Dil û can jî li ser danî we zalim hêj dibêjit deyn
Mela her wî bibîn her wî eger her wî dinasî tu
“Huwe l-me’bûd huwe l-meşhûdu bel la xeyre fi d-dareyn”
مَلَا! مَه لْگَرْدَنَا دِلْبَرْ ژِ نُو سَدْ بُوسَه مَايِنْ دَیْنْ
مَجَالِی دێ بِخُوَازِمْ ژێ دِبێ: دَيْنێ تَه فَوْقَ الْعَيْن
بِرَمْزَا قَابَه قَوْسَيْنێ ژِ وَانْ بِرْهَانْ خَبَرْدَارِينْ
فَأْتِ القَوْسَ بَارِيهَا أَلَا يَا رَامِيَ القَوْسَيْن
ژِ سِرَّا لَا مَكَان وَاجِبْ تَنَزُّلْ كِرْ دِ اِمْكَانِێ
فَأَيْنَ العِلْمُ أَيْنَ العَيْنْ وَأَيْنَ الأَيْنُ إِذْ لَا أَيْنْ؟
ژِ مَابَيْنَا دُو أَبْرُويَانْ پِيَاپَیْ بَرْقِێ لَامِعْ تِێنْ
بِعَیْنِێ گَرْ بِبِی صَافَه چِه نُورَكْ صِرْفَه أَوْ مَابَيْنْ
بِدَسْتُورَا تَه دَا وی ژێ ژِ ڤێ نَاڤێ ڤَرێكِمْ أَزْ
فَصَفَّ العَيْنَ نُورَ العَيْنِ أَلَا يَا زَيْنَ كُلِّ الزَّيْنْ
بُهَايێ عِشْوَیَكْ لَعْلَانْ مَه يَكْسَرْ مَا مَلَكْ بَخْشِی
دِلُ و جَانْ ژِی لِسَرْ دَانِیُ و ظَالِمْ هێژْ دِبێژِتْ دَێنْ
مَلَا! هَرْ وِی بِبِينْ هَرْ وِی أَگَرْ هَرْ وِی دِنَاسِی تُو
هُوَ المَعْبُودُ وَالمَشْهُودُ بَلْ لَا غَيْرَ فِي الدَّارَيْنْ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
