مَلَا! مَه لْگَرْدَنَا دِلْبَرْ ژِ نُو سَدْ بُوسَه مَايِنْ دَیْنْ
مَجَالِی دێ بِخُوَازِمْ ژێ دِبێ: دَيْنێ تَه فَوْقَ الْعَيْن
Mela me li gerdena dilber ji nû sed bûse mayin deyn
Mecalê dê bixwazim jê dibê deynê te “fewqe l-’eyn”
بِرَمْزَا قَابَه قَوْسَيْنێ ژِ وَانْ بِرْهَانْ خَبَرْدَارِينْ
فَأْتِ القَوْسَ بَارِيهَا أَلَا يَا رَامِيَ القَوْسَيْن
Bi remza qabê qewseyn-i ji wan birhan xeberdar în
“Fe-ati l-qewse barîha ela ya ramîye l-qewseyn”
ژِ سِرَّا لَا مَكَان وَاجِبْ تَنَزُّلْ كِرْ دِ اِمْكَانِێ
فَأَيْنَ العِلْمُ أَيْنَ العَيْنْ وَأَيْنَ الأَيْنُ إِذْ لَا أَيْنْ؟
Ji sirra lamekan wacib tenezzul kir di imkanê
“Fe-eyne l-’ilmu eyne l-’eyn we-eyne l-eynu iz la-eyn”
ژِ مَابَيْنَا دُو أَبْرُويَانْ پِيَاپَیْ بَرْقِێ لَامِعْ تِێنْ
بِعَیْنِێ گَرْ بِبِی صَافَه چِه نُورَكْ صِرْفَه أَوْ مَابَيْنْ
Ji mabeyna du ebrûyan peyapey berqê lami’ tên
Bi ’eynê ger bibî şafe çi nûrek şirf e ew mabeyn
بِدَسْتُورَا تَه دَا وی ژێ ژِ ڤێ نَاڤێ ڤَرێكِمْ أَزْ
فَصَفَّ العَيْنَ نُورَ العَيْنِ أَلَا يَا زَيْنَ كُلِّ الزَّيْنْ
Bi destûra te, da wî jî ji vê navê verêkim ez
“Fe-seffi l-’eyne nûre l-’eyn ela ya zeyne kulle z-zeyn”
بُهَايێ عِشْوَیَكْ لَعْلَانْ مَه يَكْسَرْ مَا مَلَكْ بَخْشِی
دِلُ و جَانْ ژِی لِسَرْ دَانِیُ و ظَالِمْ هێژْ دِبێژِتْ دَێنْ
Bihayê ’işweyek le’lan me yekser “ma melek” bexşî
Dil û can jî li ser danî we zalim hêj dibêjit deyn
مَلَا! هَرْ وِی بِبِينْ هَرْ وِی أَگَرْ هَرْ وِی دِنَاسِی تُو
هُوَ المَعْبُودُ وَالمَشْهُودُ بَلْ لَا غَيْرَ فِي الدَّارَيْنْ
Mela her wî bibîn her wî eger her wî dinasî tu
“Huwe l-me’bûd huwe l-meşhûdu bel la xeyre fi d-dareyn”
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
