Lew seher cewlan didit bayê şebayê rast û çep
Sosin û sinbil bi mestî bên semayê rast û çep
Da ji mihraba du nûnan secde bit Eswed-hecer
Dil bi mîzan mahê new ebrû numayê rast û çep
Dil ji biska filfilîn bû fir dida xala siyah
şehperê zulfa şepalê dalê dayê rast û çep
’Alemek wêranê zulfên te ji rengê ’enberê
çerx û perwazê didin carek li bayê rast û çep
Xencer û tîr û teber barîn şubih berq û birûsk
Misriyan lami’ ji elmasan didayê rast û çep
Teyrik û ’iqd û şerab û netrik û berg û wereq
Her bi lerz û cezbeyên yaqûtê tayê rast û çep
Bişkoyên benda girîbanê ji rengê kewkeban
Berq û tîr û jîn ji Xwirşîdê vedayê rast û çep
Kewkeb û qewsê qezeh lû’lû’ê benda heyderî
Tên tewafa zulf û xalên dilrubayê rast û çep
Dil dixwînit zulf û xalan dêm û balayên ji nûr
Her bi qanûn mujdeya xeybê ji nayê rast û çep
Zengiyan cewşen vebestin pêşberê coqa hebeş
Daberistin yek bi yek çûn ber liwayê rast û çep
çingaçinga bişkowan awaz û dengê zergowan
Sed melayik guh didin ber wê newayê rast û çep
Lew ji ’işqa wê dinalin bazin û berg û wereq
Cezbeya dil min ji remza wan gihayê rast û çep
Zuhre û ’iqda sureyyayê di şerqê keşşifîn
Leyletu l-qedrê ji mexrib perde dayê rast û çep
Zuhrerengê Mah û Xwirşîdê ji bala wê numa
Lew du kewkeb çûne vê ra istiwayê rast û çep
Bête eywanê ji xelwê horiya qudsî-sirişt
Sed hezaran hor-i qudsî tên liqayê rast û çep
Ma Melayî ez lebê le’l ab-i heywan bit nesîb
Qudsiyan ragirtiyin destê du’ayê rast û çep
لَوْ سَحَرْ جَوْلانْ دِدِتْ بايێ صَبايێ راسْتُ و چَپْ
سۆسِنُ وسُنْبُلْ بِمَسْتِى تێنْ سَمايێ راسْتُ و چَپْ
دا ژِ مِحْرابا دُو نُونانْ سَجْده بِتْ أسْوَدْ حَجَرْ
دِلْ بِميزانْ ماهێ نَوْ أبْرُو نُمايێ راسْتُ و چَپْ
دِلْ ژِ بِسْكا سِلْسِلِينْ بُو فِرْ دِدا خالا سِياه
شَهْپَرێ زُلْفێ شَپالِى دالِ دايێ راسْتُ و چَپْ
عالَمێ وێرانْ دِكِنْ زُلْفێنْ ژِ رَنْگێ عَنْبَرِى
چَرْخُ و پَرْوازێ دِدِنْ جارَكْ لِبايێ راسْتُ و چَپْ
خَنْجَرُ و تِيرُ و تَبَرْ بارِينْ شِبێ بَرْقُ و بِرُوسْكْ
مِصْرِيانْ لامِعْ ژِ ٱلْماسانْ دِدايێ راسْتُ و چَپْ
طَيْرِكُ و عِقْدُ و شَرابُ و نَتْرِكُ و بَرْگُ و وَرَفْ
هَرْ بِلَرْزُ و جَذْبه يِينْ ياقُوتُ و تايێ راسْتُ و چَپْ
بِشْكۆوِێنْ بَنْدا گِرِيبانێ ژِ رَنْگێ كَوَكَبانْ
بَرْقُ و تِيرِرێژَانْ ژِ خُرْشِيدێ ڤَدايێ راسْتُ و چَپْ
كَوْكَبُ وقَوْسێ قُزَحْ لُؤْلُؤْ دِ بَنْدا حَيْدَرِى
تێنْ طَوافا زُلْفُ و خالێنْ دِلْرُبايێ راسْتُ و چَپْ
دِلْ دِخُونِتْ زُلْفُ و خالانْ دێمُ و بالاێنْ ژِ نُورْ
هَرْ بِقانُونْ مُژْده يا غَيْبێ ژِ نايێ راسْتُ و چَپْ
زَنْگِيانْ جَوْشَنْ فَبَسْتِنْ پێشْبَرِى جۆقا حَبَشْ
دابَرِسْتِنْ يَكْ بِيَكْ چُونْ بَرْ لِوايێ راسْتُ و چَپْ
چِنْكَه جِنْكَا بِشْكۆوانْ آوازُ و دَنْگَێ زَرْگۆوانْ
سَدْ مَلائِكْ گُهْ دِدِنْ بَرْ وێ نَوايێ راسْتُ و چَپْ
لَوْ ژِ عِشْقا وێ دِنالِنْ بازِنُ و بَرْگُ و وَرَقْ
جَذْبه يا دِلْ مِنْ ژِ رَمْزا وانْ گِهايێ راسْتُ و چَپْ
زُهْره وُ عِقْدا ثُرَيّايێ دِ شَرقێ كَشْفِ بُونْ
لَيْلَةُ الْقَدْرِێ ژِ مَغْرِبْ پَرْده دايێ راسْتُ و چَپْ
زُهْرَه رَنْگێ ماهُ و خُرْشِيدێ ژِ بالا وێ نُما
لَوْ دُو كَوْكَبْ چُونه ڤێرا دِ اسْتِوايێ راسْتُ و چَپْ
بێته أيْوانێ ژِ خُلْوێ حۆرِيا قُدْسِى سِرِشْتْ
سَدْ هَزارانْ حۆرى قُدْسِى تێنْ لِقايێ راسْتُ و چَپْ
ما «مَلایى» (أزْ) لَبێ لَعْلْ آبێ حَيْوانْ بِتْ نَصِيبْ
قُدْسِيانْ راگِرْتنه دَسْتێ دُعايێ راسْتُ و چَپْ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
