اَیْ نَسِيمێ صِبَهێ مَا دِ مَجَالَا سَحَرێ
سَدْ سَلَامَانْ بِگَهِينِی ژِ مَه وێ لَبْ شَكَرێ
Ey nesîmê sibehê ma di mecala seherê
sed selaman bigehînî ji me wê lebşekerê
نێرْگِزَا نَازِكُ و تَڕْ نَیْشَكَرَا مَسْتُ و خُمَارْ
دێمْ دُڕُ و لَعْلِلَبُ و مُحْتَشَمُ و مُعْتَبَرێ
Nêrgiza nazik û ter neyşekera mest û xumar
Dêmdur û le’lileb û muhteşem û mu’teberê
آسِتَانیُ و شُبَاكُ و كُلَكُ و پَنْجَرَيَانْ
دَا بِ مِسْكِينِیُ و زَارِی تُو بِبُوسِی دِ بَرێ
Asitanî û şibak û kulek û pencereyan
Da bi miskînî û zarî tu bibûsî di berê
اَزْ بِوێ قَامَتْ و بَژْنێ لِتَه سۆنْدێ دِخُۆمْ
بَسْ كَه اَیْ پَادِشَهَا مِنْ لِاَسِيرَانْ غَدَرێ
Ez bi wê qamet û bejnê li te şondê dixwirim
Bes ke ey padişeha min li esîran xederê
تۆزَكێ بِينْ بِخُوه را تا بِكِرِينْ كُحْلێ بَصَرْ
لِطَرِيقَا قَدَمَا دِلْبَرێ وێ رَهْگُذَرێ
Tozekê bîn bi xwe ra ta bikirîn kuhlê beşer
Li terîqa qedema dilber-i wê rehguzerê
دێمِبَدْرُ و أنِيِی زُلْفِ لِسَرْ بُونَه هَلَکْ
أرْقَمَانْ حَلْقَه وُ گَرْدَانَه لِدوْرا قَمَرێ
Dêmibedr û aniyê zulfê li ser bûne helek
Erqeman helqe û ger dane li dewra qemerê
نَه بُوِينَه وْ نَه دِبِنْ وَكْ تَه شَپَالێ ژِ جَهَانْ
كێ دِينْ مِثْلِی تَه سِيمِينْ تَنُ و زرَّينْ كَمَرێ
Ne bûyîne ne dibin wek te şepalê di cehan
Kê dîn mislê te sîmînten û zerrînkemerê
ژِ بَرْ آهێنْ مَه دِنێ آگِرُ و دُودْ بِتْ نَه عَجَبْ
مَه دِ دِلْ دَا هَيَه نَارَكْ كُو دِسۆژِتْ سَقَرێ
Ji ber ahên me dinê agir û dûd bit ne ’eceb
Me di dil da heye narek ko disojit seqerê
دَا بِبِينِی صَنَمَا مِنْ تُو نِڤِيسِينْ خُوه بِدَه خَتْ
بِكَه تَلْخِيصێ جَوَابێ مَه ژِ ڤێ مُخْتَصَرێ
Da bibînî senema min tu bikîn xwe bide xet
Bike telxîş-i cewabê me ji vê muxteşerê
قَدَرَكْ شَفْقَه ژِ لُطْفَا تَه تَمَنَّا دِكِرِينْ
دَامه مَحْرُومِ نَدێرِی تُو ژِ لُطْفُ و نَظَرێ
Qederek şefqe ji lutfa te temenna dikirîn
Da me mehrûm-i nedêrî tu ji lutf û nezerê
مَا بِزَهرێ شَكَری دۆسْتِ بِخُونِتْ جَارَكێ
عَرْضِحَالَا كُو نِڤِيسِی مَه بِ خُونَا جَگَرێ
Ma bi zehrê şekerî dost-i bixwînit carekê
’Erdihala ko nivîsî me bi xwîna cegerê
لَوْ كُو پُرْ شَفْقَه دِدِيرِتْ كَرَمُ و لُطْفُ و کَمَالْ
آهْ ژِ دَسْتْ رَمْزُ و سُرێنْ وێ دُڕُ و گَوْهَرْ خَبَرێ
Lew ko pir şefqe didêrit kerem û lutf û kemal
Ah ji dest remz û surên wê dur û gewherxeberê
بِخُدێ قَطْ تَه دِ دِلْ دَا ژِ خُدێ تِرْسِ نَهِنْ
دِكِرِی ظُلْمُ و جَفَايێ تُو لِمِنْ ڤێ قَدَرێ
Bi xwidê qet te di dil da ji xwidê tirs-i nehin
Dikirî zulm û cefayê tu li min vê qederê
بِسْكُ و گِيسُو ژِ حَرِيرِنْ قَصَبِنْ طُرَّه وُ زُلْفْ
تَه ژِ كَافُورَه بَدَنْ خَالِ ژِ مِسْكێ تَتَرێ
Bisk û gîsû ji herîr in qeseb in turre û zulf
Ne ji kafûr e beden xal-i ji miskê teterê
پَاشِی وَانْ گَزْمَيێ چَهْڤێنْ تَه «مَلَا» پێ كُشْتِی
مَا خَدَنْگْ دێ بِكِرِنْ قَطْ لِ اِێدِی اَثَرێ
Paş-i wan gezmeyê çehvên te Mela pê kuştiyî
Ma xedeng in dikirin qet li me êdî eserê
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
