شَاهِدێ قُدْسِی نِشَانْ حُسْنَه ژِ رَمْزَا أَزَلْ
دَامَه بِدَسْتێ سُرێ جَامێ مَيَا ( لَمْ يَزَلْ )
şahidê qudsînişan husn e ji remza ezel
Da me bi destê surê cama meya lemyezel
مَیْ كُو بِچِتْ سَاغَرێ بێتِ ژِ دَسْتْ دِلْبَرێ
سُۆنْدێ بِخَالِقْ دِخُومْ رۆژَه دِ بُرْجَا حَمَلْ
Mey ko biçit saxerê di destê wê dilberê
şondê bi xaliq dixwim roj e di Birca-hemel
دێمِ دِ جَامێ مَه دِی سُرْ دِ مُدَامێ مَه دِی
لَوْ مَه ژِ مَیْخَانَهیێ كِرْتِيَه بَرْدَرْ مَزَلْ
Dêm-i di camê me dî sur di medamê me dî
Lew me ji meyxaneyê girtiye berder mezel
هَرْ ژِ كَڤانێ بِوَشْ قَبْضَهزَرێ گُۆشَه رَشْ
گَزْمَه بِجُهْتْ تێنَه دِلْ كَسْ دِمِرِتْ بێ أَجَلْ؟
Her ji kevanê biweş qebdezerê goşereş
Gezme bi coht têne dil kes dimirit bêecel
حُسْنُ و سُڕا صُورَتێ كَسْ نَدِيتْ قُدْرَتێ؟
لَوْ دِ أَصِلْ دُورَه ژێ طَعْنَهیێ ( لَمَّا أَفَلْ )
Husn û sura şûretê kes didirit qudretê
Lew di eşil dûr e jê te’neyê “lemma efel”
زَرْبَه وَه تێتِنْ عَرَبْ تێكِ چَڤانْدِنْ قَصَبْ
قنْجڕ بِچَهْڤَانْ مَه دِی جَنْگُ و جِدَالَا جَمَلْ
Zorbe we têtin ’ereb têk-i çevandin qeşeb
Qenc-i bi çehvan me dî ceng û cidala Cemel
شیرُ و رِمَانْ ڤێكِرانْ پَنْجَه بِرِنْ تێكِرانْ
لَوْ مَه دِكِنْ ژێكِرانْ قِيمَه دِكِنْ دِلْ دِگَلْ
şîr û riman vêk-i ran pence birin têk-i ran
Lew me dikin jêk-i ran qîme dikin dil digel
نَازِكُ و قَنْجَا شَپَالْ دِلْ فِگِرِينِتْ مَحَالْ
لێ ژِ مَه دێ دِلْ بِبِتْ دِلْ بِمَه دِتْ مُحْتَمَلْ
Nazik û qenca şepal dil vegerînit mehal
Lê ji me dê dil bibit dil bi me dit bi muhtemel
نَیْ شَكَّرُ و دێمْدُرَّێ دَامَه بِدَسْتێ سُرَّێ
جَامُ و قَدَحْ شُبْهَێ آڤْ لۆ مَه رَوَانْ تێنْ غَزَلْ
Neyşeker û dêmdurê da me bi destê surê
Cam û qedeh şubhê av lew me rewan tên xezel
گَرْ چِه بِچَشْمێ ( أَنَا ) عَالَمْ مَلا كِرْ فَنَا
( دُونَ فنَا بَابِكُمْ إِنَّهُ عَبْدٌ أَقَلْ )
Gerçi di çehvên “ena” ’alem Mela kir fena
“Dûne fena babikum innehu ’ebdun eqel”
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
