گَرْ بِدِيَا أَوْ صَنَمَا سُڕْ جَمِيلْ
نَازِلِی أَرْضَانْ تَدِبُو جِبْرَئِيلْ
Ger bidiya ew senema surcemîl
Nazilê erdan nedibû Cebre’îl
مِنْ نَظَرَكْ حُسْنُ و جَمَالَا تَه كِرْ
آیِينَيَک دِی مَه ژِ نُورَا جَلِيلْ
Min nezerek li husn û cemala te kir
Ayîne yek dî mi ji nûra celîl
لَوْ ژِ لَبێ لَعْلێ تَه بُو جَامْ خَجِلْ
بَادَهيێ أَنْگُورْ ( كُجَا ) سَلْسَبِيلْ
Lew ji lebê le’lê te can bû xecil
Badeyê engurî kuca selsebîl
دِيلِ هَزَارِنْ تَه دِ بَنْدێ وَلێ
( لَيْسَ لَنَا عِنْكَ مَجَالُ بَدِيلْ )
Dêl me hezar in te di bendê welê
“Leyse lena ’enke mecalu bedîl”
مَا أَنَا وَحْدِي بِكَ مِنْ مُغْرَمٍ
كَمْ لَكَ قَتْلًی سُغَفًا مِنْ قَبِيلْ
“Ma ena wehdî bike min muxremin
Kem leke qeblî şexefen min qetîl”
دَارُوِیێ دَرْدێ مَه تُویِی جَانِێ مِنْ
( هَلْ بِسِوَی الوَصْلِ شِفَاءُ العَلِيلْ )
Dar û derdê mi tu yî canê min
“Hel bi-siwe l-weşli şifa’u l-’elîl”
صَبْرُ و سُكُونْ چُونْ مَه دِ نێڤْ دِجْلَه دا
لَوْ ژِ دُو چَشْمَانْ مَه دِزِێتْ آبێ نِيلْ
Sebr û sukûn çûne me nêv Dicle da
Lew ji du çeşman me dizêt ab-i Nîl
بَسْ مَه نَه سَدْ چَشْمَه ژِ چَشْمَانْ دِزِێنْ
( مَزْجُ دَمٍ دَمْعُ عُيُونِي يَسِيلْ )
Bes ne mi sed çeşme ji çeşman dizêt
“Mezce demin dem’u ’uyûnî yesîl”
پُڕْ مَه نَظَرْ دَا تَه ژِ سَرْ تَا قَدَمْ
( قَدْ رَجَعَ الطَرْفُ وَعَقْلِي كَلِيلْ )
Pir me nezer da te ji ser ta qedem
“Qed rece’e t-terfu we-’eqlî kelîl”
مِثْلێ تَه مَا بُونَه؟ وَ یَا مَا دِبِينْ؟
رۆژْ كُو تَجَلَّايَه چِه حَاجَتْ دَلِيلْ؟
Mislê te ma bûne weya ma dibin
Roj ko tecella ye çi hacet delîl
( قَدْ سَلَبَ الرُّوحَ عَلَی غَفْلَةٍ
إِذْ هَجَمَ القَلْبَ بِطَرْفٍ كَحِيلْ )
“Qed selebe r-rûhe ’ela xefletin
Iz heceme l-qelbe bi-terfin kehîl”
گَرْ چِه لِبَرْ ضَرْبُ و جَفَانْ فِيلِ بُومْ
بێ مَفَرْ أَزْ مَاتِ كِرِمْ شَاهُ و فِيلْ
Gerçi li ber derb û cefan fîl-i bûm
Bê mefer ez mat-i kirim şah û fîl
جَانْ دِدِرِمْ گۆفْتِ بِیَكْ بُوسَه دَه
لێ بِبِينِنْ لَعْلێ شِكَرْخَا كَفِيلْ
Can didirim guft-i bi yek bûse de
Lê bibitin le’lê şekerxa kefîl
گَرْ چِه دِ نێڤْ خَلْقَهيِی شێرانِمْ أَزْ
( لَيْسَ عَلَيْنَا لِعِدَانَا سَبِيلْ )
Gerçi di nêv helqeya şêran im ez
“Leyse ’eleyna li-’idana sebîl”
زۆرِ مَلا فُرْقَتێ أَبْتَرْ كِرِينْ
( إِنَّ مِنَ السَّاعَةِ يَوْمَ الرَّحِيلْ )
Zor-i Mela firqetê ebter kirîn
“Inne mine s-sa’eti yewme r-rehîl”
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
