إِيرۆ «مَلَا» سَراپا لَوْ تێكِ بُومه آتَش
مِنْ دِي سَحَرْ خَرامانْ نَيْشَكَرَا شِيرِينْ مَشْ
îro Mela serapa lew têk-i bû me ateş
Min dî seher xeraman neyşekera şirînmeş
يا رَبْ چِه طُرْفَه مِيوه أَڤْ رَنْگَه مَیْ دِبَحْشِتْ
شِعْرَامَه تێ پَرِيشَانْ نَظْمَامَه تێ مُشَوَّشْ
Ya reb çi turfe mêwe evrenge mey dibexşet
şi’ra me tê perîşan nezma me tê muşewweş
دِلْ گَشْتَه مَه ژِ دێرێ نَاچِمْ كَنِشتَهيێ قَطْ
مِحْرَابِ وێ بِمِنْرَا وَرْ دَا بِچِينَه لَالَشْ
Dilgeşte min ji dêrê naçim kenîşteyê qet
Mihrabê wê bi min ra wer da biçîne Laleş
مَحْبُوبِ وَكْ سِتێرَا گوڤَنْدُ و عِشْقِبَازِی
تێكِلْ بِچِينْ سَمَايێ هِشْيَارُ و مَسْتُ و سَرْخُوشْ
Mehbûb-i wek stêr e govend û ’işqibazî
Têkil biçîn semayê hişyar û mest û serxweş
حَيْوَانْ لِكُو دِمِينِتْ؟ أَمْ مُفْتِيێ زَمَانِینْ
بێتِنْ ژِ دَسْتێ سَاقِی جَامَا زَلَاله بێ غَشْ؟
Heywan li kû dimînit em muftiyê zeman în
Bêtin ji destê saqî cama zelal-i bê xeş
وَرْ گُهْ دَه چَنْگُ و نايێ شێرِينْ كُو بێنْ سَمَايێ
جَامێ بِنۆشَه ڤێرَانْ چِه سَادَه وُ چِه زَرْكَشْ
Wer guh de çeng û nayê şîrîn ko bên semayê
Camê binoşe vêran çi sade û çi zerkeş
طَالِعْ كُو تێتُ و فُرْصَتْ مُهْلَتْ لِنِكْ حَرَامَه
مِنْ عُمْرێ نُوحِ نِينَه وَرَه سَاقِي وْ بِلَزْ خُوشْ
Tali’ ko têt û furset muhlet li nik heram e
Min ’umrê Nûh-i nîne wer saqiyo bi lez xweş
نَیْ شَكەرَا شِيرِينْقَدْ مَه ژْ دَسْتْ تَه مَیْ دِڤێتِنْ
دَا سِينَه بێ جَلَا دِينْ رَوْشَنْ بِكِينْ دِلێ رَشْ
Neyşekkera şirînqed me ji dest te mey divêtin
Da sîne pê cela dîn rewşen bikîn dilê reş
جَامِدْ چِه كِنْ بِحُسْنێ كُو وَانْ نَظَرْ لِ خُوَارَه
خَرِطَبْعَتِنْ دِ أَبْلَهْ چِه نێرْگِزُ و چِه كَرْبَشْ
Camid çi kin bi husnê ko wan nezer li xwar e
Xerteb’etên di ebleh çi nêrgiz û çi kerbeş
أَبْلَهْ خُوهْ نَاسِپێرِتْ جَارَكْ بِ دَسْتْ دَلِيلَانْ
كُۆرَه چِه كِتْ طَوَافێ نَابِينِتِنْ بَرێ رَشْ
Kore xwe nasipêrit carek bi dest delîlan
Ebleh çi kit tewafê nabînitin Berê reş
بێزێ دِكِتْ ژِ قَنْجَانْ ژِ نَازُ و رَمْزُ و غَنْجَانْ
قَدْرێ گُلَانْ چِه زَانِتْ كَرْبَشْ دِڤێتْ كَرێ رَشْ
Bêzê dikit ji qencan ji remz û naz û xencan
Qedrê gulan çi zanit kerbeş divêt kerê reş
شۆخَا كُو أَزْ دِ بَنْدێ دِلْ گِرْتِيَه كَمَنْدێ
لَطِيفَه زُهْرَه سِيمَا أَبْرُو هِلَالُ و مَهْوَشْ
şoxa ko ez di bendê dil girtiye kemendê
Letîf e zuhresîma ebrûhilal û mehweş
فَيْضَا مَه شُبْهێ نِيلَه أَمْ دِجْلَه وُ فُرَاتِینْ
گَرْ شێخُ و وَرْ إِمَامَه ڤيرَايَه مِنْ كَشَاكَشْ
Feyda me şubhê Nîl e em Dicle û Firat in
Ger şeyx û wer imam e vê ra ye min keşakeş
بِرْهێنْ ژِ دَسْتێ قُدْرَتْ نِشَانَه كِرْ «نِشَانِی»
لَامِعْ ژِبَرْ دِبَارِنْ چِه يَنْگِيَكْ وه پَرْوَشْ
Birhên ji qewsê qudret nîşane kir Nişanî
Lami’ ji ber dibarin çi yengiyek we perweş
الله لِمِنْ حَيَاتَه چِه شَكَّرُ و نَبَاتَه
ژِ نُوڤه دێ جِوَانْ بِمْ گَرْ بِهْنْ بِكِمْ گُلَاگشْ
Ellah li min hubba te çi şekker û nebat e
Ji nû ve dê ciwan bim ger bihn bikim gula geş
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
