دِلْبَرێ سَرْدَارێ خُوبَانْ
أَزْ نِزَامْ آگَهْ هَيَه
Dilberê serdarê xûban
Ez nizam ageh heye
عَارِفَه بْحَالێ قُلُوبَانْ
عَالِمَه بْحَالێ مَه يَه
`Arif e bi halê qulûban
`Alim e bi halê me ye
عَالِمَه بْدَاغێنْ فُؤَادَانْ
گَزْمَيێنْ وَانْ نُونُ و صَادَانْ
`Alim e b’ daxê fu`adan
Gezmeyên wan nûn û şadan
چُونَه دِلْ حَتَّا بِرَادَانْ
يَنْگِيێ رَشْ گۆشَهيَه
çûne dil hetta biradan
Yengiyê reşgoşe ye
گَزْمَيێنْ وَانْ صَادُ و نُونَانْ
آوِرَّێنْ أَسْوَدْ عُيُونَانْ
Gezmeyên wan şad û nûnan
Awirên eswed`uyûnan
ڕَادِكِنْ أَوْ قَتْلُ و خُونَانْ
مِنْ دِيَه وْ دِلْ شَهْدَهيَه
Radikin ew qetl û xwînan
Min diye û dil şehde ye
لَازِمَه لْسُلْطَانُ و مِيرَانْ
پُرْسْكِرِنْ لْحَالێ أَسِيرَانْ
Lazim e l’ sultan û mîran
Pirskirin l’ halê esîran
أَمْ كِرِينْ آمَانْجێ تِيرَانْ
سُخْتَهيێنْ دَرْمانْدَهيَه
Em kirîn amancê tîran
Suxteyên dermande ye
هێژْ نِزَانِمْ مِيرْ دِ بِيرِينْ
زَانِتْ أَمْ سِی سَالْ أَسِيرِينْ
Hêj nizanim mîr di bîr în
Zanit em sî sal esîr în
چَهْڤَهنێرْ پُرْسَكْ أَمِيرِينْ
لَوْ بِرَحْمُ و شَفْقَهيَه
çehvenêr pirsek emîr în
Lew bi rehm û şefqe ye
پُڕْ دِبێمْ شَفْقَه لِبَالَه
عَارِفُ و صَاحِبْكَمَالَه
Pir dibêm şefqe li bal e
`Arif e û sahibkemal e
جَارِنَانْ بێینَه خَيَالَه
پُرْسْ بِكِتْ چِه لێ هَيَه
Carinan bêne xiyal e
Pirs bikit çi lê heye
شَفْقَه كِتْ جَارْ جَارْ نِهِينِی
تۆلَهيێ آسْتَانْ ڤَخُوِينِی
Şefqe kit carcar nihînî
Toleyê astan vixwînî
دَا ڤَكِمْ دَاغَانْ بِبِينِی
نَارُ و پێتُ و شُعْلَهيَه
Da vekim daxan bibînî
Nar û pêt û şu`le ye
دَا بِزَانِتْ بێتُ و نَارِمْ
كُشْتِيێ جُۆهْتێ خُمَارِمْ
Da bizanit pêt û nar im
Kuştiyê cohtê xumar im
مُحَبَتێ سۆهْتِمْ بُوَارِمْ
لَازِمْ أَوْ زَانِتْ وَهيه
Muhbetê şohtim biwarim
Lazim ew zanit we ye
عَالِمَه بْدَرْدُ و بِرِينێ
مَادَمَا دِيدَارُ و دِينێ
`Alim e b’ derd û birînê
Ma dema dîdar û dînê
خَفْ دِبِتْ رَمْزَا أَڤِينێ
ڤێ بِزَانْ بێ شُبْهَهيَه
Xef dibit remza evînê
Vê bizan bêşubhe ye
هَرْ دَمَا دِلْبَرْ دِيَارْ بِتْ
جَانُ و دِلْ تێکْ تَارُ و مَارْ بِتْ
Herdema dilber diyar bit
Can û dil têk tar û mar bit
دێ چِه رَنْگْ مُحْبَتْ سِتَارْ بِتْ
خَفْكِرِنْ بێ فَيْدَهيَه
Dê çi reng muhbet sitar bit
Xefkirin bêfeyde ye
هَرْ دَمَا مَحْبُوبْ ظُهُورْ بِتْ
زێدَه مَظْهَرْ بێ قُصُورْ بِتْ
Herdema mehbûb zuhûr bit
Zêde mezher bêquşûr bit
دێ تَجَلَّايَكْ لِطُورْ بِتْ
بَرْقێ لَامِعْ جَذْبَهيَه
Dê tecellayek li tor bit
Berqê lami` cezbe ye
جَذْبَهيێ دِلْ ژِ وُجُودْ بِرْ
خَفْ ژِ بَرْ عَيْنێ حَسُودْ بِرْ
Cezbeyê dil ji wucûd bir
Xef ji ber `eynê hesûd bir
مِنْ بِمِحْرَابێ سُجُودْ بِرْ
لێ حَجَرْ نِيشَانَهيَه
Min di mihrabê sucûd bir
Lê hecer nîşane ye
سَجْدَهيَا بَرْ نُونُ و دَالَانْ
مِنْ طَوَافَا زُلْفُ و خَالَانْ
Secdeya ber nûn û dalan
Min tewafa zulf û xalan
أَوْ بَسَه ژْ صَاحِبْ جَمَالَانْ
دَا بِچِينْ لێ عُمْرَهيَه
Ev bes e j’ sahibcemalan
Da biçîn lê `umre ye
اێ يَكِی صَادِقْ حَبِينِی
بێ حِجَابْ قَطْ أَوْ بِبِينِی
Ê yekê sadiq hebînî
Bêhicab ger ew bibînî
مَا لِهِشْيَارِی دِمِينِی
سَرْخُوَشێ بێ بَادَهيَه
Ma li hişyarî dimînî
Serxweşê bêbade ye
عِشْقَه طُغْرَايَا نِهِينِی
هَرْ دَمَا مَحْبُوبْ دِبِينِی
`Işq e tuxraya nihînî
Herdema mehbûb dibînî
دێ بِدِلْ لَازِمْ بِخُوينِی
أَڤْ چِه اِسْمُ و نُسْخَهيَه
Dê bi dil lazim bixwînî
Ev çi ism û nusxe ye
لَامِعَا وێ حُسْنُ و نُورێ
گَرْ چِه تێ دِلْ شُبْهێ طُورێ
Lami`a wê husn û nûrê
Gerçi tê dil şubhê torê
بَاطِنَه نَايێ ظُهُورێ
لێ حِجَابُ و پَرْدَهيَه
Batina nayê zuhûrê
Lê hicab û perde ye
عَارِفِنْ مَعْنَاشُنَاسِنْ
أَوْ بِسَدْ صُورَتْ لِبَاسِنْ
`Arif in me`naşunas in
Lê bi sed şûret libas in
غَيْرِی مَحْبُوبْ وَانْ نَنَاسِنْ
خَفْ ژِ وَانْ زَانِی مهيه
xeyrê mehbûb wan nenas in
Xef ji wan zanî me ye
اێ لِمِنْ يَنْگِی كِشَانْدِی
سَدْ خَدَنْگْ ڤێرَا رَشَانْدِی
Ê li min yengî kişandî
Sed xedeng vê ra reşandî
دِلْ ژِ دَرْبێ هَرَّشانْدِی
أَزْ كِرِیمْ أخْتَرْمَهيَه
Dil ji derbê herişandî
Ez kirî extirme ye
لَازِمْ أَوْ زَانِتْ بِحَالِی
دِلْبَرُ و يَارێ مُوَالِی
Lazim ew zanit bi halî
Dilber û yarê muwalî
گَزْمَيێنْ قَوْسێ هِلَالِی
دَرْبْ لِنێڤَا سِينَهيَه
Gezmeyên qewsên hilalî
Derb li nîva sîne ye
هێژْ دِبێمْ مَحْبُوبْ نِزَانِی
مِنْ أَوَه رُوحێ کِيَانِی
Hêj dibêm mehbûb nizanî
Min ew e rûh û kiyanî
پُرْسْ نَكِرْ بِيرَا خُوه نَانِی
أَڤْ چِرَا پَرْكَنْدَهيَه ؟
Pirs nekir bîra xwe nanî
Ev çira perkende ye
پُرْسْ نَكِرْ شَاهێ جَهَانِی
يُوسُفێ دَوْرێ زَمَانِی
Pirs nekir şahê cehanî
Yûsifê dewr û zemanî
أَڤْ چِه خَاكه لْآسِتَانِی
بَلْ أَسِيرَكْ ژِ ێنْ مَه يَه
Ev çi xak e l’ asitanî
Bel esîrek j’ên me ye
بُومَه خَاكْ أَزْ لَوْ ژِ رێڤَه
دَا دَمَا يَارْ بێ ژِ وێڤَه
Bûme xak ez lew ji rê ve
Da dema yar bê ji wê ve
دَامَنێ بِگْرِمْ ژِ پێڤَه
چَنْدَكێ مِنْ جَهْدَهيَه
Damenê bigirim ji pê ve
çendekê min cehde ye
چَنْدَكێ طَاقَتْ دِدێرِمْ
بِمْ غُبَارْ بَدْرێ ڤَشێرِمْ
Çendekê taqet didêrim
Bim xubar bedrê veşêrim
گَرْ ژِ چَهْڤَانْ أَزْ بِوێرِمْ
مِنْ زَنَخْدَانْ طَلْبَهيَه
Ger ji çehvan ez biwêrim
Min zenexdan telbe ye
دَا بِنۆشِمْ مَیْ ژِ لێڤێ
مَاوَرَا رَيْحَانُ و سێڤێ
Da binoşim mey ji lêvê
Mawera reyhan û sêvê
لُؤْلُؤێنْ شَكَّرْ دِ نێڤێ
آبێ حَيْوَانْ چَشْمَهيَه
Lûlûyên şekkir di nêvê
Ab-i heywan çeşme ye
چَشْمَهيَا آڤَا حَيَاتێ
شَرْبَتَا قَنْدُ و نَبَاتێ
çeşmeya ava heyatê
Şerbeta qend û nebatê
مِنْ لِدَاغَانْ أَوْ مفَا تێ
جَانْ ژِبۆ شُكْرَانَهيَه
Min li daxan ew mufa tê
Can ji bo şukrane ye
لَوْ كُو سَوْدَا وُ دِينِمْ
هَرْ دَمَا دێمێ دِبِينِمْ
Lew weko sewda û dîn im
Herdema dêmê dibînim
دِينْ دِبِمْ حَيْرَانْ دِمِينِمْ
مُشْتَرِی یَا زُهْرَهيَه ؟
Dîn dibim heyran dimînim
Muşterî ya Zuhre ye
شَمْسْ دِ نێڤْ بُرْجَا شَرَفْ دَا
سَدْ كَوَاكِبْ چَارْ طَرَفْ دَا
Şems di nêv birca şeref da
Sed kewakib çar teref da
مُشْتَرِی هَاتِی بِرَفْ دَا
اِسْتِوَا چُ و قِبْلَهيَه
Muşterî hatî bi ref da
Istiwa çû qible ye
آفِتَابێ دِ اسْتِوَائێ
أَزْ ژِبَرْ ضَرْبُ و جَفَائێ
Afitabê d’ istiwayê
Ez ji ber derb û cefayê
جَانْفِدَا تێمَه لِقَائێ
شُبْهَتێ پَرْوَانَهيَه
Canfida tême liqayê
şubhetê perwane ye
مِنْ تُویِی مَقْصُودْ ژِ ژِينێ
مِنْ ژِ بَرْ مَوْجَا أَڤِينێ
Min tu yî meqşûd ji jînê
Min ji ber mewca evînê
قَصْدْ دِكِمْ دِيدَارُ و دِينێ
مَظْهَرَه بَسْ زێدَهيَه
Sed dikem dîdar û dînê
mezher e bes zêde ye
رُهْنِيَا چَهْڤێنْ نَه بِينَانْ
مُرْشِدێ مَجْذُوبُ و دِينَانْ
Rohniya çehvê nebînan
Murşidê meczûb û dînan
دَارُویێ دَرْدُ و بِرِينَانْ
مِنْ طَلَبْ دِينَا تَهيَه
Darûwê derd û birînan
Min teleb dîna te ye
پینه پێ نَازِكْ مِبَارَكْ
دَيْنَه سَرْ چَهْڤێنْ مِه بَارَكْ
Bêne pê nazik mubarek
Deyne ser çehvên me barek
مِنْ جُرُوحْ خُوشْ بِنْ بِجَارَكْ
رُهْنْ بِبِنْ ڤێ دِيدَهيَه
Min curûh xweş bin bi carek
Rohn bibin pê dîde ye
بِینْ كَفَا نَازِكْ ژِ نُورێ
تِلِّيێنْ جَامَا طَهُورێ
Bên kefa nazik ji nûrê
Tilliyên cama tehûrê
بِهْنْ ژِ مَاوَرْدُ و بُخُورێ
مِنْ زِيَارَتْ تَوْقَهيَه
Bihn ji mawerd û bixûrê
Min ziyaret tewqe ye
دَا لِسَرْ چَهْڤَانْ بِمَالِمْ
بُلْبُلێ وَرْدێنْ بِخَالِمْ
Da li ser çehvan bimalim
Bilbilê werdên bixal im
جَارَكێ رَحْمێ كَه ظَالِمْ
شَفْقَه خُوه حَقّێ وَييَه
Carekê rehmê ke zalim
Şefqexûy heqqê we ye
أَرْ نَكِی رَحْمێ تُو مِيرَۆ
دێ چِه بِتْ حَالێ مَه اِيرۆ
Er nekî rehmê tu mîro
Dê çi bit halê me îro
قَطْ نَه جَارَكْ بێِیْ أَسِيرَۆ
گِرْتِيێ سِی سَالَهيَه
Qet nebê carek esîro
Girtiyê sîsale ye
شُونْجِهێ پَيْكَانُ و نَصْلێ
ژْ تِلِّيێنْ يَاقُوتُ و فَصْلێ
Şoncihê peykan û neslê
J’ tiliyên yaqût û feslê
أَرْ نَكِی دَرْمانْ بِوَصْلێ
ژْ دَرْبُ و تِيرُ و گَزْمَهيَه
Er nekî derman bi weslê
J’ derb û tîr û gezme ye
گَزْمَيێنْ يَارێ كُو بَاڤێ
نَه ژْ مَیُ و قَنْدُ و گُلَاڤێ
Gezmeyên yarê ko bavê
Ne j`mey û qend û gulavê
بێتْ دَوَا کِتْ وَانْ دِ گاڤێ
مَا حَيَاتَكْ لێ هَيَه ؟
Bêt dewa kit wan di gavê
Ma heyatek lê heye
نَه تَنێ قَنْدُ و نَبَاتِی
مَظْهَرێ رُوحُ و حَيَاتِی
Ne tinê qend û nebat î
Mezherê rûh û heyat î
هَمْ بُتُ و عُزَّا وُ لَاتِی
لَوْ مَه دِلْ بُتْخَانَهيَه
Hem but û `Uzza û Lat î
Lew me dil butxane ye
خُونْدێ لَاتێ آزَرِی تُو
بێ چِه شِرِينْ دِلْبَرِی تُو
Xwendê latê Azer î tu
Bê çi şîrîndilber î tu
هَرْ جِهێ لێ پێوَرِی تُو
بێ خِلَافْ أَوْ كَعْبَهيَه
Her cihê lê bêwer î tu
Bêxilaf ew ke`be ye
مَا دِبِتْ بِچْنَه خِلَافێ
تُو وَرَه جَارَكْ نِصَافێ
Ma dibit bêxin xilafê
Ser didit ba vê nisafê
أَرْ بِ لَبْ بێمَه طَوَافێ
مِنْ بِأسْوَدْ سَجْدَهيَه
Er bikî bême tewafê
Min bi eswed secde ye
دَا زِيَارَتْ كِمْ نِشَانێ
بَرْ زُحَلْ بێتِنْ قِرَانێ
Da ziyaret kim nişanî
Ber Zuhel bêtin qiranî
تۆلَهيِمْ سَرْ لْآسِتَانێ
چَهْڤْنێرێ مُوچَهيَه
Tole yim ser l’ asitanî
Çehvenêrê mûçe ye
مَا بِزَهْرێ شَكَّرِينِی
موچَه دی دَا خَفْ بِخُوينِی
Ma bi zehrê şekkerînî
Mûçe dî da xef bixwînî
دَا رَقِيبْ مَلْعُونْ نَبِينِی
پُڕْ (عَلَيْهِ اللَّعْنَه) يَه
Da reqîb mel`ûn nebînî
Pir »`eleyhi l-le`ne« ye
گَرْ نَه بَخْشِی دِلْ مُرَادێ
ژْ وێ حَيَاتُ و خَمْرُ و بَادێ
Ger bibexşî dil muradê
J’ wê heyat û xemr û badê
دێ بِكِمْ گِلَّهُ و دَادێ
دَادْ مَه دِيسَا دْ بَرْ تَه يَه
Da nekim gille û dadê
Dad me dîsa ber te ye
گُهْ بِدَه بَرْ گِلْهُ و دَادَانْ
حَاكِمێ شَهْرُ و بِلَادَانْ
Guh bide ber gilh û dadan
Hakimê şehr û biladan
دێ تُو دَاخُوازُ و مُرَادَانْ
دِي كَسێ بێ چَارَهيَه
Dê tu daxwaz û muradan
Dî kesê bêçare ye
دێ تُو دِيسَا شَفْقَتێ كِی
بْأَوْ نِشَانَا جَبْهَتێ كِی
Dê tu dîsa şefqetê kî
B’ ew nişana cebhetê kî
مَه ژْ حَرِيمێنْ خِدْمَتێ كِی
مَحْرَمێنْ بێ پَرْدَهيَه
Me j’ herêmên xidmetê kî
Mehremên bêperde ye
بێ نِشَانینْ مَه نِشَانْ كِی
مَاهُ و خُرْشِيدێ قِرَانْ كِی
Bê nişanên me nişan kî
Mah û Xurşîdê qiran kî
بَنْدَه كَلْبێ آسِتَانْ كِی
دُورْ نَكِی خُوشْ تۆلَهيَه
Bende kelbê asitan kî
Dûr nekî xweş tole ye
دَا دَمَا صُحْبَتْ بِجۆشْ بِی
جَامْ بِخُوه ژْ لَعْلَانْ بِنۆشْ بِی
Da dema suhbet bi coş bê
Cam bi xweş le`lan bi noş bê
مَه ژْ حَبِيبْ سَدْ دَنْگْ سُرۆشْ بِی
دِينْبَرُ و پُرْ عِشْوَهيَه
Me j` hebîb sed deng surûş bê
Dînber û pir`işwe ye
شَرْبَتَا وێ جَامُ و طَاسێ
يَارْ کُو تِێ بێتْ اِنْعِكَاسێ
Şerbeta wê cam û tasê
Yar ko tê bête ‘n`ikasê
بێتْ مَه ژِی فَيْضَكْ ژِ كَاسێ
آبێ حَيْوَانْ أَوْ بْخُويَه
Bêt me jî feydek ji kasê
Ab-i heywan ew bi xwe ye
اێ ژِ ڤێ ظَرْفێ ڤَخُوارِی
خُوَانْدِی أَوْ خَطَّێ غُبَارِی
Ê ji vê zerfê vexwarî
Xwendî ew xettê xubarî
مَسْتِيَا چَهْڤێنْ خُمَارِی
قَنْجْ دِبێ أَوْ زێدَهيَه
Mestiya çehvên xumarî
Qenc dibê ew zêde ye
مِنْ لِدِلْ تِيرَكْ مُغُلْ دِی
تێکْ ژِ بَرْ خُونێ قِزِلْ دِی
Min li dil tîrik muxil dî
Têk ji ber xwînê qizil dî
لێ دِبێمْ دَرْدێ كُو دِلْ دِی
هێژْ ژِ چَهْڤێنْ شَهْلَهيَه
Lê dibêm derdê ko dil dî
Hêj ji çehvên şehle ye
رۆهْنِيَا چَهْڤێنْ «مَلَایی»
خَالِقێ حُسْنَا تَه دَایی
Rohniya çehvên Melayî
Xaliqê husna te dayî
حُبْ تَنێ دَا مِنْ گَدَایی
حُسْنُ و حُبْ يَلْ چَشْنَهيَه
Hub tinê da min gedayî
Husn û hub yek çeşne ye
دِيتِيَه نُورَا يَقَقْ مَه
سَدْ نَسَقْ لَوْ تێنْ سَبَقْ مَه
Dîtiya nûra yeqeq me
Sed neseq lew tên sebeq me
پُڕْ نَه بِی أَرْزَانْ لِحَقْ مَه
لێ «مَلَا» خُوشْ بَنْدَهيَه
Pir nebî erzan li heq me
Lê Mela xweş bende ye
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
