صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ
Senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê
غَرْقِ بُومْ اَزْ غَمَا عِشْقێ ژِ وَقْتێ سَحَرێ بُو
کُو تَجَلَّايێ جَمَالێ ژِ مِثَالِی بَشَرِی بُو
xerq-i bûm ez di xema ’işqê di weqtê seherî bû
Ko tecellayê cemalê li misalê beşerî bû
نَه ژِ لَوْنێ بَشَرَانْ مِنْ دِيَه لێ دێمِ زَرِی بُو
اَزْ دِبێمْ رُوحێ قُدِسْ بُو بِيَا حُورُ و پَرِی بُو
Ne ji lewnê beşeran min diye lê dêmê zerî bû
Ez dibêm Rûhê qudus bû bi xwe ya hor û perî bû
لَوْ بِحُسْنُ و نَظَرێ رَمْزَكْ ژِ سِڕا قَدَرێ بُو
خَمْرِيێنْ سَیْرِ لِدێمْ حَلْقَه لِدۆرا قَمَرِی بُو
Lew bi husn û nezerê remzek ji sirra qederî bû
Xemriyên seyr-i li dêm helqe li dora qemerî bû
سَدْ خَدَنْگْ دَانَه جَگَرْ سِينَه ژِ ضَرْبێ بِكَرِی بُو
لِمه اِێشُ و اَلَمَانْ زێدَه ژِ تِيرَا قَجَرِی بُو
sed xedeng dane ceger sîne ji derbê bi kerî bû
Li me êş û eleman zêde ji tîra qeçerî bû
دِلْ ژِ مه بُويَه پَلَكْ جَانُ و جَسَدْ تێكْ سَقَرِی بُو
لَوْ مَه شَبْ تَا بِ سَحَرْ نَالَهيَه وَكْ مُغْنِیُ و عُودێ
Dil ji me bûye pelek can û cesed têk seqerî bû
Lew me şeb ta bi seher naliye wek muxnî û ’ûdê
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê
نَظَرَكْ وێ بَشَرێ لَبْ شَكَرێ حُورِسِرِشْتێ
نَادِرِمْ اَزْ بِ مَیُ و كَوْثَرُ و حُورێنْ ژِ بِهِشْتێ
nezerek wê beşerê lebşekerê horîsiriştê
Nadirim ez bi mey û kewser û horên di bihiştê
اێ دِیِی أوْ بِخُوه جارَكْ عَجِيبِمْ گو بِهِشْ تێ
تَه ژِ وَانْ قَوْسُ و كَڤانَانْ چِه خَدَنْگِنْ دِ بِوَشْ تێ
Ê dîyî ew bi xwe carek di’ecîbim ko bi hiş tê
Te ji wan qews û kevanan çi xedeng in di bi weş tê
اَوَه مِنْ شَافِیێ دَرْدَانْ مَه چِه حَاجَتْ بِنِڤِشْتێ
گَرْ بِكِتْ حُسْنُ و جَمَالَا خُوه تَجَلَّا دِ كِنِشْتێ
Ew e min şafî derdan, me çi hacet bi niviştê
Ger bikit husn û cemala xwe tecella di kiniştê
دِبِتِنْ بَيْتێ قُدُسْ اَهْلێ زِيَارَتْ ژِ حَبَشْ تێ
سِينَه بُتْخَانَهيَه اِيرۆ مَه ژِ دێمُ و قَدُ و قِشْتێ
Dibitin Beytê qudus ehlê ziyarat ji hebeş tê
Sîne putxane ye îro me ji dêm û qed û qiştê
بِ دِلێ سَادَه چِه كِمْ أزْ كُو تَجَلَّا نَهكِهِشْتێ
اَوَه مِنْ قِبْلَهیێ جَبْهَتْ ژِ قِيَامُ و ژِ قُعُودێ
Bi dilê sade çi kim ez ko tecella negihiştê
Ew e min qibleyê cebhet di qiyam û di qu’ûdê
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê
قِبْلَهيَا اَهْلێ دِلَانْ گَرْ بِكِتِنْ كَشْفێ جَمَالێ
بِ تَجَلَّا كَه ژِ بَرْ تَاجُ و بَرَانْ قَوْسێ هِلَالێ
Qibleya ehlê dilan ger bikitin keşfê cemalê
Ya tecella ke ji ber tac û peran qewsê hilalê
كِی بِ دِلْ كَافِرَه اێ سَجْدَه نَبِتْ جَبْهَتُ و خَالێ
يَا نَدِتْ شَهْدَه بِآيَاتِ دِ وێ وَقْتُ و مَجَالێ
Kî bi dil kafir e ê sicde nebit cebhet û xalê
Ya nedit şehde bi ayatê di wê weqt û mecalê
(لَيْلَةُ الْقَدْرَه بِمِنْ اَوْ سَعَتُ و عِيدَه دِ سَالێ
شَفْقَه کِرْ پَرْدَه هِلَانِی سَحَرێ شۆخُ و شَپَالێ
Leyletu l-qedr e bi min ew se’et û ’îd e di salê
şefqe kir perde hilanî seherê şox û şepalê
أيَّسِی دێمِ ژِ اَنْوَارُ و سُرێ شُبْهێ شَمَالێ
مَشِيهَا مَسْتُ و شَكَرْلَبْ بِمَه دَا مَیْ ژِ پَيَالێ
Eyisandîm û ji enwar û surê şubhê şemalê
Meşiha mest û şekerleb bi me da mey ji peyalê
نَگَهامْ سَجْدَه بِبِمْ پُڕْ حَجِلِيمْ أزْ ژِ وِصَالێ
مَا دِرِی بَرْقێ لِدِلْ دَا ژِ تَجَلَّا وُ شُهُودێ
Negiham secde bibim pir xecilîm ez ji wisalê
hadirê berqê li dil da ji tecella we şuhûdê
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê
رُۆهْنِيَا چَشْمُ و چِرَايَا مَه نِزَامْ هێژِ دِ بِيرِمْ
كُو دِ زِنْدَانُ و حَبِسْخَانَهيێ وێ بَنْدُ و أسِيرِمْ
Rohniya çeşm û çiraya me nizam hêj-i di bîr im
Ko di zindan û hebisxaneyê wê bend û esîr im
ژِ خَدَنْگێنْ قَجَرِی سِينَه تَژِی گَزْمَه وُ تِيرِمْ
دِلْ دِ نێڤْ حَلْقَهێ زُلْفَا سِيَهَا بُو ژِ عَبِيرِمْ
Ji xedengên qeçerî sîne tejî gezme û tîr im
Dil di nêv helqeyê zulfa siyeha bû ji ’ebîr im
تێكْ پَرِيشَانێ لَفُ و شَتْرِیُ و تَايێنْ ژِ حَرِيرِمْ
تُو هَیِی مِنْ ژِ دِنێ لَوْ دِ دِنێ بَگْلَرُ و مِيرِمْ
Têk perîşan lef û şitrîyû we tayên ji herîr im
Tu heyî min di dinê lew di dinê begler û mîr im
زێرُ و مَالْ أرْچِه نَدێرِمْ تَه دِدِیرِمْ نَه فَقِيرِمْ
ژِ أڤِينَا تَه شَپَالێ ژِ شَڤَانْ شُبْهێ نَدِیرِمْ
Zêr û mal er çi nedêrim te didêrim ne feqîr im
Ji evîna te şepalê di şevan şubhê nedîr im
ژِ لَبێ لَعْلێ شَكَرْبَارێ تَه وَكْ شَكَّرُ و شِيرِمْ
مَه ژِ سَرْ تََا بِ قَدَمْ سۆهْتِنَه وَكْ آتَشُ و عُودێ
Ji lebê le’lê şekerbarê te wek şekker û şîr im
Me ji ser ta bi qedem sohtine wek ateş û ’ûdê
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê
بێ حِسَابْ شۆخُ و شَپَالێ «لِمَلێ» قَهْرُ و غَدَرْ کِرْ
نَه أمْ آنِينَه خَيَالێ نَه لِحَالێ مَه نَظَرْ گَرْ
Bêhisab şox û şepalê li Melê qehr û xeder kir
Ne em anîne xiyalê ne li halê me nezer kir
قَطْ نَهكِرْ شَفْقَه لِبَاسێ غَضَبێ زێدَه ژِ بَرْ كِرْ
عِلَّتَا جَوْرُ و جَفَا وُ اَلَمێ جهْ لِجَگَرْ پِزْ
Qet nekir şefqe libasê xedebê zêde di ber kir
’Illeta cewr û cefa û elemê cih bi ceger kir
عَلِلَانْدِينْ دِ فِرَاقێ سِتَمێ سِينَه بِكَرْ كِرْ
آهِ حَتَّا مِرِنێ أڤْ ژِ مَهرَا دَاغُ و کَسَرْ کِرْ
’Elilandîn di firaqê sitemê sîne bi ker kir
Ah-i hetta mirinê ev ji me ra dax û keser kir
سَفَرَا شَامُ و عِرَاقێ لِ خُوشْ لَازِمُ و فَرْ كِرْ
بِمَه دَا زَهْرُ و رَقِيبَانْ دِ دِڤێ شَهْدُ و شَكَرْ كِرْ
Sefera şam û ’Iraqê li me xweş lazim û fer kir
Bi me da jehr û reqîban di devê şehd û şeker kir
أمْ بُويِينْ بێتُ و پَرَنْگْ لَوْ ژِ وِصَالێ مَه حَذَرْ كِرْ
نَازِكُ و نَیْ شَكَرُ و وُ شِرِينْ قَدُّ و حُدُودێ
Em bûyîn pêt û pereng lew ji wisalê me hezer kir
Nazik û neyşeker û xob û şirîn qedd û hudûdê
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ
Senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
