Senema Sur Ji Semed Şewqê Ji Heq Daye Wucûdê 08:36

Senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê

xerq-i bûm ez di xema ’işqê di weqtê seherî bû
Ko tecellayê cemalê li misalê beşerî bû

Ne ji lewnê beşeran min diye lê dêmê zerî bû
Ez dibêm Rûhê qudus bû bi xwe ya hor û perî bû

Lew bi husn û nezerê remzek ji sirra qederî bû
Xemriyên seyr-i li dêm helqe li dora qemerî bû

sed xedeng dane ceger sîne ji derbê bi kerî bû
Li me êş û eleman zêde ji tîra qeçerî bû
Dil ji me bûye pelek can û cesed têk seqerî bû

Lew me şeb ta bi seher naliye wek muxnî û ’ûdê
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê

nezerek wê beşerê lebşekerê horîsiriştê
Nadirim ez bi mey û kewser û horên di bihiştê

Ê dîyî ew bi xwe carek di’ecîbim ko bi hiş tê
Te ji wan qews û kevanan çi xedeng in di bi weş tê

Ew e min şafî derdan, me çi hacet bi niviştê
Ger bikit husn û cemala xwe tecella di kiniştê

Dibitin Beytê qudus ehlê ziyarat ji hebeş tê
Sîne putxane ye îro me ji dêm û qed û qiştê
Bi dilê sade çi kim ez ko tecella negihiştê

Ew e min qibleyê cebhet di qiyam û di qu’ûdê
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê

Qibleya ehlê dilan ger bikitin keşfê cemalê
Ya tecella ke ji ber tac û peran qewsê hilalê

Kî bi dil kafir e ê sicde nebit cebhet û xalê
Ya nedit şehde bi ayatê di wê weqt û mecalê

Leyletu l-qedr e bi min ew se’et û ’îd e di salê
şefqe kir perde hilanî seherê şox û şepalê

Eyisandîm û ji enwar û surê şubhê şemalê
Meşiha mest û şekerleb bi me da mey ji peyalê
Negiham secde bibim pir xecilîm ez ji wisalê

hadirê berqê li dil da ji tecella we şuhûdê
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê

Rohniya çeşm û çiraya me nizam hêj-i di bîr im
Ko di zindan û hebisxaneyê wê bend û esîr im

Ji xedengên qeçerî sîne tejî gezme û tîr im
Dil di nêv helqeyê zulfa siyeha bû ji ’ebîr im

Têk perîşan lef û şitrîyû we tayên ji herîr im
Tu heyî min di dinê lew di dinê begler û mîr im

Zêr û mal er çi nedêrim te didêrim ne feqîr im
Ji evîna te şepalê di şevan şubhê nedîr im
Ji lebê le’lê şekerbarê te wek şekker û şîr im

Me ji ser ta bi qedem sohtine wek ateş û ’ûdê
senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê

Bêhisab şox û şepalê li Melê qehr û xeder kir
Ne em anîne xiyalê ne li halê me nezer kir

Qet nekir şefqe libasê xedebê zêde di ber kir
’Illeta cewr û cefa û elemê cih bi ceger kir

’Elilandîn di firaqê sitemê sîne bi ker kir
Ah-i hetta mirinê ev ji me ra dax û keser kir

Sefera şam û ’Iraqê li me xweş lazim û fer kir
Bi me da jehr û reqîban di devê şehd û şeker kir
Em bûyîn pêt û pereng lew ji wisalê me hezer kir

Nazik û neyşeker û xob û şirîn qedd û hudûdê
Senema sur ji semed şewqê ji heq daye wucûdê
Ger ’ezazîl-i bidîta nedibir xeyri sucûdê

صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ

غَرْقِ بُومْ اَزْ غَمَا عِشْقێ ژِ وَقْتێ سَحَرێ بُو
کُو تَجَلَّايێ جَمَالێ ژِ مِثَالِی بَشَرِی بُو

نَه ژِ لَوْنێ بَشَرَانْ مِنْ دِيَه لێ دێمِ زَرِی بُو
اَزْ دِبێمْ رُوحێ قُدِسْ بُو بِيَا حُورُ و پَرِی بُو

لَوْ بِحُسْنُ و نَظَرێ رَمْزَكْ ژِ سِڕا قَدَرێ بُو
خَمْرِيێنْ سَیْرِ لِدێمْ حَلْقَه لِدۆرا قَمَرِی بُو

سَدْ خَدَنْگْ دَانَه جَگَرْ سِينَه ژِ ضَرْبێ بِكَرِی بُو
لِمه اِێشُ و اَلَمَانْ زێدَه ژِ تِيرَا قَجَرِی بُو
دِلْ ژِ مه بُويَه پَلَكْ جَانُ و جَسَدْ تێكْ سَقَرِی بُو

لَوْ مَه شَبْ تَا بِ سَحَرْ نَالَهيَه وَكْ مُغْنِیُ و عُودێ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ

نَظَرَكْ وێ بَشَرێ لَبْ شَكَرێ حُورِسِرِشْتێ
نَادِرِمْ اَزْ بِ مَیُ و كَوْثَرُ و حُورێنْ ژِ بِهِشْتێ

اێ دِیِی أوْ بِخُوه جارَكْ عَجِيبِمْ گو بِهِشْ تێ
تَه ژِ وَانْ قَوْسُ و كَڤانَانْ چِه خَدَنْگِنْ دِ بِوَشْ تێ

اَوَه مِنْ شَافِیێ دَرْدَانْ مَه چِه حَاجَتْ بِنِڤِشْتێ
گَرْ بِكِتْ حُسْنُ و جَمَالَا خُوه تَجَلَّا دِ كِنِشْتێ

دِبِتِنْ بَيْتێ قُدُسْ اَهْلێ زِيَارَتْ ژِ حَبَشْ تێ
سِينَه بُتْخَانَهيَه اِيرۆ مَه ژِ دێمُ و قَدُ و قِشْتێ
بِ دِلێ سَادَه چِه كِمْ أزْ كُو تَجَلَّا نَهكِهِشْتێ

اَوَه مِنْ قِبْلَهیێ جَبْهَتْ ژِ قِيَامُ و ژِ قُعُودێ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ

قِبْلَهيَا اَهْلێ دِلَانْ گَرْ بِكِتِنْ كَشْفێ جَمَالێ
بِ تَجَلَّا كَه ژِ بَرْ تَاجُ و بَرَانْ قَوْسێ هِلَالێ

كِی بِ دِلْ كَافِرَه اێ سَجْدَه نَبِتْ جَبْهَتُ و خَالێ
يَا نَدِتْ شَهْدَه بِآيَاتِ دِ وێ وَقْتُ و مَجَالێ

(لَيْلَةُ الْقَدْرَ)ه بِمِنْ اَوْ سَعَتُ و عِيدَه دِ سَالێ
شَفْقَه کِرْ پَرْدَه هِلَانِی سَحَرێ شۆخُ و شَپَالێ

أيَّسِی دێمِ ژِ اَنْوَارُ و سُرێ شُبْهێ شَمَالێ
مَشِيهَا مَسْتُ و شَكَرْلَبْ بِمَه دَا مَیْ ژِ پَيَالێ
نَگَهامْ سَجْدَه بِبِمْ پُڕْ حَجِلِيمْ أزْ ژِ وِصَالێ

مَا دِرِی بَرْقێ لِدِلْ دَا ژِ تَجَلَّا وُ شُهُودێ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ

رُۆهْنِيَا چَشْمُ و چِرَايَا مَه نِزَامْ هێژِ دِ بِيرِمْ
كُو دِ زِنْدَانُ و حَبِسْخَانَهيێ وێ بَنْدُ و أسِيرِمْ

ژِ خَدَنْگێنْ قَجَرِی سِينَه تَژِی گَزْمَه وُ تِيرِمْ
دِلْ دِ نێڤْ حَلْقَهێ زُلْفَا سِيَهَا بُو ژِ عَبِيرِمْ

تێكْ پَرِيشَانێ لَفُ و شَتْرِیُ و تَايێنْ ژِ حَرِيرِمْ
تُو هَیِی مِنْ ژِ دِنێ لَوْ دِ دِنێ بَگْلَرُ و مِيرِمْ

زێرُ و مَالْ أرْچِه نَدێرِمْ تَه دِدِیرِمْ نَه فَقِيرِمْ
ژِ أڤِينَا تَه شَپَالێ ژِ شَڤَانْ شُبْهێ نَدِیرِمْ
ژِ لَبێ لَعْلێ شَكَرْبَارێ تَه وَكْ شَكَّرُ و شِيرِمْ

مَه ژِ سَرْ تََا بِ قَدَمْ سۆهْتِنَه وَكْ آتَشُ و عُودێ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ

بێ حِسَابْ شۆخُ و شَپَالێ «لِمَلێ» قَهْرُ و غَدَرْ کِرْ
نَه أمْ آنِينَه خَيَالێ نَه لِحَالێ مَه نَظَرْ گَرْ

قَطْ نَهكِرْ شَفْقَه لِبَاسێ غَضَبێ زێدَه ژِ بَرْ كِرْ
عِلَّتَا جَوْرُ و جَفَا وُ اَلَمێ جهْ لِجَگَرْ پِزْ

عَلِلَانْدِينْ دِ فِرَاقێ سِتَمێ سِينَه بِكَرْ كِرْ
آهِ حَتَّا مِرِنێ أڤْ ژِ مَهرَا دَاغُ و کَسَرْ کِرْ

سَفَرَا شَامُ و عِرَاقێ لِ خُوشْ لَازِمُ و فَرْ كِرْ
بِمَه دَا زَهْرُ و رَقِيبَانْ دِ دِڤێ شَهْدُ و شَكَرْ كِرْ
أمْ بُويِينْ بێتُ و پَرَنْگْ لَوْ ژِ وِصَالێ مَه حَذَرْ كِرْ

نَازِكُ و نَیْ شَكَرُ و وُ شِرِينْ قَدُّ و حُدُودێ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ شَوْقێ ژِ حَقْ دَايَه وُجُودێ
گَرْ عَزَازِيلِی بِدِيتَا نَدِبِرْ غَيْرِی سُجُودێ

Melayê Cizîrî Dîvanı

15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.