عِيده وُ هَرْ كَسْ ژِ دِيداراته لێ پِيرۆزه عِيدْ
أَزْ تَنێ مَحْرُومێ دِيدارِمْ بِسَدْ مَنْزِلْ بَعِيدْ
Îd e û herkes ji dîdara te lê pîroz e ’îd
Ez tinê mehrûmê dîdar im bi sed menzil be’îd
هَرْ سَحَرْ دِهْنێرِمْ أَزْ جانا بِآهانْ را ژِ دِلْ
(بارَكَ البارِي بِإِسْعادٍ عَلَيْها يَوْمَ عِيدْ)
Her seher dihnêrim ez cana bi ahan ra ji dil
Bareke l-barî bi-is’adin ’eleyha yewme ’îd
دَرْگهێ لُطْفاته خانِمْ مَا لِمَحْرُومانْ ڤَبِى
(إِنَّ كَلْبًا باسِطًا دَهْرًا ذِراعًا بِالْوَصِيدْ)
Dergehê lutfa te xanim ma li mehrûman vebî
Inne kelben başiten dehren zira’en bi-l-weşîd
پِيرَه مَرْدِمْ عاشِقِمْ إِيرۆ مُرادا مِنَ بِبَخْشْ
(يا حَبِيبِي يا مُرادِي يا مُنَى قَلبێ الْمُرِيدْ
Pîremerd im ’aşiq im îro murada min bibexş
Ya hebîbî ya muradî ya muna qelbi l-murîd
فَرَّ عَقْلِي مِنَ لَهِيْبِي مِثْلَ بَازٍ أَوْ عُقَابْ
ذابَ رُحِي مِثْلَ مَا إنْحَلَّ فِي نَارِ جَلِيدْ
Ferre ’eqlî min lehîbî misle bazin ew ’uqab
Zabe rûhî mislema inhelle fî narin celîd
دَمْعُ عَيْنِي مِنَ بَكاءٍ مِثْلُ نَارِ فِي سَكُوبْ
نَارِ قَلبِی مِنْ غَرامٍ فِي ضِرامِ فِي الْوَقِيدْ)
Dem’u ’eynî min buka’in mislu nehrin fî sukûb
Naru qelbî min xeramin fî diramin fi l-weqîd
دِلْ ژِبَرْ نارێ مَجازِى بِالْحَقِيقَتْ بُو پَرَنْگْ
(نَارِ قَلبِی فِي هَواها مِثْلُ نَارِ فِي حَدِيدْ
Dil ji ber narê mecazê bi-l-heqîqet bû pereng
Naru qelbî fî hewahu mislu narin fi l-hedîd
كَی خِلاصْ أَزْ دُوزَخِ هَجْرِ تُو يابِمْ أَیْ جُوَانْ
هَرْ نَفَسْ دارَدْ صَلاءُ ونَعْرَءِ، هَلْ مِنْ مَزِيدْ)
Key xilaş ez dozexê hecrê tu ya bim ey ciwan
Her nefes dared şela û ne’reê hel min mezîd
كِی دِزانِتْ مِنْ ژِ رِمْبازانْ دَما اۆغِلْمه تێنْ
تێنَه دِلْ سَدْ رِمْ رَوَانُ و سِينَه تێنێ سَدْ جَرِيدْ
Kî dizanit min ji rimbazan dema oxilme tên
Têne di sed rim ji wan û sîne tênê sed cerîd
مِنَ ژِ صَفَّيْنا ژِ نێڤا مَقْتَلێ رِمْ تێنَه دِلْ
لێ لِوانْ دَسْتانْ نَهِنْ خُونُ وغَزايه أَزْ شَهِيدْ
Min ji şeffeynan ji nêva meqtelê rim têne dil
Lê li wan destan nihin xwîna xezaya ez şehîd
مُصْحَفا حُسْنُ وجَمالێ سُورَتا خَالُ وخَطانْ
(مَا تَلَوْنا غَيْرَ حَرْفٍ، لا وَقُرْآنٍ مَجِيدْ)
Mishefa husn û cemalê sûreta xal û xetan
Ma telewna xeyre herfi la we-Qur’anin mecîd
گَرْچِه هَرْ دَائِمْ ژِ مِهْرا نَيْنِكا دِلْ بَدْره مِن
وَكْ هِلالێ صُبْحێ تێمْ أَزْ جَارِنَانْ بِمْ ناپَدِيدْ
Gerçi her da’im ji mihrê neynika dilbedre min
Wek hilalê şubhê têm ez carinan bim napedîd
مَا بِلَعْلێنْ جانْفَزا ناڤێ مَه بِينِتْ جَارَكێ
(بالدُّعا بَلِّغْ تَحِيّاتِي لِسَلْمَى يا بَرِيدْ)
Ma bi le’lên canfeza navê me bînit carekê
Bi-d-du’a bellix teheyyatî li Selma ya berîd
تۆ ژْ «مَلایى» هَرْ بِپِرْسْ أَسْرَارێ عِشْقێ حَلْ دِكَتْ
ڤێ مُعَمَايێ چِه زانِنْ سَدْ «مَلَا» وُمُسْتَعِيدْ
Tu j’ Melayî her bipirs esrarê ’işqê hel dikit
Vê mu’emmayê çi zanin sed mela û muste’îd
أرْ بِكُشْێنْ وَرْ بِهِشْتِنْ أمْرُ وَ فَرْمانا تَه بِتْ
(«أَحْمَدُ» عَبْدٌ رَقِيقٌ واقِفٌ بینْ الْعَبِيدْ)
Er bi kuştin wer bi hiştin emr û fermana te bit
Ehmedu ’ebdun reqîqun waqifun beyne l-’ebîd
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
