هێڤِیُ و تَوْقَه دِكِمْ أَزْ ژِ خُدَانَا حَشَمێ
وێ نِگَارُ و صَنَمُ و پَادِشَهُ و مُحْتَشَمێ
Hêvî û tewqe dikim ez ji xwidana heşemê
Wê nigar û senem û padişeh û muhteşemê
جَارِنَانْ بَنْدَهيێ دِلْ سۆهْتِيێ مَهْجُورْ ڤَه ڤَنێرْ
بِلَبێ لَعْلێ شَكَرْبَارُ و ژِ عَيْنێ كَرَمێ
Carinan bendeyê dilşohtiyê mehcûr ve vinêr
Bi lebê le’lê şekerbar û ji ’eynê keremê
پِرْسِيَارێ لِمَه جَارَكْ بِكَه شِرِينْدَهَنێ
كُو پَرِیهْتِينَه فِرَاقَا تَه لِسَرْ دَرْدُ و غَمێ
Pirsiyarê li me carek bike şîrîndehena min
Ko perêhtîne firaqa te li ser derd û xemê
أرْ نَه هُدْهُدْ ژِ سَبَا بێتُ و وَكِی بَايێ صَبَا
دێ ژِ هَرْ كُو بِگَهِتْ دَسْتێ ڤِپَیْگێ حَرَمێ
Er ne hudhud ji Seba bêt û wekî bayê şeba
Dê ji hir kû bigehit dest-i vi peygê heremê
پِرْسِيَارێ لِمَه بِتْ وَرْنَه خُوه مَهْجُورێ غَرِيبْ
دێ لِكێ عَرْضِ بِكِمْ ڤێ غَمُ و دَرْدُ و أَلَمێ ؟
Pirsiyar-i li me bit wer ne xwe mehcûrê xerîb
Dê li kê ’erde bikim vê xem û derd û elemê
حَاشَ لِلَّهْ) كُو بِکِمْ أَشْكَرَه ڤَانْ غُصَّه وُ دَرْدَانْ
وَرْ بِسۆژِمْ غَمێ عِشْقێ تُو سَرْتَا قَدَمێ
Haşa li l-lah ko bikim eşkere van xuşşe û derdan
Wer bisojim ji xemê ’işqê tu ser ta qedemê
مَه بِصَحْرَايێ وِصَالَا خُوه دَرِينْ تُو ژِ خُدێ رَا
وَرْ نَه وَقْتَه كُو بِبِينْ غَرْقَهيێ بَحْرَا عَدَمێ
Me bi sehrayê wisala xwe derîn tu ji xwidê ra
Wer ne weqt e ko bibîn xerqeê behra ’edemê
ژِ گُلِسْتَانێ جَمَالَا تَه گُلَكْ بێتَه ظُهُورێ
وِ دِنێ دێ بِچِتِنْ نَاڤێ بِهِشْتَا اِرَمێ
Ji gulistana cemala te gulek bête zuhûrê
Ji dinê dê biçitin navê bihişta Iremê
شَرْحێ حَالێ غَمێ عِشْقَا تَه ژِ كُۆ تێته نِڤِيسِينْ
مَدْحێ أَوْصَافێ جَمَالَا تَه كُجَاتێ رَقَمێ ؟
şerha halê xema ’işqa te ji kû tête nivîsîn
Medhê ewsafê cemala te kuca tê reqemê
وێ مَجَالێ كُو جَمَالَا خُوه تَجَلّا دِكِرِی
لَازِمَه سَجْدَه بِبِينْ بَرْ تَه دِ وێ گَافُ و دَمێ !
Wê mecalê ko cemala xwe tecella dikirî
Lazim e secde bibîn ber te di wê gav û demê
سَجْدَه بِينْ بَرْ تَه رَوَايَه دِ حَمِی مَذْهَبُ و دِينَانْ
كێ دِبِتْ مُشْرِكُ و كَافِرْ ژِ وێ شِرِينَه فَمێ
Secde bin ber te rewa ye di hemî mezheb û dînan
Kî dibit muşrik û kafir ji wê şêrînifemê
گَرْ بِبِمْ بَرْ تَه سُجُودێ دِ دَمَا كَشْفُ و شُهُودێ
مَه لِدِلْ دێ بِدِرِتْ پَرْتَوێ نُورَا قدَمێ
Ger bibim ber te sucûdê di dema keşf û şuhûdê
Mi li dil dê bidirit pertewê nûra qidemê
(قِبْلَتِي وَجْهُكَ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَمَسَاءٍ)
بِدُو أَبْرُويێ تَه جَانَانْ دِخُۆمْ أَزْ قَسَمێ
“Qibletî wechuke fî kullî şebahin we-mesa’”
Bi du ebrûyê te cana dixwirim ez qesemê
مُويَكِێ أَزْ ژِ تَه نَادِمْ بِدُوسَدْ زِينُ و شِرِينَانْ
چِه دِبِتْ گَرْ تُو حِسێبْ كِی مَه بِفَرْهَادُ و مَمێ
Mûyekê ez ji te nadim bi dused Zîn û şirînan
çi dibit ger tu hesêb kî mi bi Ferhad û Memê
تَه فَرَنْگُ و عَرَبِسْتَانُ و مَجَرْ تێکِ سْتَانْدِنْ
جَلَوێ خُوشْ ڤَگَرِينْ هَاتِيَه نَوْبَا عَجَمێ
Te Firing û ’Erebistan û Mecer têk-i standin
Celewê xweş vegerîn, hatiye newba ’Ecemê
مَا ژِ دِيوَانێ سَعَادَتْ سَهْ كِرِی شُبْهێ «مَلَايِی»
تُو بِنَاڤێ مِه گًدَایی بِكِشِينَه قَلَمێ
Ma ji dîwanê se’adet seh kirî şubhê Melayî
Tu bi navê mi gedayî bikişîne qelemê
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
