دِلْبَرێ مِنْ سَحَرێ هَاتِ بِ تۆخُ و بِ يَدَكْ
سَدْ يَدَكْ بُونْ دِ بَرێ تێکِ بِسِنْجَابُ و وَشَكْ
Dilbera min seherê hat-i bi tûx û bi yedek
Sed yedek bûn di berê têk-i bi sincab û weşek
بِأَدَبْ چُومَه طَوَافێ بِزِيَارَتْ كَفْ و پَا
قَالَ يَا عَاشِقُ هَاتِيكَ يَدِي هَاتِ يَدَكْ
Yar-i bo çûme biwarê bi ziyaret kef-i pa
“Qale ya ’aşiqu hatîke yedî hati yedek”
دِلُ و جَانْ هَرْدُو مِه دَانێ كُو اِجَازَتْ ژِ مَه خُوسْتْ
﴿ قُلْتُ أَسْتَوْدِعُكَ الْبَارِيَ أَللّٰهُ مَعَكْ ﴾
Dil û can herdu mi danê ko icazet ji me xwast
“Qultu estewdi’uke l-barî ellahu me’ek”
تَه دِڤێ صَافُ و زَغَلْ ژێكِ ڤَدِی تَجْرِبَه كَه
دَا عِيَاری بِتَمَامِی بِنُمِيتِنْ تَه مَحَكْ
Te divê şafî û zexele jêk-i vedî tecribe ke
Da ’iyarê bi temamî binumêtin te mehek
دَوْرێ زُلْفَا تَه مُسَلْسَلْ بِ نَظَرْ حَلْ كُو نَبِتْ
نَظَرێ صَافِی دِتێ سَرْ دِدَرِتْ نُقْطَهیێ شَكْ
Dewrê zulfa te muselsel bi nezer hel ko nebit
nezerê şafî dilê ser diderit nuqteya şek
آهُوا مِنْ نَكُو رَنْجَكْ تَه بِخَاطِرْ بِگَهِتْ
بِ خُدێ کِی ته كُو أَوْ سَگْ بِ خُدی هَاتِ مَسَكْ
Ahûya min neko rencek te bi xatir bigehit
Bi xwidêkî lew ko ew sek bi xwidê hate mesek
بِ أَڤِينێ مَلَكُ و چَرْخْ و فَلَكْ تێنَه سَمَا
رۆشِنِينْ تێکِ بِمِهْرێ ژِ سَمَا تَا بِسَمَكْ
Bi evînê melek û çerx û felek têne sema
Rewşen in têk-i bi mihrê ji sema ta bi semek
نَكُو پَیْوَسْتَه بِیَكْ بِنْ ژِ سُرّێ عِشْقێ دِ رُوحْ
دێ بِ أَشْبَاحِی بِبِنْ وَاصِلُ و پَیْوَسْتَه بِیَكْ
Neko peyweste bi yek bin ji surê ’işqê du rûh
Dê bi eşbah-i bibin waşil û peyweste bi yek
ژِ مُسَمَّايێ عَدَدْ كَثْرَتێ أَسْمَا تُو مَبِينْ
زَيْدُ و عَمْرِێنْ مَه حَتا چَنْدِ دُو نِينَه يَكُ و يَكْ
Ji musemma ’eded û kesret-i esma tu mebîn
Zeyd û ’Emrên me hetta çend-i du nîne yek û yek
چِه فَصَاحَتْ بِ مَلَاحَتْ وَه دِدێرِی تُو «مَلَا»
أَڤْ أَدَايَا تَه دِ شِعْرێ وَه شِيرِينَه وْ بِنَمَكْ
çi fesahet bi melahet we didêrî tu Mela
Ev edaya te di şi’rê we şirîn û bi nemek
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
