بِنارێ فُرْقَتِێ سۆهْتِمْ ژِ فَرْقێ سَرْ حَتَا پێدا
خَدَنْگَا غَفْلَتێ نۆهْتِمْ ژِ بَرْقَا لامِعا تێدَا
Bi narê firqetê sohtim Ji ferqê ser heta pê da
Xedenga xefletê nuhtim Ji berqa lami’a tê da
خَدَنْگَا فُرْقَتێ رَعْده دِلێ أَوْ غَفْلَتێ لێ دِتْ
دِبێژِمْ: وَرْ جَبَلْ بِتْ أَوْ بِكَرْ بِتْ وێ دِ گَاڤێدَا
Xedenga firqetê re’d e Dilê ew xefletê lê dit
Dibêjim wer cebel bit ew Bi ker bit wê di gavê da
هَچِى فُرْقَتْ نَدِى هِجْرَانْ نَبێ مِنْ دَاغُ و كَی لێنه
ژ بِلْ دَرْبِێ دِ هِجْرَانِێ فِرَاقێ رُوحُ و جَانْ كِێ دَا
Heçî firqet nedî hicran Nebê min dax û key lê ne
Ji bil derbê di hicranê Firaqa rûh û can kê da
ژ هَرْ بِێ دَاغُ و بێ دَرْدِی مَپِرْسِنْ مِحْنَتَا عِشْقێ
چِه زَانِنْ بِێ خَبَرْ، ژانا دِلێ دَاغُ و كَسَرْ تێدَا
Ji her bêdax û bêderdî Mepirsin mihneta ’işqê
çi zanin bê xeber jana Dilê dax û keser tê da
كَسێ مِحْنَتْ دِىُ و فُرْقَتْ ڤَخُوارِى جُرْعه يَا هِجْرێ
گِرِى وَانْ تێ بِحَالێ مِنْ دِ ڤِێ هِجْرَانُ و زَجْرێ دَا
Kesê mihnet dî û firqet Vexwarî cer’eya hicrê
Girî wan tê bi halê min Di vê hicran û zecrê da
بِداما مُحْبَتِێ بَنْدِمْ خَدَنْگَا فُرْقَتِێ دِلْ نۆهْتْ
بِشُبْهێ مُرْغێ نِیمْ بِسْمِلْ دِ هَڤْ وَرْتێمْ دِ خُونێ دَا
Bi dama muhbetê bend im Xedenga firqetê dil nuht
Bi şubhê murxê nîmbismil Di hev wertêm di xwînê da
بِرُوسْكَا بَاطِنِی دَا دِلْ دِ پێتێ سِينه وِێ وَرْ بُو
كُو دِێ بێتِنْ تَبێتا دِلْ دِ نَاڤْ وِێ نَارُ و پێتێ دَا
Birûska batinî da dil Di pêtê sîne wê werbû
Ko dê bêtin tebêta dil Di nav wê nar û pêtê da
ژِ أُلْفێ، شُبْهَتێ زُلْفێ مَدَامْ لَوْ بێ قَرَارِمْ أَزْ
كُو جَانێ مِنْ عَزِيزْ ايرۆ چُو وُ دِلْ وێ دِ أُلْفێ دَا
Ji ulfê şubhetê zulfê Medam lew bêqerar im ez
Ko canê min ’ezîz îro çû û dil wê di ulfê da
ژِ مَحْبُوبْ دُورْكِرِمْ جَرْخێ فَلَكْ وێ پُرْ هِلَاڤێتِمْ
نِزَانِمْ دێ لِكُو دِتْ مِنْ دِ ڤێ دَوْرَانُ و جَرْخێ دَا
Ji mehbûb dûr kirim çerxê Felek wê pir hilavêtim
Nizanim dê li kû dit min Di vê dewran û çerxê da
حَبِيبێ بێ خَطَا كُشْتِمْ بِدَرْبَا فُرْقَتێ آخِرْ
ژِ وِێ رۆژێ دِزَانێ مِنْ كُو يَارْ أَوْ تِيرْ لِجَرْگێ دَا
hebîbê bêxeta kuştim Bi derba firqetê axir
Ji wê rojê dizanî min Ko yar ew tîr li cergê da
گَلۆ دِيسَا بِبِينِمْ أَزْ چِرَايێ وَصْلَتێ هِلْ بِتْ
بِسۆژِمْ شُبْهێ پَرْوَانێ لِبَرْ وێ نُورُ و شَوْقێ دَا
Gelo dîsa bibînim ez çiraya weşletê hil bit
Bisojim şubhê perwanê Di ber wê nûr û şewqê da
بِدَرْبێ كَوْكَبَا صُبْحێ لِمَشْرِقْ زُهْره طَالِعْ بِتْ
زُحَلْ دُورْ بِتْ بِشَشْ بُرْجَانُ و وَنْدَا بِتْ دِ غَرْبێ دَا
Bi derba kewkeba Subhê Li meşriq Zuhre tali’ bit
Zuhel dûr bit bi şeş bircan û winda bit di xerbê da
ژِ قُنْدُسْ زُهْره پَيْدَا بِتْ ژِ هِنْدِسْ مُشْتَرِى بێتْ دَرْ
سِپێدێ دِتْ ثُرَيَّايێ شَفَقْ دِتْ قَامَتێ پێدا
Ji qundus Zuhre peyda bit Ji hindis Muşterî bêt der
Spêdê dit sureyyayê şefeq dit qametê pê da
ژِ شَوْقێ أَبْرُوَانْ بِنْمێتْ هِلَالْ دِيسَا دِ قَوْسَيْنَانْ
ژِ خَاوَرْ بێته دَرْ خُرْشِيدْ ظَلامْ وَرْبێ دِ نُورێ دا
Ji şewqa ebrûyan binmêt Hilal dîsa di qewseynan
Ji xawer bête xwirşîdê Zelam werbit di nûrê da
بِوَرْدَانْ زَيِّنِينْ گُلْشَنْ چَمَنُ وُ لَاله بِشْكِفْتِنْ
بِنَفْشُ و چِيجَكَانْ ڤێكْرا شَفَقْ دَا يَكْ دِ رَوْضێ دَا
Bi werdan zeyyinîn gulşen çimen da lale bişkiftin
Binefş û çîçekan vêk ra şefeq da yek di rewdê da
سَحَرْگَهْ عَنْدَلِيبْ مَسْتِنْ ژِ بێهْنَا وَرْدُ و بِشْكۆژَانْ
شِبێ تُوتاكُ و گۆِيینانْ دِنَالِينْ أَمْ دِ فَرْقێ دَا
Sehergeh ’endelîb mest in Ji bihna werd û bişkojan
şubih tûtak û goyînan Dinalin em di firqê da
لِكَلْبێ آسِتَانێ خُوه نَپِرْسی قَطْ حَبِيبْ جَارَكْ
گَلۆ نَااێنه بِيرێ أَمْ دِ ڤێ نێچِيرُ و رَاڤێ دَا
Li kelbê asitanê xwe Nepirsî qet hebîb carek
Gelo nayêne bîrê em Di vê nêçîr û ravê da
دِزَانِمْ شَهْسِوارێ مِنْ غَزَالَكْ وێ دِ فِتْراكێ
بِجايِێ صَيْدێ أَزْ بُومَا دِ وِێ فِتْرَاكُ و بَنْدێ دَا
Dizanim şehsiwarê min xezalek wê di fitrakê
Bi cayî şeydê ez bûma Di wê fitrak û bendê da
چِه حَدْ صَيْدێ هَزَارْ جَانِنْ دِ فِتْرَاكَا حَبِيبێ مِنْ
كُو سَدْ جَمْشِيدُ و كَيْخُسْرَوْ غُلَامِنْ سَرْ دَڤێ رێ دَا
çi heddê sed hezar can bin Di fitraka hebîbê min
Ko sed Cimşîd û Keyxwisro xulam in ser devê rê da
دِ دَهْ سَالَانْ مُلَازِمْ مَامُ و يَارێ ڕُو نَدَا جَارَكْ
وگَرْ نه يَارْ أَگرْ ڕُو دِتْ هَيه جَارَكْ دِ سالێ دَا
Di deh salan mulazim mam We yarê rû neda carek
We ger ne yar eger rû dit Heye carek di salê da
دِ مِقْدَارَكْ نَظَرْ مِنْ كِرْ ژِ طَالِعْ مه نَدِی جَارَكْ
بِمِنْ دِلْبَرْ خُيَابِتْ هَرْ نَبُو جَارَكْ دِ سَالێ دَا
Di miqdarek nezer min kir ji tali’ me nedi carek
Bimin dilber xuyabit her nebu carek di salê da
دِلۆ مِزْگِینه مِنْ شَابه كُو سُلْطَانێ مِه دێ بێتِنْ
ژِ مِنْ بَاوَرْ كه پِیْغَامێ سَحَرْ مِزْگِینْ بِمِنْ پێدَا
Dilo mizgîn e min şa be Ko sultanê me dê bêtin
Ji min bawer ke peyxamê Seher mizgîn bi min pê da
شُكُرْ، بِينَاهِيَا مِنْ هَاتُ و يَعْقُوبْ دِيده رَوْشَنْ بُو
بِبُويَا يُوسِفێ مِصْرِی لِ كَنْعَانێ بَصَرْ پێ دَا
şukur bînahiya min hat û Ye’qûb dîde rewşen bû
Bi boya Yûsifê Misrî Li Ken’anî beşer peyda
نَسِيمێ سُنْبُلُ و سێڤانْ سَحَرْ دَا حَبْسُ و زِنْدَانێ
ڤَبُو قُفْلَامه بێ مِفْته زِرِنْگِێنِی ژِ قُفْلێ دَا
Nesîmê sinbil û sêvan Seher da hebs û zindanê
Vebû qufla me bêmifte Ziringînî ji quflê da
فِرَاقێ شَڤْ بِآخِرْ چُو سِپێده كِفْشِ بُو دِيسَا
مَرِيخا نَحْسِ آڤَابُو خُيَابُو رۆژْ دِ شَرْقێ دَا
Firaqê, şev bi axir çû Spêde kifş-i bû dîsa
Merîxa nehsê ava bû Xwiya bû roj di şerqê da
دِ چَرْخێ وَكْ نُجُومْ دێمْ درْ سَما هَاتِنْ قِرَانَا يَكْ
هِيِيڤا بَدْرِ بُو أَوْ سُرْپَرِی مِنْ دِى دِ رَقْصێ دَا
Di çerxê wek nucûm dêmdur Sema hatin qirana yek
Heyîva bedrê bû ew Surperî min dî di reqsê da
ژِ وَادِی أَيْمَنێ دِلْبَرْ نِزَامْ أَنْگُشْتَكْ إِظْهَارْ كِرْ
كُو خُوشْ أَنْوَارُ و بَرْقِنْ أَوْ تَجَلِّی بُونْ دِ طُورێ دَا
Ji Wadi-eymenê dilber Nizam enguştek izhar kir
Ko xweş enwarê berq in ew Tecella bûn di torê da
قِرَانَا زُهْرَهيێ مِنْ دِی دِ بَرْ عِقْدَا ثُرَيَّايێ
ژِ پَرْوِينَانْ دِبێژِمْ عَكْسه هێژْ كَفْتِی دِ جَامێ دَا
Qirana Zuhreyê min dî Di ber ’iqda sureyyayê
Ji perwînan dibêjim ’eks e hêj keftî di camê da
حَبِيبێ عَزْمێ صُحْبَتْ كِرْ دِ جَامَانْ لَوْ شَرَابْ آنِی
دِلێ مِنْ دِی دُو صَيَّادَانْ ژِ بُرْيَانْ را بَرِی وێ دَا
hebîbê ’ezmê suhbet kir Di caman lew şerab anî
Dilê min dî du şeyyadan Ji biryan ra berî wê da
ژِ شَكْلێ أَبْرُويێنْ سَاقِي وه بَدْرَكْ مِنْ مُقَابِلْ دِی
هِلَاتِنْ سَدْ هِلَالْ إِيرۆ إِشَارَتْ مِنْ ژِ عَكْسێ دَا
Ji şeklê ebrûyên saqî Hilatin sed hilal îro
We bedrek min muqabil dî Işaret min ji ’eksê da
بِتُولێنْ آسِتَانێ ڕَا ڤَخُاونْدِمْ مِيرْ بِدَرْگَاهِی
بِڤِی چاڤِي حَبِيبْ دِيتِمْ شُكُرْ أَڤْ شَفْقه مَوْلێ دَا
Bi tolên asitanî ra Vexwendim mîr bi dergahê
Bi vî çavî hebîb dîtim şukur ev şefqe Mewlê da
بِزَهْرێ خُوی شَرِيفْ خُوﻧْﺪِمْ گۆ: خِدْمَتْكَارێ دێرِينِي
ته پُرْ جَوْرُ و جَفَا دِينه دْ سِلُوكُ و سَعْىُ و جَهْدێ دَا
Bi zehrê xwey şerîf xwendim Ko xidmetkarê dêrîn î
Te pir cewr û cefa dî ne Di sulûk û se’y û cehdê da
بِچِينْ وَرْدَانْ ژِ گُلْزَارَانْ كُو أَغْيَارَانْ بِدَسْتْ خَارِنْ
ژِ مَخْصُوصَانْ دِ دَرْگَاهِی دُعَا مِنْ أَوْ دِ هَجْرێ دَا
Biçîn werdan ji gulzaran Ko exyaran bi dest xar in
Ji mexşûşanê dergahê Du ’am in ew di hecrê da
بِتَشْرِيفَا خُوه أَزْ خُواﻧْﺪِمْ ژِ لُطْفێ بَنْده نِیشَانْ كِرْ
خَلاتُ و شَفْقه وُ دِلْ دَانْ شُكُرْخُوازِينْ كُو بَاخْوێ دَا
Bi teşrîfa xwe ez xwendim Ji lutfê bende nîşan kir
Xelat û şefqe û dildan şukurxwaz în ko Baxwey da
مِه هَادِرْ سَجْده يَا شُكْرێ لِوێ عَرْدێ مُقَدَّسْ كِرْ
بِمُژْگَانێنْ خُوه دُرْ سُفْتِنْ أَنِی مَالِی لِعَرْدێ دَا
Mi hadir secdeya şukrê Li wê ’erda muqeddes bir
Bi mujganên xwe dur suftin Enî malî li ’erdê da
هَيَا بِينَاهِيَا چَشْمَانْ بُتْ و عُزَّا وُ لاتی مِنْ
تُويِي پێشْبَرْ سُجُودَا مِنْ سَحَرْگَاهَانْ دِ خَلْوێ دَا
Heya bînahiya çehvan But û ’Uzza û Latê min
Tu yî pêşber sucûda min Sehergahan di xelwê da
لِبَالْ عِلْمێ تِه مَعْلُمِه ژِ ژينێ مِنْ تُو مَقْصُودِی
فِدَايێ جَانْ مه دێ جَانْ بِتْ دِ قَسْتا وَصْلُ و دِينێ دَا
Li bal ’ilmê te me’lûm e Ji jînê min tu meqşûd î
Fidayê can me dê can bit Di qesta wesl û dînê da
بِحُسْنَا خُویْ إِلَهِی كِی بِسَهْمُ و هَيْبَتێ دِينێ
نُجُومُ و كَوْكَبُ و لَامِعْ ژِ بَالَا تێنْ بِبَژْنێ دَا
Bi husna xwe ilahî kî Bi sehm û heybeta dînê
Nucûm û kewkebê lami’ Ji bala tên bi bejnê da
بِخَالێنْ وَرْدُ و نَسْرِينَانْ ژِ قُدْرَتْ خَطْ كِشَانْدِی لێ
بِتَرْحَا نێْرْگِزَا عێلِی سَحَرْگَاهَانْ نَسِيمْ لێدَا
Bi xalên werd û nesrînan Ji qudret xet kişandî lê
Bi terha nêrgiza ’êlî Sehergahan nesîm lê da
كُو تۆلێ آسِتَانێ دُورْ نَكِی اێدِی ژِ دَرْگَاهِی
ژِ بَاخُوێ ڤێ رِجُو نَاكِينْ دِ بَابێ لُطْفُ و رَحْمێ دَا
Ko tolê asitanê dûr Nekî êdî ji dergahî
Ji Baxwey vê rucû nakîn Di babê lutf û rehmê da
تُو بَارێ فُرْقَتێ زَانِی دِكَارِمْ أَزْ تَحَمُّلْ كِمْ
بِنَارێ كۆهێ قَنْدِيلِمْ بِلَا فِيلِمْ دِ عِشْقێ دَا
Tu narê firqetê zanî Dikarim ez tehemmul kim
Diyarê kohê Qendîl im Meger fîl im di ’işqê da
زِهِی دَرْدێ مَزِنْ فُرْقَتْ جَگَرْ سۆهْتْ آتَشی دَا دِلْ
جِهێ صَبْرێ نَمَا چَنْدَانْ فَرَجْ مِنْ دِی دِ صَبْرێ دَا
Zehê derdê mezin firqet Ceger sot ateşî da dil
Cihê şebrê nema çendan Ferec min dî di sebrê da
«مَلَا» بێ قَامَتَا يَكْتَا قِيَامَتْ مِنْ بِچَهْڤانْ دِی
فِرَاقێ رُوسِيَا بِنْ ته ژِ مِنْ جَانێ شِيرِينْ جێ دَا
Mela bê qameta yekta Qiyamet min bi çehvan dî
Firaqê rûsiya bin te Ji min canê şîrîn cê da
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
