Hê di ber qalûbelayê belko ev ’alem nebû
çerx û dewran dewrê gerdûn gunbedê mîna nebû
’Erş û kursî hêj di mexfî bûn di kenza qudretê
Husnê heq bû istiwayê lami’a ’işqê hebû
Nehtibûn hukmê sifatan ew ji zatê lem-yezel
’Aşiq û me’şûq-i yek bûn şem’ û hem perwane bû
Husn û hub zatê qedîm in lê cida bûn ew ji yek
Lê niha ismê hudûsê hikmet û tefsîl we bû
Yek di zatê surşirînan bû cemal û husn û sur
Yek di qelbê ehlê dil nar û celal û cezbe bû
’Aşiq û me’şûq-i el-heq herdu mir’atê yek in
Lew di eslê cem’ê da eslê qedîm ayîne bû
Cezbe û seyra sulûkê bêmehebbet nabitin
Cehdeya bê’işq û hub çendî ko kir bêfeyde bû
Salikên ’işqê yeka yek hewce nînin ez bibêm
Cameya pîrê terîqê ser ji nik şehzade bû
Reng û reng ehlê meqamatê terîqê çûne seyr
Hin celal û hin cemal û sermeyan ev bade bû
Ê birî ’eynê beqayê badenoşê ’işqê bû
Ê bûyî mehwi-fenayê ’aşiqê bêçare bû
Êk ji wan perwane bû soht û fixanek jê nehat
Êk ji wan teşbîhê goyînê bi ah û nale bû
Awirên eswed’uyûnan ’aqilan sewda dikin
Gezmeya ’aşiq vi dil keftî ji çehvên şehle bû
’Aşiq û me’şûq-i da wasil bi yek bin bêhicab
Mehw-i bû bi-z-zati ’aşiq lew di ’işqê perde bû
Lew di ’işqê da fena bû da bibit baqî bi dost
’Aşiqê fanî nebû wasil hetta baqî nebû
Nuqteyê ’ilm û sewadê herf û neqşê ’alemê
Ser didin me’nayekê eslê sewadê nuqte bû
Her yek e û dê yek bimînit ewwel û axir yek e
La cerem nabî du bê, ê dê bimînit her hebû
Herçi de’wayê di ’işqê da Melê sabit kirî
’Eynê de’wayê di nefsi l-emri dîsa şehde bû
هێ دِ بَرْ (قَالُوا بَلَی)يێ بَلْكُو أَڤْ عَالَمْ نَبُو
چَرْخێ دَوْرَانْ دَوْرێ گَرْدُونْ گُنْبَدێ مِينَا نَبُو
عَرْشُ و كُرْسِی هێژْ دِ مَخْفِی بُونْ دِ كَنْزَا قُدْرَتێ
حُسْنێ حَقْ بُو دِ اسْتِوَايێ لَامِعَا عِشْقێ هَبُو
نَهْتِبُو حُكْمێ صِفَاتَانْ أَوْ ژِ ذَاتێ (لَمْ يَزَلْ)
عَاشِقُ و مَعْشُوقِ يَكْ بُونْ شَمْعُ و هَمْ پَرْوَانَه بُو
حُسْنُ و حُبْ ذَاتێ قَدِيمِنْ لێ جُدَا بُونْ أَوْ ژِ يَكْ
لێ نِهَا اِسْمێ حُدُوثێ حِكْمَتُ و تَفْصِيلْ وَه بُو
يَكْ دِ ذَاتێ سُڕْشِرِينَانْ بُو جَمَالُ و حُسْنُ و سُڕْ
يَكْ دِ قَلْبێ أَهْلێ دِلْ نَارُ و جَلَالُ و جَذْبَه بُو
حُسْنێ حُبْ آنِی ظُهُورێ عِشْقَه أَصْلێ عَالَمێ
أَصْلێ أَشْيَا دَا بِزَانِی وَانْ چِه أَصْلُ و مَادَّه بُو
عَاشِقُ و مَعْشُوقِ ألْحَقْ هَرْ دُو مِرْآتێ يَكِنْ
بُو دِ عَيْنێ جَمْعێدَا أَصْلێ قَدِيمْ آيِينَه بُو
جَذْبَه وُ سَيْرَا سُلُوكێ بێ مَحَبَّتْ نَابِتِنْ
جَهْدَهيَا بێ عِشْقُ و حُبْ چَنْدِی كُو كِرْ بێ فَیْدَه بُو
سَالِكێنْ عِشْقێ يَكَايَكْ حَوْجَه نِينِنْ أَزْ بِبێمْ
جَامَهيَا پِيرێ طَرِيقێ سَرْ ژِ نِكْ شَهْزَادَه بُو
رَنْگِ رَنْگْ أَهْلێ مَقَامَاتێ طَرِيقێ چُونَه سَیْرْ
هِنْ جَلَالُ و هِنْ جَمَالُ و سَرْمَيَانْ أَڤْ بَادَه بُو
اێ بِرِی عَيْنێ بَقَايێ بَادَه نۆشێ عِشْقێ بُو
اێ بُویِی مَحْوێ فَنَايێ عَاشِقێ بێ چَارَه بُو
اِێكْ ژِ وَانْ پَرْوَانَه بُو سۆهْتُ و فِغَانَكْ ژێ نَهَاتْ
اِێكْ ژِ وَانْ تَشْبِيهێ گۆيِينێ بِآهُ و نَالَه بُو
آوِرَّێنْ أَسْوَدْ عُيُونَانْ عَاقِلَانْ سَوْدَا دِكِنْ
گَزْمَهيَا عَاشِقْ دِ دِلْ كَفْتِی ژِ چَهْڤێنْ شَهْلَه بُو
عَاشِقُ و مَعْشُوقِ دَا وَاصِلْ بِیَكْ بِنْ بێ حِجَابْ
مَحْوِ بُو (بِالذَّاتِ) عَاشِقْ لَوْ دِ عِشْقێ پَرْدَه بُو
لَوْ دِ عِشْقێ دَا فَنَابُو دَا بِبِتْ بَاقِی بِدۆسْتْ
عَاشِقێ فَانِی نَبُو وَاصِلْ حَتَا بَاقِی نَبُو
نُقْطَهيێ عِلْمُ و سَوَادێ حَرْفُ و نَقْشێ عَالَمێ
سَرْ دِدِنْ مَعْنَايَكێ أَصْلێ سَوَادێ نُقْطَه بُو
هَرْ يَكَه وْ دێ يَكْ بِمِينِتْ أَوَّلُ و آخِرْ يَكَه
«لا جَرَمْ» نَابِتْ دُو بِنْ اێ دێ بِمِينِتْ هَرْ هَبُو
هَرْ چِه دَعْوَايێ دِ عِشْقێ دَا «مَلێ» ثَابِتْ كِرِی
عَيْنِی دَعْوَايێ دِ (نَفْسُ الْأَمْرِ) دِيسَا شَهْدَه بُو
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
