مِنْ دِی سَحَرْ شَاهێ مَجَرْ لِبْسێ دِ بَرْ مَخْمُورِ بُو
أَوْ دێمْ زَرِی سُڕْمُشْتَرِی يَارَبْ پَرِی يَا حُورِ بُو
Min dî seher şahê Mecer lebsê di ber mexmûr-i bû
Ew dêmzerî surmuşterî ya reb perî ya hor-i bû
حُورِی وَشَه شِرِينْ مَشَه كَاكُلْ رَشَه خَالْ حَبَشَه
خَالێنْ دِ قَرْ مِسْكێ تَتَرْ نَازِكْ بَشَرْ كَافُورِ بُو
Horîweş e şîrînmeş e kagulreş e xalhebeş e
Xalên di qer miska teter nazikbeşer kafûr-i bû
نَازِكْ لَطِيفْ گَرْدَنْ ظَرِيفْ لِبْسێ شَرِيفْ كَمْخَه وْ قَدِيفْ
مِنْ دِی بِوَخْتْ أَوْ نِيكِ بَخْتْ اِيرۆ لِتَخْتْ فَغْفُورِ بُو
Nazik letîf gerdenzerîf lebsê şerîf kêmxe û qedîf
Min dî bi wext ew nêk bi xet îro li text fexfûr-i bû
فَغْفُورْ سُڕَه سِيمَا دُڕَه هَيْبَتْ پُڕَه دِلْ كِرْ گُڕَه
أَوْ هَاتَه مَشْ مِنْ چُونَه هَشْ دِلْ مِنْ ژِ عَشْقێ فُورِ بُو
Fexfûrsur e sîmadur e heybetpur e pir dil gur e
Ew hate miş min çûne hiş dil min di ’iş -qê fûr-i bû
دِلْ بُو كَرِی زَايَا بَرِی لَازِمْ هَرِی دێ أَوْ زَرِی
مِنْ دِی گَلَكْ أَوْ سُڕْمَلَكْ وَكْ مَشْعَلَكْ پُڕْنُورِ بُو
Dil bû kerî zaya berî lazim herî dê ew zerî
Min dî gelek ew surmelek wek meş’elek pir nûr-i bû
دێمْ فَنَّرَه خَالْ عَنْبَرَه بومَاوَرَه لَبْ شَكَّرَه
أَوْ مَیْ پَرَسْتْ مَشْهَا وُ مَسْتْ جَامَا دِ دَسْتْ فَغْفُورِ بُو
Dêm fener e xal ’enber e bo mawer e leb şeker e
Ew meyperest meşha û mest cama di dest ferfûr-i bû
مَیْ پَرْكَفێ مَشْهَا صَفّ سۆزَا دَفێ دَا قَرْقَفێ
حُسْنَا لِدێمْ وَصْفَانْ نَشێمْ هَرْ چِه دِبێمْ ژێ دُورِ بُو
Mey ber kefê meşha şefê soza defê da qerqefê
Husna li dêm weşfan neşêm herçi dibêm jê dûr-i bû
دَا مِنْ سُرۆشْ وَرْ مَیْ بِنۆشْ ذَوْقُ و خُرۆشْ لَوْ چُومْ ژِ هۆشْ
ژْ وێ عِشْوَهيَا يَارْ بو خُيَا أَوْ نَه ژْ مَيَا أَنْگُورِ بُو
Da min surûş wer mey binoş zewq û xwirûş lew çûm ji hoş
J’ wê ’işweya yar bû xwiya ew ne j’meya engûr-i bû
مِنْ دِی بِخُوابْ أَوْ مَاهِتَابْ دَا دِلْ كُلَابْ جُۆهْتێ غُرَابْ
دِلْ شَوَّشَانْدْ خُوێ لێ رَشَانْدْ خُوشْ هَرَّشَانْدْ تێکْ هُورِ بُو
Min dî b’ xewab ew mahitab da dil kulab cohtê xurab
Dil şewwişand xwê lê reşand xweş herişand têk hûr-i bû
هُورْ كِرْ جَسَدْ قَوْسێنْ صَمَدْ تِيرْ دَانْ كَبَدْ دَادُ و مَدَدْ
جَرْحَانْ ژِ نوْ خُونْ دَايَه کَوْ عِشْقَا مَه لَوْ مَشْهُورِ بُو
Hûr kir cesed qewsên semed tîr dan kebed dad û meded
Cerhan ji new xwîn daye kew ’işqa me lew meşhûr-i bû
لَوْ يَكْ نَسَقْ مِنْ تێنْ سَبَقْ نُورَا يَقَقْ دَا دِلْ شَفَقْ
شِرِينْ لَبێ دێمْ كَوْكَبێ لێ بَنْدَه بێ دَسْتُورِ بُو
Lew yek neseq min tên sebeq nûra yeqeq da dil şefeq
şîrînlebê dêmkewkebê lê bende bê destûr-i bû
دِلْبَرْ نَظَرْ دَا مِنْ سَحَرْ خَجْلِيمْ ژِ بَرْ لێ أَوْ قَدَرْ
زَانِمْ گُهَا أَوْ مَاهْرُوا وَكْ لُؤْلُؤَا مَنْثُورِ بُو
Dilber nezer da min seher xecilîm ji ber lê ew qeder
Zanim goya ew mahrûya wek lû’lûya mensûr-i bû
پَاشْ فُرْقَتێ زۆرْ مُحْبَتێ مَهْ طَلْعَتێ چُومْ حَضْرَتێ
وَصْلَا حَبِيبْ مِنْ بُو نَصِيبْ مَلْعُونْ رَقِيبْ رَنْجُورِ بُو
Paş firqetê zor muhbetê mi j’ tel’etê çûm hedretê
Wesla hebîb min bû nesîb mel’ûn reqîb rencûr-i bû
جَامَا زَلَالْ خَمْرَا حَلَالْ يَارێ شَپالْ دَا مِنْ بِحَالْ
عِشْقَا غَدَارْ سۆهْتِی سِتَارْ نێڤْ مَه وُ يَارْ سَدْ سُورِ بُو
Cama zelal xemra helal yarê şepal da min bi hal
’Işqa xedar şohtî sitar nêv me û yar sed sûr-i bû
شَاهِی جَڤِينْ غَمْ ژێ رَڤِينْ مَارێ شَڤِينْ اِيسَانْدْ أَڤِينْ
دَرْدُ و بَلَا وێنْ چُونْ هَلَا عُمْرَكْ «مَلَا» مَهْجُورِ بُو
şahî cevîn xem jî revîn marê şevîn îsand evîn
Derd û bela wên çûn hela ’umrek Mela mehcûr-i bû
پُڕْ مِنْ زَجِرْ دِيتِنْ هَجِرْ مَا بُو أَجِرْ صُبْحُ و فَجِرْ
شَمْعَا مَه هِلْ بُو سَدْ عَمِلْ مِنَّتْ مَه دِلْ مَسْرُورِ بُو
Pir min zecir dîtin hecir ma bû ecir şubh û fecir
şem’a me hil -bû sed ’emil minnet me dil mesrûr-i bû
اِحْرَامْ مَه بَسْتْ أَسْوَدْ بِقَسْتْ يَارْ هَاتَه مَسْتْ أَزْ چُومَه دَسْتْ
جُۆهْتێ حَبَشْ تِيرْدَانْ بِوَشْ حَجَّا مَه خُوشْ مَبْرُورِ بُو
Ihram mi best eswed bi qest yar hate mest ez çûme dest
Cohtê hebeş tîr dan bi weş hecca mi xweş mebrûr-i bû
يَارْ وَعْدَه دَا بْلَعْلێنْ خُوه دَا وَرْ بَا مَه دَا چِينْ پَرْدَه دَا
دِ سْپێدَهيێ چُومْ وَعْدَهيێ كُۆ ژْ بَادَهيێ مَخْمُورِ بُو
Yar we’de da b’ le’lên xwe da wer ba me da çîn perde da
D’ spêdeyê çûm we’deyê ko j’ badeyê mexmûr-i bû
وێ كَاكُلێ چِينێنْ دِ لێ قَلْبێ «مَلێ» دَاڤْ دَانَه لێ
دَاڤا دِلَانْ نێڤْ سُنْبُلَانْ سَرْ سۆرْگُلَانْ مَنْقُورِ بُو
Wê kagulê çînin dilê qelbê Melê dav dane lê
Dava dilan nêv sinbilan ser sorgulan menqûr-i bû
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
