Neyşekera gerden ji ’ac
Dîsa ji reştûzên semed
Qewsên li bala ferq û tac
Keyber reşandin bê’eded
Keyber reşandin bêhisab
Misrî ko dan sîqal û tab
Sed Ristem û Efrasiyab
Kuştin li wan ker kir cesed
Sed padişah û Xwisrûyan
Can dan ji ’işqê we rewan
Nisrîn û lebsê erxewan
Min dîn li bejna serwiqed
Min dîn li bejna ’er’erîn
Tayên zubad û ’enberîn
Bayê seba da çenberîn
Zulf çûne ser nûra semed
Zulf çûne ser nûra zelal
Carek were bayê şemal
Biskan ji ser dêmê vemal
Zulfan ji ber cotê esed
Sehharê cohtê cadûyan
îro ji remza ebrûyan
Dil girt û da ber kaşoyan
Ker kir li miskînan kebed
Dil girt û da ber xenceran
Kuştim nigar û dilberan
Me j’destê zulma esmeran
Dad û meded dad û meded
Dilber ji le’lên xwey şefaf
Da min meya gulgûn û saf
Deryayê ’işqê qaf û qaf
Peyweste têtin cezr û med
Husna munezzeh bê misal
Ser de libasê xett û xal
Sergeşte heyran ma û lal
Ehmed ko dî nûra semed
Ellah ji nûra sermedî
Yek qetreyek da Ehmedî
şîrînî yû remzek we dî
Medhûş-i ma hetta ebed
نَىْ شَكَّرا گَرْدَنْ ژِعاجْ
دِيسا بِرَشْتۆزێنْ صَمَدْ
قَوْسێنْ لِبالا فَرْقُ وتاجْ
كَيْبِڕْ رَشانْدِنْ بێ عَدَدْ
كَيْبِڕْ رَشانْدِنْ بێ حِسابْ
مِصْرِى كُودانْ سِيقالُ وتابْ
سَدْ رُۆسْتَمِ و أَفْراسِيابْ
كُشْتِنْ لِوانْ کَرْكِرْ جَسَدْ
سَدْ يادِشاهُ وخُسْرَوانْ
جَانْ دانْ ژِ عِشْقێ وَ رَوَانْ
شێرِينُ و لِبْسێ أرْغَوَانْ
(مِن دِينْ لِبَژْنا سَرْوِقَدْ)
مِن دِينْ لِبَژْنا عَرْعَرِینْ
تایێنْ زُبادُ وَ عَنْبَرِینْ
بايێ صَبا دا چَنْبَرِینْ
زُلْفْ چُونه سَرْنُورا صَمَدْ
زُلْفْ چُونه سَرْ نُورا زَلَالْ
جَارَكْ وَرَه بايێ شَمالْ
بِسْكَانْ ژِ سَرْ دێمِى ڤَمالْ
زُلْفانْ لِسَرْ جُهْتێ أسَدْ
سَحّارێ جُهْتێ جادُوانْ
اِيرۆ ژِ رَمْزا أبْرُوانْ
دِلْ گِرْتُ و دَا بَرْ كاشُوانْ
كَرْكِرْ لِمِسْكِينانْ كَبَدْ
دِلْ گِرْتْ وَ دَا بَرْ خَنْجَرانْ
كُشْتِمْ نِگارُ و دِلْبَرانْ
مَه ژْ دَسْتێ ظُلْما أسْمَرانْ
دادُ و مَدَدْ دادُ و مَدَدْ
دِلْبَرْ ژِ لَعْلێنْ خُوهىْ شَفافْ
دامِنْ مَيا گُلْگُونُ وصافْ
دَرْيايێ عِشْقێ قافُ وقافْ
يَيْوَسْته تَێتِنْ جَزْرُ وَ مَدْ
حُسْنَا مُنَزَّه بێ مِثالْ
سَرْدا لِباسێ خَطُّ وَ خَالْ
سَرْگَشْتَه حَيْرانْ مايی لالْ
«أحْمَدْ» كُو دێ نُورا أحَدْ
أَلله زِنُورا سَرْمَدِي
يَكْ قَطْرَيَكْ دَا «أحْمَدِى»
شێرِينِىُ و رَمْزَكْ وَه دێ
مَدْهُوشِ ماحَتّا أَبَدْ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
