نَىْ شَكَّرا گَرْدَنْ ژِعاجْ
دِيسا بِرَشْتۆزێنْ صَمَدْ
Neyşekera gerden ji ’ac
Dîsa ji reştûzên semed
قَوْسێنْ لِبالا فَرْقُ وتاجْ
كَيْبِڕْ رَشانْدِنْ بێ عَدَدْ
Qewsên li bala ferq û tac
Keyber reşandin bê’eded
كَيْبِڕْ رَشانْدِنْ بێ حِسابْ
مِصْرِى كُودانْ سِيقالُ وتابْ
Keyber reşandin bêhisab
Misrî ko dan sîqal û tab
سَدْ رُۆسْتَمِ و أَفْراسِيابْ
كُشْتِنْ لِوانْ کَرْكِرْ جَسَدْ
Sed Ristem û Efrasiyab
Kuştin li wan ker kir cesed
سَدْ يادِشاهُ وخُسْرَوانْ
جَانْ دانْ ژِ عِشْقێ وَ رَوَانْ
Sed padişah û Xwisrûyan
Can dan ji ’işqê we rewan
شێرِينُ و لِبْسێ أرْغَوَانْ
(مِن دِينْ لِبَژْنا سَرْوِقَدْ)
Nisrîn û lebsê erxewan
Min dîn li bejna serwiqed
مِن دِينْ لِبَژْنا عَرْعَرِینْ
تایێنْ زُبادُ وَ عَنْبَرِینْ
Min dîn li bejna ’er’erîn
Tayên zubad û ’enberîn
بايێ صَبا دا چَنْبَرِینْ
زُلْفْ چُونه سَرْنُورا صَمَدْ
Bayê seba da çenberîn
Zulf çûne ser nûra semed
زُلْفْ چُونه سَرْ نُورا زَلَالْ
جَارَكْ وَرَه بايێ شَمالْ
Zulf çûne ser nûra zelal
Carek were bayê şemal
بِسْكَانْ ژِ سَرْ دێمِى ڤَمالْ
زُلْفانْ لِسَرْ جُهْتێ أسَدْ
Biskan ji ser dêmê vemal
Zulfan ji ber cotê esed
سَحّارێ جُهْتێ جادُوانْ
اِيرۆ ژِ رَمْزا أبْرُوانْ
Sehharê cohtê cadûyan
îro ji remza ebrûyan
دِلْ گِرْتُ و دَا بَرْ كاشُوانْ
كَرْكِرْ لِمِسْكِينانْ كَبَدْ
Dil girt û da ber kaşoyan
Ker kir li miskînan kebed
دِلْ گِرْتْ وَ دَا بَرْ خَنْجَرانْ
كُشْتِمْ نِگارُ و دِلْبَرانْ
Dil girt û da ber xenceran
Kuştim nigar û dilberan
مَه ژْ دَسْتێ ظُلْما أسْمَرانْ
دادُ و مَدَدْ دادُ و مَدَدْ
Me j’destê zulma esmeran
Dad û meded dad û meded
دِلْبَرْ ژِ لَعْلێنْ خُوهىْ شَفافْ
دامِنْ مَيا گُلْگُونُ وصافْ
Dilber ji le’lên xwey şefaf
Da min meya gulgûn û saf
دَرْيايێ عِشْقێ قافُ وقافْ
يَيْوَسْته تَێتِنْ جَزْرُ وَ مَدْ
Deryayê ’işqê qaf û qaf
Peyweste têtin cezr û med
حُسْنَا مُنَزَّه بێ مِثالْ
سَرْدا لِباسێ خَطُّ وَ خَالْ
Husna munezzeh bê misal
Ser de libasê xett û xal
سَرْگَشْتَه حَيْرانْ مايی لالْ
«أحْمَدْ» كُو دێ نُورا أحَدْ
Sergeşte heyran ma û lal
Ehmed ko dî nûra semed
أَلله زِنُورا سَرْمَدِي
يَكْ قَطْرَيَكْ دَا «أحْمَدِى»
Ellah ji nûra sermedî
Yek qetreyek da Ehmedî
شێرِينِىُ و رَمْزَكْ وَه دێ
مَدْهُوشِ ماحَتّا أَبَدْ
şîrînî yû remzek we dî
Medhûş-i ma hetta ebed
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.