أوَّلْ كُو يارێ دا مَه يَكْ ذَرَّيَكْ عِنايَتْ
قِسْمَتْ مَه خَمْرُ و جامَه دِ دَفْتَرا هِدايَتْ
Ewwel ko yarê da me yek zerreyek ’inayet
Qismet me xemr û cam e di deftera hidayet
حُسْنُ و جَمالِێ جانانْ نادێرِتِنْ تُو پايانْ
هَرْ چِ نَبِتْ بِدايَتْ أَصْلا نَهِنْ نِهايَتْ
Husn û cemala canan nadêritin tu payan
Herçi nebit bidayet esla nehin nihayet
فَيْضا عُلُومێ حِكْمَتْ جاما صَدَفْ كُو گێرا
مَه ژْ دَسْتێ مُغْبَچانْ دِيتْ بِ مُصْحَفُ و بِ آيَتْ
Feyda ’ulûmê hikmet cama sedef ko gêra
Me ji destê muxbeçan dît bi mishef û bi ayet
عارِفْ حَتا نَنۆشِى ژِ دَسْتێ مَىْفِرۆشی
غائِبْ نَبُو ژِ هۆشی پَيْدا نَكِرْ وِلايَتْ
’Arif heta nenoşî ji destê meyfiroşî
Xaib nebû ji hişî peyda nekir wilayet
گُوناهُ و زُهْدُ و طاماتْ هِلْناگِرِتْ خَراباتْ
كَسێ بِ ڤِي دَرِي رَتْ دِڤێ بِكِتْ رِعايَتْ
Gunah û zuhd û tamat hilnagirit xerabat
Kesê bi vî derî ret divê bikit ri’ayet
عِشْقێ ژِ هَرْ دُو چَشْمانْ أوَّلْ دِ دِلْ أَثَر كِرْ
لێ ذَرَّه ذَرَّه آخِرْ سۆتِنْ كِرُ و سِرايَتْ
’Işqê ji herdu çeşman ewwel di dil eser kir
Lê zerre zerre axir sotin kir û sirayet
شاكِي السِّلاحِ هَرْ دَمْ بِ كُشْتِنا «مَلێ» بِتْ
گازِنْدَيانْ ژِ كێ كِمْ ژِ كێ بِكِمْ شِكايَتْ؟
şaki s-silahi herdem bi kuştina Melê bit
Gazindeyan ji kê kim ji kê bikim şikayet
جاما دِ دَسْتێ شاهِدْ زَنْگێ ژِ دِلْ دِشۆتِنْ
پِيرێ مُغانْ ژِ رِنْدانْ وَهْ وَهْ دِكِرْ رِوايَتْ
Cama di destê şahid jengê ji dil dişûtin
Pîrê muxan ji rendan weh-weh dikir riwayet
أَطْوارێ عِشْقُ و مَسْتِى أَسْرارێ بُتْ پَرَسْتِى
تَقْرِيرِێ سَدْ رِوايَتْ ناكِتْ لِ بۆ كِفايَتْ
Etwarê ’işq û mestî esrar-i butperestî
Teqrîr-i sed riwayet nakit li bo kifayet
لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ، عَيْنُ الْيَقِينْ دِبَخْشِتْ
عَيْنُ الْعَيانْ دِڤێتِنْ كافِى نَهِنْ دِرايَتْ
Li-yetme’inne qelbî ’eynu l-yeqîn dibexşit
’Eynu l-’eyan divêtin kafî nehin dirayet
مِيرِيُ و پادِشاهِي مُويَكْ لِ نِكْ «مَلایی
نادِمْ بِ مُلْكێ عالَمْ يَكْ ذَرَّيَكْ عِنايَتْ
Mîrî yû padişahî mûyek li nik Melayî
Nadim bi mulkê ’alem yek zerreyek ’inayet
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
