صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ نَیْشَكَرَا لَبْ ژِ نَبَاتْ
(اَحْسَنَ اللّٰهُ تَبَارَكْ ژِ سُڕا وێ صَنَمێ
Senema sur ji semed neyşekera leb ji nebate
“Ehsene l-lah û tebarek” ji sura wê senemê
اَنْوَرا رَنْگِ فِرِشْتَه بَشَرَا حُورِسِرِشْتْ
يَا ژِ مِسْكێ خَتَنِی خَالُ و خَطُ و كَاكُلُ و قِشْتْ
Enwera rengifirişte beşera horîsirişt
Ya ji miska Xetenê xal û xet û kagul û qişt
گَرْ خُوه نِيشَانْ سَقَرێ دِتْ دِكِرِتْ حُورِ بِهِشْتْ
كَعْبَه يَا تێ نَبِتْ أوْ بُتْكَدَهيَه وْ دێرُ و كِنِشْتْ
Ger xwe nîşan seqerê dit dikirit hor-i bihişt
Ke’beya tê ne put ew putkede ye û dêr û kinişt
کُو نَصِيبْ دَانْ ژِ أزَلْ حَقْ ژِ مَهرَا عِشْقێ نِوِشْتْ
قَيْدَه نَاكِنْ لِمَه اِسْمُ و نَه طِلِسْمُ و نَه نِڤِشْتْ
Ko nesîb da ji ezel heq ji me ra’işq-i newişt
Feyde nakin li me ism û ne tilism û ne nivişt
ظَاهِرِی دَا مَه عَذَابَكْ وَه كُو بَاطِنْ ڤَه بِهِشْتْ
سۆهْتِنێ دَايَه هِنَاڤانُ و جَگَرْ تێكِ بِرِشْتْ
Zahirî da me ’ezabek we ko batin ve bihişt
Sohtinê daye hinavan û ceger têk-i birişt
قَصْدێ وَصْلێ مَه بِجَانْ كِرْ ڤدَایِينُ و نَهِشْتْ
دَسْتْ نَهِلِينْ ژِ طَلَبْ أرْ مَه دِ رێ چِتْ سَرُ و تِشْتْ
qesd-i weslê me bi can kir ko vedayîn û ne hişt
Dest nehilîn ji teleb ger me di rê çit ser û tişt
پِشْتِ نَادِينْ دُو هَزَارْ خَنْجَرُ و تِيرُ و رِمُ و خِشْتْ
مَه سَرِی دَانِيَه رێ وُ بِخُدێ بَسْتِيَه پِشْتْ
Pişt-i nadîn du hezar xencer û tîr û rim û xişt
Me serî daniye rê û bi Xwidê bestiye pişt
اَوَه مِنْ رُوحُ و حَيَاتُ و أوَه مِنْ قِبْلَهيێ ذَاتْ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ نَیْشَكَرَا لَبْ ژِ نَبَاتْ
Ew e min rûh û heyat û ew e min qibleyê zat
senema sur ji semed neyşekera leb ji nebat
اَحْسَنَ اللّٰهُ تَبَارَكْ) ژِ سُڕا وێ صَنَمێ
زَرِيَا دێمِدُڕُ و لَبْ شَكَرَا عِشْوَهپَرِی
“Ehsene l-lah û tebarek” ji sura wê senemê
Zeriya dêmidur û lebşekera ’işweperî
يَا ژِ سَرْ تا بِقَدَمْ تێكِ ژِ عَيْبَانَه بَرِی
ژِ سَرَاپَرْدَهيێ لَاهُوتِ بِسَدْ شِيوَه کَرِی
Ya ji ser ta bi qedem têk-i ji ’eybane berî
Ji sera perdeyê Lahût-i bi sed şêwe kirî
بێته بَرْ عَيْنِێ شُهُودێ دِ لِبَاسێ بَشَرِی
حَاشَ لِلَّهْ) تُو كَسَانْ دِی بِتِنْ أڤْ رَنْگَه زَرِی
Bête ber ’eynê şuhûdê di libasê beşerî
haşi li-l-lah tu kesan dîbitin ev rengê zerî
دَايَه بَرْ قَنْدُ و نَبَاتێ ژِ دُو لَعْلێنْ شَكَرِی
بێ تُويَا لَبْشَكَرِی يَا تُو نَبَاتَا بِتَڕِی
Daye ber qend û nebatê ji du le’lên şekerî
Bê tu, ya lebşeker î, ya tu nebata bi ter î
اَللَّهْ اَللَّهْ) چِه تَجَلَّايَه رِ سِرّا قَدَرِی
حَاجِيَانْ سِلْسِلَه بَسْتِينَه لِدۆرَا قَمَرِی
Ellah ellah çi tecella ye ji sirra qederî
haciyan silsile bestîne li dora qemerî
دَوْرێ بَيْتێ ژِ صَفَا تێنَه سَمَايَا سَحَرِی
بێ مُرُوَّتْ كُو دُو مِيرَانْ ژِ سِرَّێ مَیْ دِ سَرِی
Dor-i beytê ji şefa têne semaya seherî
Bê muruwwet ko du mêran ji surê mey di serî
نَهێلِنْ چِينَه طَوَافێ وُ زِيَارَتْ حَجَرِی
زَمْزَمُ و غُلْغُلَه وُ عُمْرَه وُ عِيدُ و عَرَفَاتْ
Ew nehêlin çîn tewafê we ziyaret hecerî
Zemzem û xulxule û ’umre û ’îd û ’erefat
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ نَیْشَكَرَا لَبْ ژِ نَبَاتْ
اَحْسَنَ اللّٰهُ تَبَارَكْ) ژِ سُڕا وێ صَنَمێ
senema sur ji semed neyşekera leb ji nebat
“Ehsene l-lah û tebarek” ji sura wê senemê
مِنْ بِ دِلْ صُورَتێ جَانْ دِی ژِ بُتَانْ أوْ بِ تَنێ
اَوْ تَنێ سَلْوِ رَوَانْ دِی ژِ ظَرِيفێنْ چَمَنێ
Min bi dil şûretê can dî ji butan ew bi tenê
Ew tinê serwa rewan dî ji zerîfên çimenê
سۆسِنُ و سُنْبُلُ و گُلْ چَرْخَه لِ دۆرَا سَمَنێ
خَمْرِيَانْ حَلْقَه وُ چِينْ دَانَه ژِ مِسْكَا خَتَنێ
Sosin û sinbil û gul çerx e li dora semenê
Xemriyan helqe û çîn dane ji miska Xetenê
سَرْ دِدِنْ چَشْمَهيێ حَيْوَانُ و بِزِمْزِمْ دِرَنێ
لێ چِه شِيرَانِيَه (اَللَّهْ) تَه ژِ وێ گُفْتُ و كَنێ
Ser didin çeşmeyê heywan û bi zimzim direnê
Lê çi şîranî ye Ellah te ji wê kift û çenê
اَزْ دِبێمْ بَدْرَه بِ دێمْ لێ دِكِتِنْ گُفْتُ و كَنێ
يَا يَقِينْ رۆژَه لِ شَرْقێ وُ شَفَقْ دَايَه دِنێ
Ez dibêm bedr e bi dêm lê dikitin guft û kenê
Ya yeqîn roj e li şerqê we şefeq daye dinê
غَلَطِمْ رُوحێ قُدُسْ هَاتِيَه نێڤْ وێ بَدَنێ
دِكِتْ اِحْيَايێ مَوَاتَانْ بِ سُڕُ و رَفْتُ و چُنێ
xelitim Rûhê qudus hatiye nêv wê bedenê
Dikit ihyayê mewatan bi sur û reft û çunê
تَه نَهِنْ بَاوَرُ و اِيمَانْ نَظَرێ دێ وُ بِنێ
چِه تَجَلَّايَه بُويِی قِبْلَه مَلَكْ رُو دِدِنێ
Te nehin bawer û îman nezerê dê û binê
çi tecella ye bûyî qible melek rû didinê
آزَرِی گَرْ بِدِيَا هُورْ دِكِرِنْ لَاتُ و مَنَاتْ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ نَیْشَكَرَا لَبْ ژِ نَبَاتْ
Azerî ger bidiya hûr dikirin Lat û Menat
Senema sur ji semed neyşekera leb ji nebat
اَحْسَنَ اللّٰهُ تَبَارَكْ) ژِ سُڕا وێ صَنَمێ
نێرْگِزَا مَسْتُ و شِيرِينُ و گُلُ و نَسْرِينَه ژِ رَنْگْ
“Ehsene l-lah û tebarek” ji sura wê senemê
Nêrgiza mest û şirîn û gul û nisrîn e ji reng
شَكَرُ و لُؤْلُؤێ مَنْثُورُ و بِدِلْ آهَنُ و سَنْگْ
مَه ژِبَرْ ضَرْبێ أڤِينێ بُوه دِلْ پێتُ و پَرَنْگْ
şeker û lû’lûwê mensûr û bi dil ahen û seng
Me ji ber derbê evînê bûye dil pêt û pereng
لَوْ مَه شَبْ تََا بِسَحَرْ نَالَهيَه وَكْ مُغْنِیُ و چَنْگْ
دَا مَه سَدْ رَنْگێ عَذَابێ وُ نَهَاتْ دَرْ ژِ مَه دَنْگْ
Lew me şeb ta bi seher nale ye wek muxnî û çeng
Da me sed reng-i ’ezabê we nehat der ji me deng
هَسْتِيَانْ گِرْتِيَه نَاسُورُ و مَژِی دَا هَيَه ژَنْگْ
لَوْ نَه هِشْيَارُ و خُمَارِينْ مَه نَخُوارِی مَیُ و بَنْگْ
Hestiyan girtiye naşûr û mejî da heye jeng
Lew ne hişyar û xumar în me nexwarî mey û beng
لِمَه اِيرۆ دُو كَمَانْدَارێ حَبَشْ هَاتِنَه جَنْگْ
تێنَه قَتْلَا مَه دِ دَسْتَانْ دُو سِيَهْ قَوْسێ ژِ يَنْگْ
Li me îro du kemandarê hebeş hatine ceng
Têne qetla me di destan du siyehqewsê ji Yeng
دِرَشِينِنْ مَه وُ تێنْ مَه دُو هَزَارْ تِيرُ و خَدَنْگْ
جَگَرێ كُنْ دِكِنُ و تێ دِبَيِنْ مِثْلِی تِفَنْگْ
Direşînin me û tên me du hezar tîr û xedeng
Cegerê kun dikin û tê dibeyin mislê tifeng
مِثْلِی وێ كَافِرُ و ظَالِمْ قَه دِيِنْ كَسْ ژِ فِرَنْگْ ؟
نَازِكُ و خُوبُ و شَكَرْخَنْدَه وُ شِيرِينْ حَرَكَاتْ
Mislê wê kafir û zalim qe diyin kes di Fireng
Nazik û xob û şekerxende û şêrînherekat
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ نَیْشَكَرَا لَبْ ژِ نَبَاتْ
اَحْسَنَ اللّٰهُ تَبَارَكْ) ژِ سُڕا وێ صَنَمێ
Senema sur ji semed neyşekera leb ji nebat
“Ehsene l-lah û tebarek” ji sura wê senemê
دِ رِيَا دۆسْتِ «مَلَا» يَكْ جِهَتُ و سَادَه دِلِينْ
مَه مُحْتَا جَانْ هَيَه حَاشَا ژِ طَلَبْ دَسْتْ بِهِلِينْ
Di riya dostê Mela yekcihet û sadedil în
Me hetta can heye haşa ji teleb dest bihilîn
يَا دِ رێ سَرْ بِدَرِينْ يَا بِ مُرَادێ وَصِلِينْ
مَه چِه پَرْوَايێ رِمێنْ پَرْوَشُ و شِيرِينْقِزِلِينْ
Ya di rê ser bidirîn ya bi muradê weşşilîn
Me çi perwayê rimên ber weşê şêrînqizil în
تََا اَبَدْ مَسْتُ و هَلَاكِينْ ژِ شَرَابَا أزَلِينْ
ژِ جَفَا وُ سِتَمَا وێ ژِ جَگَرْ پُڕْ دِ كُلِينْ
Ta ebed mest û hilak în ji şeraba ezel în
Ji cefa û sitema wê ji ceger pir di kul în
پَرْدَه يَا گۆشَه قَصَبْ بێ تُو ژِ سَرْ دێمێ هِلِينْ
كُو دِ شَرْقێ مَهُ و خُرْشِيدِ ژِ شَوْقێ بَطِلِينْ
Perdeya guşeqeşeb bê tu ji ser dêmê hilîn
Ko di şerqê Meh û Xurşîd-i ji şewqê bettilîn
لَوْ ژِ سُڕْ سُرْمَه دِدێرِينُ و نَه مُحْتَاجِی كِلِينْ
مَسْتْ دِ نێڤْ تۆڕُ و لَفَانْ مَارِ لِسَلْوێ فَتِّلِينْ
Lew ji sur surme didêrîn we ne muhtacê kil în
Mest di nêv tor û lefan marê li selwê fittilîn
سُرْمَدَارِينْ ژِ سِرَّێ مَسْتێ ژِ قُدْرَتْ كَمَّلِينْ
مَه ژِ غَفْلَتْ دُو ژِها دِينُ و ژِ سَهْمێ خَجِلِينْ
Surmedarên ji surê mest-i, ji qudret kemmilîn
Me ji xeflet du jiha dîn û ji sehmê xeccilîn
عِشْوَه گَرْ شِيوَهنُمَايَا مَه ژِ وێ رُوحُ و حَيَاتْ
صَنَمَا سُڕْ ژِ صَمَدْ نَیْشَكَرَا لَبْ ژِ نَبَاتْ
’Işweker şêwe numa ya me ji wê rûh û heyat
Senema sur ji semed neyşekera leb ji nebat
اَحْسَنَ اللّٰهُ تَبَارَكْ) ژِ سُڕا وێ صَنَمێ
“Ehsene l-lah û tebarek” ji sura wê senemê
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
