Ey nesîmê seherê ma di mecala sibehê
sed selaman bigehînî ji me wê padişehê
’Er’era qamet elif neyşekera şox û şepal
Nazika sîm-i ten û xwisr û zerrînkulehê
Di berê da tu bibûsî bi dused zarî û lutf
Asitan û der û dîwar û şibakên qelehê
Nameya cewr û cefa û elem û derd û xeman
Dê bi destê zeriyê muhteşemê serwisehê
Belko dilber ji rûyê ’adilî û merhemetê
Rehmekê kit bi feqîran û bipirsit gilehê
Heq dizanit di şevan şubhetê avên di royan
Me bi dil zarî û kalîn e heta şubhegehê
Ma ji ber derb û firaqa te sukûnek me heye
Cerg û dil herdu bi nalîn e wekî çeng û jihê
Perdeya xêlî û çarê tu ji ser dêmê hilîn
Da ji şewqa te bi xef bit şefeqa mihr û mehê
Dîn eger bête beha can didirim lê emma
Me hezar canê ’ezîzî dihilîtin di behê
Qet dibit wek te şepalê ne di şam û ne di şerq
Kê nişan da di cehan mislê te xwindkar û şehê
’Alemek şehdeyiya husn û cemala te didit
Tu zuleyxayê zeman î we çi hacet medehê
heq nigehdarê te bit padişeha serwiqedan
Bi kinarê me feqîran bike carek nigehê
Xobî û dilberî û naz û telettuf bi te şên
Xusrûya padişehan î we xwidana cebehê
hecer-eswed bidirit destê ziyaret bikirim
Nezrê min bit bigirim xwas-i terîqa Mekehê
Ji ezel heq bi Melê daye ji ’işqê qedehek
Ta ebed mest û xerab în ji meya wê qedehê
أیْ نَسِيمێ سَحَرێ مَا دِ مَجَالَا صِبَهێ
سَدْ سَلَامَانْ بِگَهِينِی ژِ مَه وێ پَادِشَهێ
عَرْعَرَا قَامَتْ أَلِفْ نَیْ شَكَّرَا شۆخُ و شَپَالْ
نَازِكَا سِيمِينْتَنُ و خُسْرَوُ و زَرَّينْ كُلَهێ
دِ دَرِی دَا تُو بِبُوسِی بِدُوسَدْ زَارِیُ و لُطْفْ
آسِتَانُ و دَرُ و دِيوَارُ و شُبَاكێنْ قَلَهێ
نَامَهيَا جَوْرُ و جَفَا وُ أَلَمُ و دَرْدُ و غَمَانْ
دِی بِدَسْتێ زَرِيێ مُحْتَشَمێ سَرْوِسَهێ
بَلْكُو دِلْبَرْ ژِ رُويێ عَادِلِیُ و مَرْحَمَتێ
رَحْمَكێ كِتْ بِفَقِيرَانُ و بِپِرْسِتْ گِلَهێ
دِلْگِرَانَه تَه ژِ مَه وْ دِیّارْ نِزَانِينْ سَبَبێ
أَوْ بِخَشْمَه لِغَرِيبَانْ وُ نَدێرِنْ گُنَهێ
حَقْ دِزَانِتْ دِ شَڤَانْ شُبْهَتِی آڤێنْ دِ رَوَانْ
مَه بِدِلْ زَارِیُ و كَالِينَه حَتَا صُبْحَهگَهێ
مَا ژِ بَرْ ضَرْبُ و فِرَاقَا تَه سُكُونَكْ مَه هَيَه
جَرْگُ و دِلْ هَرْ دُو بِنَالِينَه وَكِی چَنْگُ و ژَهێ
حَجَرْ أَسْوَدْ بِدِرِتْ دَسْتِ زِيَارَتْ بِكِرِمْ
نَذْرِ مِنْ بِتْ بِگِرِمْ خُواسْ طَرِيقَا مَكَهێ
دِينْ أَگَرْ بێتَه بَهَا جَانْ دِدِرِمْ لێ أَمَّا
مَا هَزَارْ جَانێ عَزِيزِی دِهِلِێتِنْ دِ بَهێ
پَرْدَهيَا خَێلِیُ و چَارێ تُو ژِ سَرْ دێمِی هَلِينْ
دَا ژِ شَوْقَا تَه بِخَفْ بِتْ شَفَقَا مِهْرُ و مَهێ
قَطْ دِبِتْ وَكْ تَه شَپَالێ نَه دِ شَامُ و نَه دِ شَرْقْ
كێ نِشَانْ دَا دِ جَهَانْ مِثْلِی تَه خُنْدْكَارُ و شَهێ
عَالَمَكْ شَهْدَهيِيَا حُسْنُ و جَمَالَا تَه دِدِتْ
تُو زُلَیْخَايَا زَمَانِیُ و چِه حَاجَتْ مَدَهێ
حَقْ نِگَهْدَارێ تَه بِتْ پَادِشَهَا سَرْوِقَدَانْ
بِكَنَارێ مَه فَقِيرَانْ بِكَه جَارَكْ نِگَهێ
خُوبِیُ و دِلْبَرِیُ و نَازُ و تَلَطُّفْ بِتَه شێنْ
خُسْرَوا پَادِشَهَانِی وه خُدَانَا جَبَهێ
ژِ أَزَلْ حَقْ «بِمَلێ» دَايَه ژِ عِشْقێ قَدَحَكْ
تَا أَبَدْ مَسْتُ و خَرَابِينْ ژِ مَيَا وێ قَدَهێ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
