Ey şahidê qudsî veke bendê ji niqabê
Ta çend-i we sergeşte bimînin di hicabê
Biskên ji herîrê tu ji nû mawerê lê ke
Zulfên ji ’ebîrê şe ke bavê xem û tabê
Qiştên di xwe çîn çîn bide ber misk û zubadê
Tayên di ’işabê bireşînin bi gulabê
Her yek bi hezar reng-i li bejna te sema tên
Xemrî û lef û şitrî û tayên di ’işabê
Min can yedê beyda ye ji ’îsa çi xeber dim
Min ateşê Mûsa diye gulnar-i şerabê
Minnet ko ji bextê xwe we tali’ bi nesîb im
husna te ye îro ji me ra çûye nişabê
’Işqa me ji ber mewc û ’ecacê bûye derya
Wê zîr û zeber kit me bi dest hind û xurabê
Ne çerxê sipihrê ji hewaya te we mihrê
Sergeşte ne ew têk vi me ra şubhê hebabê
Wek ba dilezînî tu kimêdî dibezînî
’Umrê me ’ezîzî bi xwidê bes ke şitabê
Ya pê bi ziyaret bi me de ya serê enguşt
Destê xwe me avêtiye bêçare rikabê
Min rê ji serabê bi şerabê bir û munkir
Hetta bi ebed teşne ceger ma di serabê
Serpoş û qibaba me ye tesbîh û muşella
Wer da bidirînîn li xwe vê perde û niqabê
Li l-lah were saqî bi du caman me ciwan ke
Mutrib bi defê ra bide sêgah û şebabê
Wer guh bide nayê ko şirînqed di semayê
Pir hel kirine mes’ele vê feslê xitabê
Cama ne şekerleb bi me dit ’eynê heram e
Fetwa we numa haşiyeya şerha-lubabê
Muftî me ney û nay e we ney qewlê qedîm e
Bawer te nehin guh bide ber çeng û rebabê
Nerda me çi bazê binumîtin me ji sazê
Bendên di su’alê we kuşadên di cewabê
Ez çûme serayê ko şirînqed di semayê
Go ev ne Melayê me ye bêperde bila bê
أیْ شَاهِدێ قُدْسِی ڤَكَه بَنْدێ ژِ نِقَابێ
تَا چَنْدِ وَه سَرْگَشْتَه بِمِينِينْ دِ حِجَابێ
بِسْكێنْ ژِ حَرِيرِی تُو ژِ نُو مَاوَرێ لێكَه
زُلْفێنْ ژِ عَبِيرِی شَه كَه بَاڤێ خَمُ و تَابێ
قِشْتێنْ دِ خُوه چِينْ چِينْ بِدَه بَرْ مِسْكُ و زَبَادێ
تَایێنْ دِ عِصَابێ بِرَشِينَه بِگُلَابێ
هَرْ يَكْ بِ هَزَارْ رَنْگْ كُو لِبَژْنَا تَه سَمَا تێنْ
خَمْرِیُ و لَفُ و شَتْرِی وُ تَایێنْ دِ عِصَابێ
مِنْ جَانْ يَدَیْ بَیْضَايَه ژِ عِيسَی چِه خَبَرْ دِمْ ؟
مِنْ آتَشێ مُوسَی دِيَه گُلْنَارێ شَرَابێ
مِنَّتْ كُو ژِ بَخْتێ خُوه وُ طَالِعْ بِنَصِيبِمْ
حُسْنَا تَه يَه اِيرۆ ژِ مَه رَا چُويَه نِصَابێ
عِشْقَا مَه ژِ بَرْ مَوْجُ و عَجَاجێ بُويَه دَرْيَا
دێ زِيرُ و زَبَرْ كِتْ مَه بِدَسْتْ هِنْدُو غُرَابێ
نَهْ چَرْخێ سِپِهْرێ ژِ هَوَايَا تَه وُ مِهْرێ
سَرْگَشْتَهنَه أَوْ تێکْ ڤِمَه رَا شُبْهێ حَبَابێ
وَكْ بَا دِلَزِينِی تُو كُمَیْدێ دِبَزِينِی
عُمْرێ مَه عَزِيزێ بِخُدێ بَسْ كَه شِتَابێ
يَا پێ بِ زِيَارَتْ بِمَه دَه، يَا سَرێ أَنْگُشْتْ
دَسْتێ خُوه مَه آڤێتِيَه بێ چَارَه رِكَابێ
مِنْ رێ لِ سَرَابێ بِ شَرَابێ بِرُ و مُنْكِرْ
حَتَّا بِ أَبَدْ تَشْنَهجَگَرْ مَا دِ سَرَابێ
سَرْپُوشُ و قَبَايَا مَه يَه تَسْبِيحُ و مُصَلَّا
وَرْ دَا بِدَرِينِينْ لِ خُوه ڤێ پَرْدَه نِقَابێ
(لِلَّهْ) وَرَه سَاقِی بِ دُو جَامَانْ مَه جُوَانْ كَه
مُطْرِبْ بِدَفێ رَابِدَه سێگَاهُ و شَبَابێ
وَرْ گُهْ بِدَه نَایێ كُو شِرِينْ قَدْ دِ سَمَایێ
پُڕْ حَلْ كِرِنَه مَسْأَلَه ڤێ فَصْلێ خِطَابێ
جَامَا نَه شَكَرْلَبْ بِمَه دِتْ عَيْنِی حَرَامَه
فَتْوَا وَه نُمَا حَاشِيَهيَا شَرْحَا لُبَابێ
مُفْتِی مَه نَیُ و نَايَه وُ نَیْ قَوْلێ قَدِيمَه
بَاوَرْ تَه نَهِنْ گُهْ بِدَه بَرْ چَنْگُ و رَبَابێ
نَرْدَا مَه چِه بَازِی بِنُمِيتِنْ مَه ژِ سَازێ
بَنْدِينْ دِ سُؤَالێ وَه گُشَادِينْ دِ جَوَابێ
أَزْ چُومَه سَرَایێ كُو شِرِينْ قَدْ دِ سَمَایێ
گۆ أَڤْ نَه «مَلَايێ» مَه يَه؟ بێ پَرْدَه بِلَا بێ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
