Heyf di qeyda xak û gil bit ’arifê çalakê rûh
Dê mucerred bit ko pertew dit ji new ew pakirûh
Qeyd-i xak û gil nebit da bêhicab û perde bî
Mislê bedrê carinan têxit xusûfê xak-i rûh
şem’-i ser nûr nadirit ger ew nekit perhîza dil
zewqa cama ’işqê nakit ger nekit imsak-i rûh
Dil bi tayek nêrgizan de, nazikek terwende de
Gul dikin teşbîhê xaran her xes û xaşak-i rûh
Cama ’işqê pakê rûhanî tuhûra batin e
Ê nenoşî her we ma hetta ebed napak-i rûh
Hey’eta keyf û kemê bêkeyf e keyfa ’arif e
Dê bimînit ger nebit naçar-i bê tiryak-i rûh
Dê bi gulzara cemala sebzipûşan wê çi kit
Ê di mihrê da nebit dil pare pare çak-i rûh
Ber ji can derrakeyek rewşenter û wala divêt
Sûretê husna muqeddes da bikit idrak-i rûh
Ger xeberdar î ji sirra “kuntu kenzen” guh bidêr
Da bi sed torê beyan kit me’neyê “lewlaki” rûh
Lami’ê sirra tecellê ser li torê dil didit
Debt-i nakit wê mecalê sed hezar eflak-i rûh
Herdu îlanên te dî min toqa gerden kir medam
Da mi her bêtin tebessum wek gula dehhak-i rûh
Cewherê husnê eda tenha dibit meqbûl-i teb’
Ger ne şeyqel dit bi nûra ’işqê wek hekkak-i rûh
Dê bi vê endaz û terzê key dibit sihrê helal
Ger ne balateb’-i bit wek pehlewan çalak-i rûh
Dil bi rim aviht û wî lê bar-i kir qewsê şevîn
Dê bidit ber gezmeyan bêsûc-i ew seffak-i rûh
şehsiwar îro kemend avêhtine qelbê Melê
Bend-i nakit xeyr-i firtaka te sed fitrak-i rûh
حَيْفْ دِ قَيْدَا خَاكْ و گِلْ بِتْ عَارِفێ چَالَاكِ رُوحْ
دێ مُجَرَّدْ بِتْ كُو پَرْتَوْ دِتْ ژِ نُو أَوْ پَاكِ رُوحْ
قَيْدێ خَاكْ و گِلْ نَبِتْ دَا بێ حِجَابُ و پَرْدَه بِی
مِثْلێ بَدْرێ جَارِنَانْ تێخِتْ خُسُوفێ خَاكِ رُوحْ
شَمْعێ سَرْ نُورْ نَادِرِتْ گَرْ أَوْ نَكِتْ پَرْهِيزێ دِلْ
ذَوْقێ جَامَا عِشْقێ نَاكِتْ گَرْ نَكِتْ إِمْسَاكِ رُوحْ
دِلْ بِطَايَكْ نێرْگِزَانْ و نَازِكَكْ تَرْوَنْدَه دَه
گُلْ دِكِنْ تَشْبِيهێ خَارَانْ هَرْ خَسُ و خَاشَاكِ رُوحْ
جَامێ عِشْقێ پَاكێ رُوحَانِی طَهُورَا بَاطِنَه
إێ نَنُوشِی هَرْ وَه مَا حَتَّا أَبَدْ نَاپَاكِ رُوحْ
هَيْئَتَا كَيْفُ و كَمێ بێ كَيْفِ كَيْفَا عَارِفَه
دێ بِمِينِتْ گَرْ نَبِتْ نَاچارِ بێ تَرْيَاكِ رُوحْ
دێ بِگُلْزَارَا جَمَالَا سَبْزَهپۆشَانْ وێ چِه بِتْ
أَیْ دِ مِهْرێ دَا نَبِتْ دِلْ پارَه پارَه چَاكِ رُوحْ
بَرْ ژِ جَانْ دَرَّاكَيَكْ رَوْشَنْتَرُ و وَالَا دِڤێتْ
صُورَتێ حُسْنَا مُقَدَّسْ دَا بِكِتْ إِدْرَاكِ رُوحْ
گَرْ خَبَرْدَارِی ژِ سِرَّا ( كُنْتُ كَنْزًا ) گُهْ بِدێرْ
دَا بِسَدْ نُورێ بَيَانْ كِتْ مَعْنَهيێ ( لَوْلَاكِ ) رُوحْ
لَامِعێ سِرَّا تَجَلَّی سَرْ لِ طُورێ دِلْ دِدِتْ
ضَبْطِ نَاكِتْ وێ مَجَالێ سَدْ هَزَارْ أَفْلَاكِ رُوحْ
هَرْ دُو إِيلَانێنْ تَه دێ مِنْ طَوْقێ گَرْدَنْ كِرْ مَدَامْ
دَا مَهْ هَرْ بێتِنْ تَبَسُّمْ وَكْ گُلَا ضَحَّاكِ رُوحْ
جَوْهَرێ حُسْنێ أَدَا تَنْهَا دِبِتْ مَقْبُولِ طَبْعْ
گَرْ نَه صَيْقَلْ دِتْ بِنُورێ عِشْقێ وَكْ حَكَّاكِ رُوحْ
دێ بِڤِی أَنْدَازُ و تَرْزی كَیْ دِبِتْ سِحْرێ حَلَالْ
گَرْ نَه بَالَا طَبْعِ بِتْ وَكْ پَهْلَوَانْ چَالَاكِ رُوحْ
دِلْ بِرِمْ آڤێهْتْ وه لِێ وێ بَارْ كِرِی قَوْسێ شَڤی
دێ بِدِتْ بَرْ گَزْمَيَانْ بێ سُوجِ أَوْ سَفَّاكِ رُوحْ
شَهْسِوَارْ إِيرۆ كَمَنْدْ آڤێهتِنَه قَلْبێ «مَلِێ»
بَنْدِ نَاكِتْ غَيْرِی فِتْرَاكَا تَه سَدْ فِتْرَاكِ رُوحْ
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Dîvanı, Şiirleri ve Kasideleri. Klasik Kürt edebiyatının başyapıtı.
