شَاهْ بِقَصْدَا كُشْتِنَا مِنْ رِمْ هَژَانْدُ وُ بُو سَبَبْ
دَامه چَشْمێ قَهْرُ و خَشْمِێ رِمْ لِدِلْ دَا كُو أَدَبْ
şah bi qesda kuştina min rim hejandin bêsebeb
Da me çeşmê qehr û xeşmê rim li dil da go edeb
كُشْتِيِێْنْ دِيدَارُ و دِينێ بێ خَطَا هَرْ دَهْ سَدِنْ
هَرْ سَحَرْ دِيسَا ژِ نُو وِێنْ تێنه كێرێ سَدْ جَلَبْ
Kuştiyên dîdar û dînê bêxeta her deh sed in
Her seher dîsa ji nû wên têne kêrê sed celeb
دێ ژِ چَرْخێ بێ خَمِينْ بێتِنْ تَنَزُّلْ كِتْ مَرِيخْ
مِثْلِی شَمْسِێ گَرْ كِشِينِیتِنْ لِْأَوَانْ تِیپِێنْ غَضَبْ
Dê ji çerxê pencumîn bêtin tenezzul kit Merîx
Mislê şemsê ger kişînîtin li wan tîxên xedeb
هَرْ مَجالێ أَوْ دِ جَنْگِێ بێتُ و رَتْ هَرْ جارَكِێ
راسْتْ و چَپْ دِێ بێخِتِنْ سَدْ سَدْ بِمِزْرَاقُ و قَصَبْ
Her mecala ew di cengê bêt û ret her carekê
Rast û çep dê bêxitin sed sed bi mizraq û qeşeb
ڕۆسْتَمُ و جَمْشِيدُ و خَالِدْ حَمْزه يَانْ شێرێ عَلِي
آفَرِينْ يَا شَهْسِوارێ تُرْكْ وُ رِمْبَازِێ عَرَبْ
Ristem û Cimşîd û Xalid, hemze yan şêrê ’Elî
Aferîn ya şehsiwarê tirk û rimbazê ’ereb
لێ لِتۆلێ آسِتَانێ چِخْ بِوَانْ لَعْلَانْ كِرِینْ
دَرْگَهێ فَتْحێ ڤَبُو إِيرۆ لِمَهْجُورانْ عَجَبْ
Lê li tolê asitanê çix bi wan le’lan kirin
Dergehê fethê vebû îro li mehcûran ’eceb
بَنْدَه ێ صَادِقْ سَحَرْ آمَانْجێ رَشْتۆزێنْ خُوه كِرْ
مِنْ بِقَوْلێ دِژْمِنَانْ دِتْ بَرْ خَدَنْگَانْ بێ سَبَبْ
Bendeyê sadiq seher amancê reştûzên xwe kir
Min bi qewlê dijminan dit ber xedengan bêsebeb
لَشْكَرێ قَهْرُ و غَمَانْ وێنْ چُونْ حِصَارَا دِلْ بِكِنْ
كَعْبه وُ بَيْتُ الْحَرَامه لێ بِنُورْ بَێتِنْ رَجَبْ
Leşkerê qehr û xeman wê çûn hişara dil bikin
Ke’be û Beytu l-heram e lê bi nûr bêtin receb
سُفْتِيێنْ پُرْ لَعْلْ وُ مَرْجَانَانْ بِمُژْگَانَانْ حَنَا
دِيده رَوْشَنْ بُونْ بِدِينَا دِێمْ دُرێ سِيمِينْ غَبَبْ
Suftiyên pir le’l û mircanan bi mujganan heta
Dîde rewşen bûn bi dîna dêmdurê sîmînxebeb
أَێ بِخِضْرِی را دِڤێتْ آڤا حَيَاتێ بِتْ نَصِيبْ
دێ بِسَعْيُ و جَهْدێ يَكْسَانْ بِنْ لِبَالْ وِی رۆزُ شَبْ
Ê vi xudrî ra divêt ava heyatê bit nesîb
Dê bi se’y û cehdê yeksan bin li bal wî roj û şeb
خِدْمَتَا پِیرێ مُغَانْ دێ كِتْ كَسێ مَقْصُودِه مَیْ
شِيشه وُ جَامَا زُجَاجێ أَىْ دِڤێتْ دێ رَتْ حَلَبْ
Xidmeta pîrê muxan dê kit kesê meqşûd e mey
şîşe û cama zucacê ê divêt dê ret heleb
جَوْرێ هِنْدێ دێ كِشِينِتْ هَرْ كَسێ طَاوُسْ دِڤێتْ
گَوْهَرُ و دُرَّا يَتِيمْ بێ تَرْكِێ سَرْ تێتِنْ طَلَبْ؟
Cewrê hindî dê kişînit her kesê tawûs divêt
Gewher û durra yetîm bê terk-i ser têtin teleb
غَفْلَتِێ كُو كَشِّفِی شِیرْ دَسْتْ بِدَسْتْ هَاتِنْ جَگَرْ
گۆ: غَبِينَتْ يَا «مَلێ» مِسْكِینْ مه لێ كَرْ كِرْ كَزَبْ
xefletî ew keşşifî şîr dest bi dest hatin ceger
Go xebînet’ya Mela miskîn me lê ker kir kezeb
15. yüzyılda Cizre'de yaşamış olan Ahmed Cüzeyrî'nin (Molla Cüzeyrî) Divan'ı.
